کشف های برتر باستان شناسی در سال ۲۰۱۰کلمه معلق که برای این باغها استفاده میشود در حقیقت به این معنی نیست که باغها بهوسیله طناب یا ریسم...
باستانشناسی دریایی «هیپو آرکئولوژی»نسبت به باستانشناسی خاکی، دانشی نسبتاً جوان است. تاریخچه باستانشناسی زیر آب در شکل علمی خود در ار...
تصاویر جمجمه مردی از عصر آهن محققان دانشگاه یورک در این منطقه جمجمه ای مربوط به یک مرد عصر آهن را کشف کردند که بافت و تمام ماده ...
تمدنهای باستانی آسیای غربیدر طول تاریخ، مهاجرتهای انسانی و جابجایی انسانها همواره به دلیل دستیابی به شرایط بهتر برای زندگی ب...
تاریخگذاری اشیای باستانی کار سادهای نیست، اما اندازهگیری برخی ایزوتوپهای رادیواکتیو میتواند به تعیین سن مصنوعات و سنگوارههای قدیمی کمک کند.
تا همین اواخر تاریخگذاری نسبی تنها روش شناسایی سن واقعی یک شی باستانی بود.
باستانشناسان با بررسی رابطه شیء با لایههای رسوبات در منطقه با مقایسه آن شیء با دیگر چیزهای یافتشده در محل اکتشاف، میتوانند تخمین بزنند شیء در چه زمانی به آن محل وارد شده است.
گرچه تاریخگذاری نسبی هنوز روشی بسیار مورد استفاده است، چندین روش تاریخگذاری نوین به آن افزوده شده است.
تاریخگذاری رادیواکتیو شامل تعیین سن یک سنگواره یا نمونه باستانی با اندازهگیری میزان کربن 14 در آن است.
گیاهان سبز این دیاکسیدکربن را جذب میکنند، بنابراین تعداد مولکولهای کربن 14 به طور مداوم تا زمانی که گیاه بمیرد، د رآن افزایش مییابد.
کربن 14 همچنین به بدن حیوانات که گیاهان را میخورند نیز وارد میشود. پس از مرگ مقدار کربن 14 در نمونه آلی همگام با تلاشی مولکولها به طور منظم کاهش پیدا میکنئد.
کربن 14 نیمهعمری برابر 40±5730 سال دارد، به این معنا که حدود هر 5700 سال یک بار یک شیء نیمی از محتوای کربن 14 خود را از دست میدهد.
نمونههای به دست آمده از 70000 سال گذشته که متشکل از چوب، زغال، استخوان، تورب، شاخ و یا یک بسییاری از اجسام کربندار دیگر باشند،با استفاده از تکنیک قابل تاریخگذاری هستند.
همشهری/گرد آوری: گروه دانش وتکنولوژی سایت تبیان زنجانhttp://www.tebyan-zn.ir/science_technology.html
عالی بود.
ممنون
