مسابقه دین و اندیشه خانه قرآن باشگاه کاربران جامعه ورزشی خانواده خوشبخت دنیای کودکان آشپزی و تغذیه موبایل دانش و تکنولوژی مجله سلامت سیاست گردشگری
دنیای عکس و عکاسی اقتصاد زنان ادبیات هــنر سینما و تلویزیون بزرگان و مشاهیر مهدویت سرگرمی دانلود نرم افزار مرکز کتاب پایگاه ها جستجو روابط عمومی مقالات
   
صفحه اصلی وب سایت فید مطالب وب سایت عضویت رایگان در وب سایت جستجو در وب سایت سوالات رایج نقشه وب سایت درباره ما تماس با ما  
حتما ببنید
دقت کردید ؟؟
/ItMatchOnline.html
/News-Article/Help/help_for_using_tebyan/2010/12/27/16865.html
http://news.tebyan-zn.ir/
/archive/Religion_Thoughts/the_infallibles_family/god_messengers/Muhammad_prophet/0/10/default.html
جدیدترین مطالب این بخش

تاریخچه ی مختصر از تاریخ گرافیک
گرافیک (نوین) یا مدرن علاوه بر کتاب آرایی در قسمت تبلیغات تجارتی، اعلانات دیواری و مطبوعاتی و نشان ...

جزئيات نقش برجسته ي آشور باينپال
گرچه جزئيات نقش برجسته ي آشور باينپال بسي استادانه تر از نقاشي مصري است ليكن از شباهت هاي بسيار ميا...

ارسال مطالب به دوستان
send to freinds ارسال مطلب برای استفاده سایر دوستان

عنوان مطلب : سابقه فرش در جهان
 
 برای ارسال این مطلب به دوستتان لطفا منو های زبر را بدقت تکمیل و دکمه ارسال را کلیک نمایید

 
 
 
 
  
دریافت رایگان (کلیک کنید)
ارسال دعوتنامه (کلیک کنید)
بازدید ها :   511   بازدید   
تاریخ درج مطلب  27/2/1391
تغییر اندازه متن:  افزایش اندازه فونت متن    کاهش اندازه فونت متن
  چاپ این مطلب  

سابقه فرش در جهان

سابقه فرش در جهان واحد هنر تبیان زنجان-

سابقه فرش را در جهان می توان به آغاز تمدن بشری مربوط دانست یعنی زمانی که انسان دانست روی زمین سرد و ناهموار نمی تواند زندگی کند بنابراین از پوست حیوانات شکار شده و سپس از پشم و موی حیوانات برای نرم کردن محل زندگی خود بهره گرفت. پس از فراگیری روش تنیدن، تهیه حصیر و بورپا آغاز روش بافندگی بود، که توسط انسان های قدیم به کار رفت از بافت نخستین قالیچه ها و اینکه چه قومی در ابتدا به این کار مبادرت کرده اطلاع موثقی در دست نیست، زیرا قالیچه ها به لحاظ ساختار طبیعت شان در اثر نفوذ رطوبت و حشرات آسیب می بینند و نابود می شوند.

قطع یقین باید فرشبافی را فرآیند و سیر تکامل بافندگی و هنر نساجی دستی ایرانیان عهد قدیم دانست چرا که با مطالعه روی نقوش ها بر روی سنگ ها حک شده است. می توان به پیشرفت این فن در میان انسان های عصر حجر پی برد.

مرتضی رواندی در کتاب اجتماعی به نقل از تاریخ تمدن ویل دورانت می نویسد! ج 7 ص 62

«انسان پس از ساختن سوزن و سنجاق، به کار بافندگی پرداخت و چون به این قاع نبود که با پوست حیوانات خود را بپوشاند و یا با پشم گوسفند و الیاف گیاهان لباس هایی برای خود تهیه نماید... رفته رفته، الیافی که به کار می برده نازکتر و ظریفتر شده و حالت رشته نخ را پیدا کرده و در این هنگام است که بافندگی از مهمترین هنرهای مخصوص زنان گردیده است.

 دوک ها و ماسوره هایی که در میان آثار عصر حجر به دست آمده، به خوبی نشان می دهد که صنعت عظیم بافندگی ریشه بسیار دوری دارد. همین نویسنده در بخش دیگر از تاریخ طبری نقل می کند «... و چون خدا برهنگی آدم و حوا را بدید، بفرمود تا یک گوسفند از هشت جفتی که از بهشت فرود آورده بود بکشند و او گوسفند بگرفت و بکشت و پشم آن را برداشت و با حوا ببافتند. آدم برای خود جوبه ای و حوا برای خود پیراهن و روسری کرد و آن را بپوشیدند.»

همچنین در حفاری های باستان شناس شهر سوخته در شرق ایران یک تکه پارچه بافته بی نظیر کشف شده است که از لحاظ فنون بافت نشان دهنده اوج پیشرفت بافندگی ایرانیان در روزگار کهن می باشد که در رنگ آمیزی آن دو رنگ بکار رفته و ساختمان آن دارای بافتی یکنواخت و مواد بافت آن از پشم حیوان است، این نمونه منحصر به مفرد متعلق به 2400 سال قبل از میلاد است، با کشف این بافته می توان به ساخت و استفاده از ابزارهای بافندگی از قبیل میلهای بافتنی چوبی و قلاب های بافتنی و همچنین کاربرد سایر ملزومات فنی اطمینان بیشتری یافت.

اما ابزارهای ویژه قالی باف نیز در سال های اخیر توسط دکتر علی حصوری کشف و شناسایی گردیده که بنا به اظهار ایشان این اشیاء متعلق به دوره مفرخ یا عصر آهن می باشد، با مقایسه این اشیاء با شکل و فرم ابزارهای قالی بافی امروز که در مراکز مختلف کشور مورد استفاده قرار می گیرند می توان قدمت فرشبافی که نزد ایرانیان از هزاره سوم تا هزاره دوم ق.م تخمین زد.

استفاده از بوریا (حصیر بافته شده از نی در بین النهرین بین هزاره 405 ق.م متداول بوده است و بافت گلیم تا سده 15 ق.م به مرحله تکامل رسیده بود. به علاوه مورخین متعددی در کتاب های تاریخ و ادیان به فرشبافی اشاراتی نموده اند.

نیکولاس فاکر در کتاب قالی ایران و دیگر قالی های مشرق زمین می نویسد:

در سال 850 ق.م شلمنسر سوم (858-824ب.م) پادشاه آشور دستور داد ستونی هرمی شکل به افتخارش بسازند و شرح پیروزیهایش را به خط کوفی و با تصاویر گویا بر آن نقش کنند. در همین نقوش این هرم فرستادگان کشورهای همسایه را در حال اشیایی به عنوان هدیه و خراج نقش کرده بودند از آن جمله نقش در نماینده از کشورهای همسایه ایلام (در ایران جنوبی) در حال حمل دو قالی لوله شده دیده می شود.

در کتاب مقدس تورات از کتاب اگزود (سرگذشت مهاجرت یهودیان از مصر) در بند 28-8-38 از قالی نام برده شده و اندازه آن 28 آرنج در 4 آرنج ذکر شده (هر آرنج حدود 450 سانتی متر است) یعنی اندازه فرش مورد اشاره حدودا 2*14 متر بوده است.

گزنفون مورخ و سردار یونانی (آتنی) (430-355پ.م) هنگام ثبت جنگ های ایران و یونان می نویسد: ایرانیان برای اینکه بسترشان نرم باشد قالی زیر آن پهن می کردند.

همین مورخ در کتاب دیگرش به نام آناباسیس اشاره به قالی دیگری کرده که ارزش اقتصادی آن 10 نیائوس (واحد پول یونان) بوده است.

پروفسور گریشمن باستان شناس فرانسوی می نویسد: ساکنان پهنه ایران در قدیم بر حسب نیازی که به پوشاک و فرش زیر پا داشتند به فنون ریسندگی پارچه و فرشبافی آشنا بودند و از پشم گوسفند و موی بز فرش و تن پوش درست می کردند که نشانه و آثار آن در اشیای پیدا شده از دوران پیش از تاریخ نمودار می باشد و همچنین است آثاری که در غار کمربند در نزدیکی بهشهر پیدا شده اند نشانگر این است که در حدود 6 هزار سال قبل از میلاد از پشم گوسفند و موی بز نخ هایی به صورت ساده تهیه می شد و آثار پیدا شده از پشم سیلک کاشان، تپه حسار دامغان نقش رستم، سرپل ذهاب شوش ماکو این نظریه را تأیید می کند؛

پروفسور آرتور ایهام پوپ از هنر شناسان صاحب نام جهان در کتاب هنر ایران اشاره به فرش های ایران نموده می نویسد «برخی از فرش های ایرانی به طور پرزدار بوده اند و سپاهیان هراکلیوس، امپراطور روم شرقی (بیزانس) (641-575م) هنگام تصرف دستجرد در اطراف اصفهان در میان غنائم جنگی تعداد زیادی فرش دستباف با خود از ایران خارج کرده اند»

 در کتاب های تاریخ حکومت ساسانیان به ویژه در زمان خسرو پرویز ساسانی (651-221م) آمده است «در تکامل فن قالیبافی ایران داشته است، فرش زربفت بزرگی بوده موسوم به فرش بهار خسرو که حکایت از اوج پیشرفت و تکامل فن قالیبافی ایران داشته است، فرش مذبور پس از هجوم اعراب به عنوان غنیمت جنگی قطعه قطعه و از ایران خارج شده است به طوری که امروزه اثری از آن در دست نیست»

اما معتبرترین سندی که بیانگر قدمت بیش از 2400 ساله فرشبافی ایران است قالیچه ای است که در سال 1949 م (1371ه.ش) توسط یک باستان شناس روس به رهبری پروفسور رودنکو در دوره پاذیریک در نواحی شمالی کوهستانی آلتایی از نواحی جنوب سیبری مرکزی واقع در مرز مغولستان پیدا شد این فرش بعدها به نام محل پیدایش خود پازیریک شهرت یافت که از مقبره ای که متعلق به شاهزاده سکائی می باشد (قومی که در زمان هخامنشیان (559-321 ق.م))

در پیرامون ایران می زیستند به دست آمده اندازه فرش 183*200 سانتی متر ضخامت پرز آن 2 میلی متر است که در دیسمتر آن 3600 گره بکار رفته است و نقش آن گل و بوته آشوری بکار رفته است. حاشیه آن نقش جانوران بالدار و گوزن های خالدار سوارکاران مبلس به لباس های هخامنشی که یک در میان یکی سوار بر اسب و دیگری پیاده در کنار اسب به چشم می خورند. بدین ترتیب هنر قالی بافی در زمان حمله مغولان از بین رفت تا دوران عصر صفویه که کارگاه های فرشبافی در دوران شاه عباس اول صفوی رونق گرفت و بر تعداد آنها اضافه شد و به اوج خود رسید.

 فهیمه محمد سیاه ها


راسخون / گردآوری:گروه هنر سایت تبیان زنجان
http://www.tebyan-zn.ir/Art.html

آرشیو های مرتبط : تاريخچه فرش , فرش بافی , فرش ایرانی ,
  
نوشته شده توسط عزیز  حمیداوی زاده در تاریخ 91/3/22 ساعت 17:9

ok

  

12345
 
1 نفر به اين مطلب راي داده اند
میزان متوسط :5.0 از 5

اين مطلب تا چه ميزان مورد قبول شما واقع شد ؟
 نام و نام خانوادگی : 
آدرس Email :             
کد درون تصویر را وارد نمایید                       
 
 12345 
ضعيفعــالی
ضمن تشکر از توجه شما به این مطلب , نظرات سازنده شما در هر مطلب را صمیمانه ارج نهاده و آنرا به عنوان مرجعی قابل اعتماد جهت پیشرفت و ترقی اطلاع رسانی در فضای گفتمانی مناسب , می دانیم و اميد داريم بتوانيم از حسن نظر شما در راستاي افزايش سطح ارائه محتوا و خدمت رساني بهره گيريم.
نظر شما پس از بررسی توسط بخش محتوا, قابل روئیت برای عموم خواهدبود .
(توجه: تایید نظرات به معنی قبول و یا تایید محتوای آن  از سوی تبیان زنجان نمی باشد )

 
 

62853
© 2004-2009 Tebyan. The content is copyrighted to Tebyan Cultural and Information center and may not be reproduced on other websites.