مسابقه دین و اندیشه خانه قرآن باشگاه کاربران جامعه ورزشی خانواده خوشبخت دنیای کودکان آشپزی و تغذیه موبایل دانش و تکنولوژی مجله سلامت سیاست گردشگری
دنیای عکس و عکاسی اقتصاد زنان ادبیات هــنر سینما و تلویزیون بزرگان و مشاهیر مهدویت سرگرمی دانلود نرم افزار مرکز کتاب پایگاه ها جستجو روابط عمومی مقالات
   
صفحه اصلی وب سایت فید مطالب وب سایت عضویت رایگان در وب سایت جستجو در وب سایت سوالات رایج نقشه وب سایت درباره ما تماس با ما  
حتما ببنید
مقدمه ای درباره توسعه اقتصادی
آشنایی با مفاهیم بودجه
نگاهی به بیکاری و بهره وری نیروی کار در آمریکا
اخبار روز اقتصادی و بازرگانی
دقت کردید ؟؟
/Voting/public_opinion/default.html
/ItMatchOnline.html
http://news.tebyan-zn.ir/
/photo-gallery/archive/17/135/276/0/30/default.html
جدیدترین مطالب این بخش

ماموریت مشاوران املاک در قبال وام جدید
کارشناسان اقتصادی می گویند: همزمان با ابلاغ دستورالعمل پرداخت تسهیلات جدید خرید مسکن توسط بانک مسکن...

آزادی و مصونيت مسكن (2)
اصل سوم قانون اساسی به این موضوع اشاره کرده که در راستای پی ریزی یک اقتصاد صحیح و عادلانه بر طبق ضو...

ارسال مطالب به دوستان
send to freinds ارسال مطلب برای استفاده سایر دوستان

عنوان مطلب : خصوصی سازی اقتصاد(2)
 
 برای ارسال این مطلب به دوستتان لطفا منو های زبر را بدقت تکمیل و دکمه ارسال را کلیک نمایید

 
 
 
 
  
دریافت رایگان (کلیک کنید)
ارسال دعوتنامه (کلیک کنید)
بازدید ها :   1376   بازدید   
تاریخ درج مطلب  9/5/1390
تغییر اندازه متن:  افزایش اندازه فونت متن    کاهش اندازه فونت متن
  چاپ این مطلب  

خصوصی سازی اقتصاد(2)

خصوصی سازی اقتصاد(2) واحد اقتصاد تبیان زنجان-

یک مدل برای خصوصی سازی ایران

"شرکت هاو موسسات دولتی را می توان به طرق مختلف خصوصی نمود.این روش ها شامل انتقالصد در صد مالکیت شرکت و یا انتقال قسمتی از مالکیت و یا عدم انتقال مالکیت و فقط خصوصی نمودن نحوه اداره شرکت است. حال در این میانروش های واگذاری فعالیت های اقتصادی به بخش خصوصی را توضیح می گویم.

1-عرضه سهام به عموم

یکی از متداولترین روش های واگذاری واحد های دولتی به بخش خصوصی،عرضه سهام به عموم می باشد،در این روش دولت تمام یا بخش بزرگی از سهام خود را در واحد مشمول واگذاری به صورت سهام به عموم مردم عرضه می کند. در موارد متعدد،بخش دولتی،به دلیل نا آگاهی از وضعیت بازار،مقداری از سهام واحد مشمول را به طور خصوصی عرضه می کند تا از این راه اطلاعاتی در باره ی قیمت سهام واحد نظر عموم به آن واحد و امکانات بازار،بدست آورد.از نظر فنی،عرضه سهام یک بنگاه اقتصادی به عموم،حالت فروش دست دوم سهام را دارد،در حالی که در بیشتر موارد به صورت فروش اولیه ارائه می شود.در صورتی که واحد مشمول واگذاری در بورس پذیرفته باشد،جریان واگذاری به عموم به مراتب ساده تر است،زیرا تنها کاری کعه باید انجام شود،عرضه سهام در بورس است.در این موارد،تشریفات کمتری پیش از عرضه سهام باید طی شود

2-عرضه سهام به گروه های خاص

نوع دیگر واگذاری،عرضه سهام واحد مشمول و واگذاری به گروه های خاص است.در این روش دولت تمام یا قسمتی از سهام شرکت های دولتی را به یک یا چند نفر متقاضی از پیش تعیین شده می فروشد.متقاضی مورد نظر ممکن است،موسسات سرمایه گذاری یا افرادی باشند که دارای سرمایه و تجربه کافی در رشته ی صنعتی مربوطه هستند.در این روش قیمت سهام ممکن است از طریق مذاکره و بر اساس قیمت سهام شرکت های مشابه در بورس اوراق بها دار تعیین شود.عرضه سهام به طور خصوصی مزیت ویژه ای دارد که فراهم آوردن زمینه برای ایجاد طبقه کارآفرین خلاق است،از معایب عرضه خصوصی سهام این است که همیشه احتمال دارد معامله در معرض انواع پارتی بازی ها قرار بگیرد.در کشورهای در حال توسعه که بهمقیاس وسیع واحد های دولتی را به بخش خصوصی واگذار می کنند،باید هماهنگی ویژه ای بین سیاست های پذیرفته شده در مراحل مختلف واگذاری برقرار شود تا بدین ترتیب توهمی در مورد وجود رفتارهای مغایر اصول اقتصادی بروز نکند.

3-مشارکت بخش خصوصی در افزایش سرمایه ی شرکت های دولتی

در این روش دولت اقدام به افزایش سرمایه در شرکت دولتی به منظور توسعه ی ظرفیت تولیدی می نماید واجازه می دهد که بخش خصوصی در افزایش سرمایه مشارکت نماید.خصوصیت مهم این روش این است که دولت سهام خود را در شرکتی را واگذار نمی کند بلکه با فروش سهام جدید به بخش خصوصی قسمتی از مالکیت شرکت دولتی را به بخش خصوصی وا گذار می نماید و در صد مالکیت دولت در شرکت کاهش می یابد و شرکت از آن تاریخ به صورت یک شرکت نیمه خصوصی و نیمه دولتی در می آید.در بعضی موارد اگر شرکت دولتی دارای بدهی بالایی باشد دولت ممکن است شرکت فوق را منحل نموده و اقدام به تاسیس یک شرکت جدید با مشارکت بخش خصوصی نماید.در این حالت،دولت ماشین آلات و دارایی ها ی شرکت در شرف انحلال را به عنوان سرمایه غیر نقدی در شرکت جدید عرضه می نماید.بخش خصوصی نیز با واریز سرمایه نقدی منابع مالی لازم را جهت تهیه سرمایه در گردش تامین می کند.طبیعی است که در چنین روش خصوصی سازی،دولت وجوه جدیدی را بابت فروش سهام به دست نمی آورد ولی این روش می تواند منجر به افزایش کارایی واحد دولتی گردد.در مورد آن دسته از واحد های دولتی که کنترل دولت بر شرکت و ضرورت خود را از دست داده است دولت می تواند همزمان با افزایش سرمایه،سهام خود را نیز به بخش خصوصی از طریق عرضه سهام و یا عرضه عمومی سهام واگذار نماید.

4-فروش دارایی شرکت یا موسسه دولتی

در این روش به جای سهام،دارایی فیزیکی واحد دولتی به فروش می رسد.این روش موقعی به کار می رود که تداوم فعالیت شرکت امکان پذیر نبوده و همراه با زیان باشد.لذا بهتر آن است که دارایی ها عمده شرکت به صورت مجزا به افراد متقاضی فروخته شود.در بعضی موارد،دارایی های فیزیکی به جای این که فروخته شوند به عنوان سرمایه غیر نقدی دولت در تشکیل یک شرکت مختلط خصوصی و دولتی به کار برده می شوند.سهام دریافت شده در این رابطه می تواند بعدا توسط دولت فروخته شود.

به طور کلی مشارکت اجرایی این روش تعیین تکلیف بدهی های واحد دولتی پس از فروش دارایی های آن می باشد.چنان چه هدف از این کار فروش دارایی های مازاد بر نیاز واحد دولتی باشد مشکلی پیش نخواهد آمد،اگر هدف از آن فروش دارایی ها و انحلال شرکت باشد،آن گاه مشکل تسویه بدهی ها و اخراج پرسنل به وجود خواهد آمد.برای کاهش شدت این مشکل می توان خریدار دارایی ها را متعهد نمد که قسمت اعظم پرسنل واحد دولتی را مجددا استخدام نماید.

5-تفکیکی موسسه به چند شرکت کوچک تر

در این روش واحد دولتی به چند شرکت کوچک تر تقسیم می شود و یا به صورت یک شرکت مرکزی که دارای چندین شرکت تابع است در می آید،تجزیه واحد دولتی معمولا به طرق زیر انجام می شود:

الف-تجزیه واحد دولتی به چند شرکت که هر کدام دارای شخصیت حقوقی مجزا هستند.

ب- تبدیل واحد دولتی به یک شرکت مادر،در این روش ابتدا دارایی ها و بدهی های شرکت بزرگ دولتی به چندین شرکت کوچک تر واگذار می شود و شرکت مادر سهام دار شرکت های جدید التاسیس می گردد،سپس این شرکت اقدام به واگذاری سهام شرکت های تابعه به مردم می نماید.

ج-تفکیک قسمتی از فعالیتهای شرکت دولتی و تخصیص آن به یک یا چند شرکت فرعی سپس فروش شرکت های فرعی به بخش خصوصی.

د-تجزیه یک شرکت بزرگ دولتی به چند شرکت کوچک تر و فروش هریک از شرکت های کوچک تر به خریداران متفاوت به منظور ایجاد رقابت در بین آن ها.

6- فروش شرکت به کارکنان و مدیران

در این روش تمام یا قسمت اعظم سهام شرکت به مدیران و کارکنان شرکت فروخته می شود.معمولا این روش همراه با تسهیلات اعتباری و وام بانکی می باشد.سهام خریداری شده معمولا وثیقه وام تا تسویه کامل بدهی قرار می گیرد.

7-روش قرارداد مدیریتی

روش قرار داد مدیریتی نشان است که به وسیله آن مهارت های مدیریتی،تکنولوژی و سایر توانایی های موجود در بخش خصوصی که برای فعالیت واحد دولتی مورد نیاز می باشد به مدت معینی و در ازای حق الزحمه معین در اختیار شرکت دولتی قرار می گیرد.اگر چه در این روش هیچ گونه انتقال مالکیتی صورت نمی پذیرد و دارایی های واحد دولتی از حیطه مالکیت دولت خارج نمی شوند،اما ترتیبات مزبور می تواند نوعی خصوصی سازی در مدیریت و عملیات شرکت که منجر به افزایش کارایی در استفاده از دارایی های دولتی می گردد تلقی شود.

8-خصوصی سازی از طریق اجاره

در مواردی که دولت نمی تواند خصوصی سازی را ازز طریق انتقال مالکیت سهام انجام دهد و فقط قصد خصوصی سازی اداره شرکت را دارد روش اجاره می تواند به کار رود.در این طریق بخش خصوصی می پذیرد که دارایی های تحت مالکیت های دولت را مورد بهره برداری قرار داده و در ازای آن اجاره بهایی را بپردازد.اینروش می تواند منجر به بهبود کارایی و استفاده بهینه از دارایی های دولتی گردد."(5)

5- نوشته دکتر غلامرضا حیدری برگرفته از مرکز اطلاع رسانی و کتابخانه مرکزی شرکت ملی نفت ایران

معمولا همان طور که می دانید تصمیمات مربوطه به شیوه خصوصی سازی تحت تاثیر گرایشات سیاسی دولت و احزاب عمده قرار می گیرند.حال این که به گفته کارشناسان نحوه خصوصی سازی در ایران به صورت چینی صورت گرفته است.

به گفته ی آقای غلامرضا کرد زنگنه رئیس سازمان خصوصی سازی در ایران،در حال حاضر مصلحت در این است که ما شرکت های دولتی را این گونه خصوصی سازی کنیم،همان کاری که چینی ها انجام دادند و خصوصی سازی را دو مرحله ای اجرا کردند.

به گفته رئیس سازمان خصوصی سازی در چین ابتدا شرکت ها به مجموعه ها و شرکت های بزرگتر واگذار شد و در مرحله بعد این مجموعه بزرگ،سهام شرکت ها را در بازار بورس عرضه کردند.

حال منتقدین این شیوه اتخاذ شده برای خصوصی سازی می گویند که این روش سبب شکل گیری یک بخش شبه دولتی در اقتصاد ایران می شود که مدیریت آن ها همچنان در اختیار دولت است.و درگزارشی که مجلس در باره این شرکت ها ارائه کرده است خاطر نشان کرده است که:"این گونه شرکت ها نه دولتی هستند که نظارت پذیری مجلس و دیگر نهادهای نظارتی را پذیرا باشند و نه خصوصی که قواعد رقابت پذیری را رعایت کنند." و در واقع آ نها بر این باور هستند خصوصی سازی در ایران عمدتا به صورت واگذاری سهام و مالکیت بوده و واگذاری مدیریت ها کمتر انجام گرفته است. و همان طور که در شیوه ی شماره ی «2» گفته شد از معلیب این روش اشائه پارتی بازی ها و رانت خواری ها و ...در نهایت نداشتن یک بازار رقابتی نام برد.


دانشجو/گرد آوری: گروه اقتصاد سایت تبیان زنجان
http://www.tebyan-zn.ir/economy.html

 

آرشیو های مرتبط : خصوصی سازی , اقتصاد خرد ,
  

12345
 
0 نفر به اين مطلب راي داده اند
میزان متوسط :0.0 از 5

اين مطلب تا چه ميزان مورد قبول شما واقع شد ؟
 نام و نام خانوادگی : 
آدرس Email :             
کد درون تصویر را وارد نمایید                       
 
 12345 
ضعيفعــالی
ضمن تشکر از توجه شما به این مطلب , نظرات سازنده شما در هر مطلب را صمیمانه ارج نهاده و آنرا به عنوان مرجعی قابل اعتماد جهت پیشرفت و ترقی اطلاع رسانی در فضای گفتمانی مناسب , می دانیم و اميد داريم بتوانيم از حسن نظر شما در راستاي افزايش سطح ارائه محتوا و خدمت رساني بهره گيريم.
نظر شما پس از بررسی توسط بخش محتوا, قابل روئیت برای عموم خواهدبود .
(توجه: تایید نظرات به معنی قبول و یا تایید محتوای آن  از سوی تبیان زنجان نمی باشد )

 
 

35612
© 2004-2009 Tebyan. The content is copyrighted to Tebyan Cultural and Information center and may not be reproduced on other websites.