بازی های محلی (لی لی حوضک)

در اين بازي مادر يا بزرگ‎تر ديگري دست كودك را در دست مي‎گيرد، با انگشت دست ديگر كف دست كودك را قلقلك مي دهد و مي گويد :“ لي لي حوضك، جوجو اومد آب‎بخوره‎ افتاد تو حوضك .

 ” انگشت كوچك را جمع مي‎كند:“ اين درش آورد .” انگشت دوم را جمع مي‎كند : “ اين شستش ” انگشت سوم را جمع مي‎كند: “ اين پختش.” ” كي خوردش ؟ ” انگشت شصت را مي‎گيرد و حركت مي دهد : “ منِ منِ كله گنده ” اين بازي با انواع شعرگونه هاي ديگر نيز اجرا مي شود . با گرفتن انگشت كوچك :“ اين‎گفت : بريم دزدي.

اين گفت چي چي بدزديم؟ اين گفت تشت طلاي پادشاه رو . اين گفت : جواب خدا رو كي مي ده؟ ” با تكان تكان دادن انگشت شصت : اين گفت :“ منِ منِ كله گنده !” يا شعر جديد آن : “ اين كوچول موچوله، اين داداشِ (خواهرِ ) كوچوله، اين بابايِ كوچوله، اين مامانِ كوچوله، دوستشون داري؟ بله، بله ، يك دنيا .” اين بازي علاوه بر آشنايي با ريتم و قافيه و وزن، علاوه بر رابطة عاطفي با كودك و علاوه بر تحريك حس لامسة كودك، بيان نكته‎هاي اجتماعي و آموزش رياضي را نيز براي كودك آغاز مي‎كند .

كودك براي اينكه شمارش را بياموزد مانند اجداد خود از انگشتانش استفاده مي‎كند . كودك براي يادگيري اين امر ابتدا بايد بياموزد كه انگشتان را به نوبت و با عدد مناسب آن مشخص كند . مدت‎ها طول مي‎كشد تا كودك اين ترتيب و اين تطبيق را فرا گيرد و چه چيز زيباتر و پر انگيزه تر از يك كلام آهنگين دوست داشتني او را به اين كار تر غيب مي كند؟

گردآوری:گروه سرگرمی سایت تبیان زنجان
http://www.tebyan-zn.ir/entert.html