نگاهی بر مدیریت مصرف در صنعت نساجی

موتور های آسنکرون و موتورهای جریان مستقیم عمدتاً در صنعت نساجی بکار برده می شوند. در صنعت نساجی ، معمولاً بین ۸ تا ۳۲ الکترو موتور در یک خط حلاجی وجود دارد که بسته به نوع استفاده از ماشین جهت الیاف مصنوعی یا طبیعی ، سال ساخت ماشین ، شرکت سازنده وتجهیزات جانبی آن متغیر است .الکترو موتور های ماشینهای خط حلاجی عمدتاً از نوع آسنکرون است .همچنین تعداد الکترو موتور های ماشین کاردینگ در صنعت نساجی معمولاً ۱ تا ۳ عدد و از نوع آسنکرون است و در ماشینهای کشش ، ۱ تا ۲ الکترو موتور بکار برده می شود . موتور های ماشین کشش نیز از نوع آسنکرون است .  
 
 موتور های آسنکرون و موتورهای جریان مستقیم عمدتاً در صنعت نساجی بکار برده می شوند. در صنعت نساجی ، معمولاً بین ۸ تا ۳۲ الکترو موتور در یک خط حلاجی وجود دارد که بسته به نوع استفاده از ماشین جهت الیاف مصنوعی یا طبیعی ، سال ساخت ماشین ، شرکت سازنده وتجهیزات جانبی آن متغیر است .الکترو موتور های ماشینهای خط حلاجی عمدتاً از نوع آسنکرون است .همچنین تعداد الکترو موتور های ماشین کاردینگ در صنعت نساجی معمولاً ۱ تا ۳ عدد و از نوع آسنکرون است و در ماشینهای کشش ، ۱ تا ۲ الکترو موتور بکار برده می شود . موتور های ماشین کشش نیز از نوع آسنکرون است .

نگرشی بر برخی خطوط تولید صنایع نساجی (کد های مختلف ) و ماشینهایی که در این خطوط معمولاً امکان خارج شدن در ساعات پیک را دارند :

•  ماشینهای حلاجی در کارخانه های ریسندگی سیستم الیاف کوتاه عموماً ظرفیتی بیش از سایر ماشینها دارند . بنابراین توصیه می شود به دلیل وجود این توان اضافی حتی الامکان ماشین حلاجی را در ساعات پیک از خط تولید خارج نمایند .
•  ماشینهای مقدمات بافندگی مانند دولاتاب ، دولاکن ، آهار ، چله پیچی مستقیم و چله پیچی بخشی است . معمولاً ظرفیت ماشینهای دو لاکن و دولاتاب بیش از مقدار نیاز نخهای دو یا چند لا است . لذا در واحد هایی که این نوع ماشین را داراست ، می توان در ساعات پیک این ماشینها را از خط تولید خارج کرد . همچنین توان تولید ماشینهای آهارو چله پیچی عموما به میزان قابل توجهی بیش از ظرفیت ماشینهای بافندگی است که می توان از این موضوع برای کاهش مصرف در ساعات پیک شبکه استفاده کرد و استراحت و سرویس مقطعی این ماشینها را در برنامه ریزی تولید حتی الامکان به این ساعات منتقل کرد .
•  واحد های رنگرزی و تکمیل سیستم پنبه ای معمولاً دارای یک یا چند خط زیر است :
  • خط شستشو و سفیدگری
  • خط رنگرزی و تکمیل پارچه های الوان
  • خط چاپ و تکمیل

بررسیهای انجام شده نشان می دهد که ظرفیت قسمتهای رنگرزی و تکمیل کارخانه های بزرگ معمولاً بیش از طرفیت قسمت بافت است . بنابراین ، زمان کارکرد ماشینهای قسمت رنگرزی و تکمیل کمتر است .در برنامه ریزی تولید می توان استراحت ، سرویس و تعمیرات ماشینهای این بخش را در ساعات پیک اعمال کرد و حتی الامکان بار مصرفی در این ساعات را به حداقل ممکن رساند .

•  در کارخانه های تکسچرایزینگ , چون هیترهای ماشین , انرژی زیادی مصرف می کنند توقف این ماشین در هیچ شرایطی جایز نیست وبه همین دلیل برخلاف عموم کارخانه ها , روزهای کارکرد این ماشینها درسال ۳۰۰ روز محاسبه می شود.
•  کارخانه های الیاف سازی به دلیل وجود مواد پلیمرمذاب درون راکتورها, لوله ها و پمپها می بایست در تمام طول سال پیوسته کار کنند تا از سفت شدن مواد در مسیر خط تولیدجلوگیری شود. این گروه کارخانه ها از نظر تعداد محدود می باشند.

پیشنهاد های اعمال مدیریت انرژی :

مدیریت انرژی و روشهای کاهش مصرف را می توان در اعمال موارد زیر خلاصه کرد :

• بهینه سازی ابعاد سالنها جهت صرفه جویی انرژی در تهویه محیط کار
•  بهینه سازی ارتفاع سالنها جهت صرفه جویی در مصرف روشنایی
•  استفاده از لامپهای کم مصرف و پر بازده ، روشنایی موضعی ، هماهنگی زمان کار با زمان استفاده از روشنایی مصنوعی ] لامپها [ و تمیز کردن لامپهای روشنایی .
•  بکارگیری بالاستهای الکترونی برای لامپهای فلورسنت .
•  سرویس های منظم کوتاه مدت و بلند مدت ماشین مانند روغنکاری ، تمیز کاری ، تعویض قطعات معیوب ، تنظیم صحیح ماشینها براساس فاکتور های مواد اولیه خطوط تولید که پیامد آن کاهش تلفات الکتریکی است .
•  بکارگیری قطعات یدکی استاندارد
•  اعمال کنترل کیفی محصول هر ماشین و تلاش برای کاهش درصد ضایعات خط تولید و جلوگیری از دوباره کاری در خط تولید.
•  بهبود شبکة تغذیه الکتریکی براساس اصول فنی و ایجاد امکان از نقاط مختلف شبکه برای کاهش تلفات .
• هماهنگی شروع به کار ماشینها واستفاده کامل از توان تولید واحد .
•  تامین مواد اولیه مناسب و هماهنگ با مشخصات فنی ماشینهای تولید .
•  عدم استفاده از بخاریهای المنتی برای گرم کردن سالنها و بخش غیر تولیدی.
• جداسازی برق مصرفی واحد های مسکونی و خانه های سازمانی از برق کارخانه ها .
• متعادل کردن بار بین فازهای مختلف در جهت کاهش تلفات شبکه .
• نصب خازن با طرفیت مناسب در نقاط خاص برای اصلاح ضریب قدرت و کاهش تلفات شبکه .
• استفاده از حداکثر ظرفیت ماشینها ( پرباری ) به منظور کاهش مصرف انرژی واحد محصول تولیدی

به طوری که از نتایج بررسیهای انجام شده بر می آید ، مدیریت انرژی با مدیریت تولید ارتباط مستقیم دارد و همچنین واحد هایی که در احداث آنها اصول فنی رعایت شده است ، میزان اتلاف انرژی کمتری دارد .

منبع: خوشه نساجی یزد 
گردآوري:گروه نساجی سايت تبيان زنجان
http://tebyan-zn.ir/science_technology.html