مسابقه دین و اندیشه خانه قرآن باشگاه کاربران جامعه ورزشی خانواده خوشبخت دنیای کودکان آشپزی و تغذیه موبایل دانش و تکنولوژی مجله سلامت سیاست گردشگری
دنیای عکس و عکاسی اقتصاد زنان ادبیات هــنر سینما و تلویزیون بزرگان و مشاهیر مهدویت سرگرمی دانلود نرم افزار مرکز کتاب پایگاه ها جستجو روابط عمومی مقالات
      تماس با ما درباره ما نقشه وب سایت سوالات رایج جستجو در وب سایت عضویت رایگان در وب سایت فید مطالب وب سایت صفحه اصلی وب سایت 
حتما ببینید
اخلاق در روابط عمومی
افزایش اعتماد به نفس با چهار هفته تمرین
ریا و باطل شدن اعمال
می‌خواهم کارآفرین شوم
دقت کردید ؟؟
/Voting/public_opinion/default.html
/ItMatchOnline.html
/Directory/Free-Web-Submission.html
/News-Article/News_agency/public_relation_tebyan/2012/1/11/48585.html
ارسال مطالب به دوستان

send to freinds ارسال مطلب برای استفاده سایر دوستان

عنوان مطلب : چه راهکارهایی برای اشتغالزایی وجود دارد؟
 
 برای ارسال این مطلب به دوستتان لطفا منو های زبر را بدقت تکمیل و دکمه ارسال را کلیک نمایید

 
 
 
 
   
دریافت رایگان (کلیک کنید )
ارسال دعوتنامه (کلیک کنید )
بازدید ها :   1149  بازدید   
تاریخ درج مطلب  30/4/1390
تغییر اندازه متن:  افزایش اندازه فونت متن    کاهش اندازه فونت متن
  چاپ این مطلب  

چه راهکارهایی برای اشتغالزایی وجود دارد؟

چه راهکارهایی برای اشتغالزایی وجود دارد؟ واحد جامعه تبیان زنجان-

جریان های اخیر در خاورمیانه عوامل بسیار متنوعی در پس زمینه خود دارد. چندین دهه فساد و استبداد طبقه حاکم، افزایش پرسرعت سواد و ارتباط جوامع با یکدیگر و جهش موشک وار قیمت مواد غذایی همه از فاکتورهای موثر در رویدادهای اخیر هستند. از همه اینها مهم تر نرخ رشد بالای جمعیت خاورمیانه (و همین طور جنوب صحرای آفریقا و آسیای جنوبی) است که فشارهای جمعیتی قابل توجهی ایجاد کرده است.

برای مثال طی دوره حاکمیت حسنی مبارک جمعیت مصر بیش از دو برابر افزایش پیدا کرد و از ۴۲ میلیون در سال ۱۹۸۰ به ۸۵ میلیون در ۲۰۱۰ رسید. این رشد وقتی بیشتر جلب توجه می کند که حواسمان باشد مصر کشوری بیابانی است که ساکنانش اطراف رود نیل متراکم شده اند. حالا که جای بیشتری برای پراکنده شدن نیست، تراکم جمعیت به سطوح شکننده ای رسیده است. در شهر قاهره که آنقدرها هم بزرگ نیست ۲۰ میلیون نفر سینه به سینه زندگی می کنند و حتی زیرساخت های شهری لازم هم به اندازه برای ایشان وجود ندارد.

رشد سریع جمعیت یعنی وجود یک نسل جوان پرشمار با خواسته های فراوان. در واقع نیمی از جمعیت مصر زیر ۲۵ سال سن دارند. مصر مثل ده ها کشور دیگر در سرتاسر جهان با چالش بزرگی به نام فراهم کردن اشتغال مولد و سودمند برای جمعیت جوانش روبه رو است؛ چالشی که تا حدود زیادی هم در تمام این کشورها حل نشده باقی مانده است.

رشد اشتغال هیچ تناسبی با این خیز جمعیتی ندارد، حداقل اگر منظورمان از شغل کاری باشد آبرومند و با دستمزد قابل ذکر. نرخ بیکاری جوانان (۱۵ تا ۲۴ سال) در آفریقای شمالی و خاورمیانه بیشتر از ۳۰ درصد است. ناامیدی و درماندگی جوانان بیکار حالا به خیابان ها سرریز کرده است.

البته مشکل بیکاری بالای جوانان فقط محدود به کشورهای توسعه نیافته نیست. در آمریکا هم نرخ بیکاری کلی ۹ درصد است، اما همین رقم برای جوان های ۱۸ تا ۲۵ سال حالا به ۱۹ درصد می رسد و این فقط برای کسانی است که فعال به دنبال کار می گشته اند. خیلی ها، شمار بیشتری، تنها ناامید شده و دست از جست وجو برداشته اند. آنها نه درس می خوانند، نه کار می کنند و نه دنبال کار می گردند. اعتراضی هم ندارند، اما خیلی هاشان سر از زندان درمی آورند.

بازارهای نیروی کار در جهان حالا به هم متصل اند. جوان های کشورهای مختلف از مصر گرفته تا آمریکا حالا باید در عمل با جوان های چینی و هندی برای اشتغال رقابت کنند. کارگران کم دستمزد و نسبتا مولد کارخانه های چینی با زیرساخت های خوبی که در اختیار دارند (جاده ها، بنادر، وسایل ارتباطی و غیره) باعث شده اند که سطح رقابت جهانی بالاتر برود. در نتیجه کارگران کم مهارت مصری یا آمریکایی و دیگر کشورها باید نیروی تولیدی شان را بیشتر کنند تا بتوانند برای گرفتن دستمزدهای معقول شانسی داشته باشند یا دستمزدهای خیلی پایین بگیرند یا اینکه بیکاری را تحمل کنند.

بنابراین قلب مساله رقابت پذیر بودن بین المللی ایجاد شغل های خوب با دستمزدهای قابل قبول است. این کار نیازمند مجهز کردن کارگران به دانش و مهارت های لازم، آموزش کاری نیرومند و زیرساخت های حمایتی است. هرچند که بخش خصوصی باید بیشتر شغل ها را ایجاد کند، اما بخش عمومی نیز می تواند شرایط لازم برای ایجاد بهره وری بالا را فراهم کند.

تنها یک منطقه پردرآمد هست که در عهده تربیت جوانانش برای کار نسبتا خوب برآمده است و وضعیت کلی اقتصادش برای رقابت در عرصه جهانی آماده است. آن منطقه اروپای شمالی است که شامل آلمان، اسکاندیناوی (دانمارک، فنلاند، نروژ و سوئد) می شود. در این کشورها آموزش عمومی کیفیت بی نظیری دارد و گذر از مدرسه به محل کار اغلب شامل برنامه هایی می شود (آلمان در این زمینه خیلی مشهور است) که حالت دوره های کارآموزی دارند.

در کشورهای رو به توسعه پیشرفت های مهم را در کشورهایی می توان یافت که تاکید زیادی روی آموزش، سرمایه گذاری عمومی در زیرساخت ها و آموزش های کارمحور داشته اند. کره جنوبی احتمالا بهترین مثال از چنین موفقیتی است، با آموزش کاری قوی و اشتغال بالای جوانانش که باعث شده این کشور به سرعت روند توسعه را طی کرده و حالا طی تنها یک نسل به کشوری پردرآمد تبدیل شود. کره جنوبی این کار را در شرایطی هم انجام داده است که روز به روز حلقه فشار و رقابت از سوی همسایه دیوار به دیوارش یعنی چین تنگ تر می شد.

آمریکا برعکس مثال بارزی از یک شکست است، البته اگر جوانان خانواده های ثروتمند را مستثنی کنیم. آن بچه های آمریکایی که در خانواده های ثروتمند دنیا آمده اند اغلب از تحصیلات بی نظیری برخوردار می شوند و با یک مدرک لیسانس هم فرصت های شغلی خوبی پیش رویشان است، اما از آنجا که ثروتمندها موفق شده اند دولت را به کاهش مالیات ها و مخارجش مجاب کنند، بچه های خانواده های فقیر و طبقه کارگر شانس خیلی کمتری برای برخورداری از آموزش سطح بالا دارند و دولت آمریکا هم نتوانسته است مهارت ها و زیرساخت های لازم را برای ایشان فراهم کند. نتیجه بحران افزایش بیکاری جوان ها در خانواده های فقیر و طبقه کارگر است.

کشورهای شمال آفریقا و خاورمیانه باید از آسیای شرقی و شمال اروپا درس بگیرند و با تحمل یک دوره سختی از افتادن در دام شکست هایی نظیر وضعیت آمریکا بگریزند. اگر در مصر و تونس و دیگر کشورهای عربی دموکراسی ایجاد شود و جان بگیرد، دولت هایی که با ذهنیات جدید روی کار آمده اند شاید بحران بیکاری جوانان را دریافته و آن را مهم ترین اولویت کاری شان قرار دهند.

کشورهای خاورمیانه باید برای افزایش کیفیت و طول مدت آموزش استراتژی های مناسب طراحی کنند، در دوره های کارآموزی سرمایه گذاری کنند و به بخش خصوصی نیز اجازه ورود به دوره های کارآموزی را بدهند. (ایجاد کسب و کارهای کوچک و متوسط را نباید فراموش کرد.) آنها باید پروژه های زیرساختی اصلی را که برای مولد ساختن بخش خصوصی لازم هستند شناسایی کرده و جدی بگیرند. همچنین باید سعی کنند که همبستگی های تجاری منطقه ای را تقویت کرده و به این ترتیب بازار بزرگتری برای خود فراهم بیاورند.

دیکتاتوری های سقوط کرده – بن علی در تونس، مبارک در مصر و به زودی قذافی در لیبی – میلیاردها دلار از منابع عمومی این کشورها را غارت کرده اند. این پول مسروقه باید بازپس گرفته شود و به حسابی ویژه اشتغال جوانان اختصاص یابد.

علاوه بر این با رسیدن قیمت نفت به بیش از بشکه ای ۱۰۰ دلار، دولت های خلیج وضعیت مالی خوبی پیدا کرده اند. آنها هم باید صندوق ویژه ای برای اشتغال جوانان ایجاد کنند و از بانک توسعه اسلامی به این منظور کمک بگیرند. برای منابع یک منطقه هیچ استفاده ای بهتر از آن نیست که ببینیم جوانانش خوب آموزش دیده اند و با مهارت و توانایی کارهای باکیفیت انجام می دهند. 



دنیای اقتصاد/گرد آوری: گروه جامعه سایت تبیان زنجان
http://www.tebyan-zn.ir/society.html

آرشیو های مرتبط : اشتغالزایی , کسب و کار , کارآفرینی ,
  
sad
 
تمامی حقوق مادی و معنوی متعلق به تبیان زنجان می باشد.
© 2004-2009 Tebyan. The content is copyrighted to Tebyan Cultural and Information center and may not be reproduced on other websites.