واحد زنان تبیان زنجان- اين دوشيزه بريتانيايي يكي از افرادي است كه پس از بررسي و تحقيق،به آيين مقدس اسلام ايمان آورده و درباره اسلام،مقالات و كتابهاي مفيدي منتشر ساخته است.
وي اكنون دبير كانون زنان مسلمان انگليس مي باشد.
خبرنگار مجله "حضاره الاسلام"
با وي مصاحبه كرد و از او خواست كه علت اسلام آوردن خود را بيان كند.
بريژيت هني اظهار داشت:
ـ من در خانواده اي بزرگ شده ام كه از نظر درك مذهبي همانند بسياري از خانواده هاي فعلي انگلستان مي باشد. مادرم مسيحي بي بند و باري است.
او هيچيك از فرايض و دستورات مسيحيت را انجام نميدهد.
اما پدرم وضع بدتري دارد. او بطور كلي آدم لامذهبي است.
مگر اينكه:
"لامذهبي"
هم خود مذهبي شمرده شود!
در اوايل كودكي در يكي از مدارس ابتدايي كه از طرف كليسا بمنظور رفع تناقضات و ايجاد تفاهم بين مذهب كاتوليك و پروتستان تاسيس گرديده بود. مشغول تحصيل شدم.
ولي درست بخاطر دارم كه در همان روزگار دست بگريبان تشتت افكار بودم.
از يكطرف گفتگوهاي ما در محيط خانواده بهچوجه بر محور دين نمي چرخيد.
حتي يك روز هم نميتوانم بخاطر آورم كه در منزل ما نامي از:
"خداي متعال"
برده شده باشد.
از طرف ديگر،در خود احساس مي كردم كه شوق بدرك حقيقت هم وجود مرا تسخير كرده و افكارم را بخود مشغول ساخته است. اما مبادي مسيحيت،مخصوصا مسيله تثليث(پرستش سه خدا بنام:
پدر،پسر و روح القدس) و فداء(جبران گناهان بوسيله بدار آويخته شدن حضرت مسيح) مرا از حقيقت،فرسنگها دور مي كرد.
سرانجام از آن مدرسه به اصطلاح مذهبي! خارج شدم،در حالي كه بي دين صرف بودم.
از سن پانزده سالگي بر اثر علاقه فراواي كه بفلسفه داشتم،مشغول مطالعه كتب فلسفي شدم،ابتدا كتابي كه مقدمه اي بر فلسفه "تابو" بود،خواندم و سپس مطالعاتي پيرامون فلسفه بودايي نمودم و در مسافرت خود به كانادا با فلسفه هندي آشنايي پيدا كرده،بسياري از كتب فلسفي:
"هندوچين"
را ازنظر گذراندم و مطالبي بلند و عميق در آنها يافتم.
اما هيچيك آنها خلاء فكري مرا پر نكرد و جوابگوي احساسات مذهبي من نبود.
يك جهت نقص مشترك در همه اين مكاتب فلسفي يافتم و آن عبارت بود از عدم توازن بين نظام وسيع آفرينش و احتياجات زندگي فردي و اجتماعي و اساسا مهمل گذاردن زندگي و پشت پا زدن به آن...
وروي همين پايه ملاحظه مي كنم كه بنيانگذار فلسفه :
"تابو" هميشه سرگردان بود و به اين طرف و آن طرف مي رفت.
بودا هم زن و زندگي را براي درك حقيقت ترك گفت!
در اينجا فلسفه هندو چين،قدمي فراتر گذارده،تمام مقررات و پيمانهاي انساني و حيات اجتماعي را اوهام وخيالات ميداند و حقيقتي براي آنها قايل نيست!
حيات براي من معمايي شده بود.
از يكطرف مرگ را بر زندگي خالي از عقيده و ايمان ترجيح ميدادم و از طرف نميتوانستم به هيچيك از اين اصول اعتقادي ايمان بياورم.
درست است كه من تمام نيروهاي خود را در راه شناخت حقيقت بسيج دادم و براي همين منظور سختي فراگرفتن لغت چيني را برخود هموار نمودم.
ما خوب ميفهيدم كه هنوز از حقيقت مبهم و ناشناخته اي كه در جستجويش هستم،خيلي فاصله دارم.
از اسلام هم چيز قابل توجهي نميدانستم. مثل بسياري از غربيها نسبت به اين آيين شرقي بدبين بودم و با توجه به تبليغات سويي كه از طرف دشمنان اسلام رواج داشت،بمن اجازه كوچكترين بررسي پيرامون آن نميداد. تا اينكه در اثر پيش آمدن يا عده اي از دانشجويان مسلمان تماس گرفتم.
آنها با صبر و حوصله مخصوصي بگفتار من گوش مي كردند و به اعتراضات من پاسخ ميدادند و در ضمن كتابهايي كه درباره اسلام نوشته شده بود،بمن هديه مي كردند.
در مرحله اول آنها را سريع و سطحي از نظر مي گذراندم.
اما يكدفعه،متوجه شدم كه بايد با اهتمام بيشتري محتويات كتب را بررسي كنم. چون مطالب عالي و برجسته اي در آنها يافتم.
مخصوصا براهين روشن و فطري آنها،راجع بجهان و آفريدگار و همچنين حقيقت زنده شدن پس از مرگ،مرا به شدت مجذوب گردانيد.
پس قرآني را كه به زبان اگليسي ترجمه شده بود توسط يكي از دانشجويان مسلمان دريافت داشتم.
الان قدرت آن را ندارم كه براي شما شرح دهم اين كتاب مقدس چه تاثير عميقي در روح من گذارد و چگونه مسير زندگاني مرا تغيير داد؟!
هنوز از قرايت سوره سوم قرآن فراغت پيدا نكرده بودم كه بي اختيار به سجده افتادم و اين اولين مرتبه بود كه در زندگي براي خدا سجده كردم!
در همين حال به اسلام ايمان آوردم.
اسلامي كه خداي معقول و باور شدني معرفي مي كند و ساحت مقدسش را از شايبه هرگونه شرك منزه ميداند.
آري اسلام آوردم.
در حالي كه بيشتر از سه ماه از ابتداي تحقيقاتم نسبت به اين آيين انساني نميگذشت.
طبيعي ست كه در اين مدت كوتاه،من نميتوانستم بجز يك سلسله كليات و مطالب اجمالي از اسلام بدانم تا اينكه جزييات و تفصيلات مسايل را با خواهران مسلمان خود طرح نموده،با بررسيها و بحثهاي دامنه دار،با آنها آشنا شدم.
بسياري از مردم،علل اساسي اسلام آوردن مرا سوال مي كنند،در صورتي كه پاسخ اين سوال بسيار مشكل است. چون بقول يكي از مسلمانان اروپايي،آيين اسلام همانند يك ساختمان است كه هر يك از قسمتهاي آن مكمل اجزاي ديگر است.
همين خاصيت غيرقابل انكار است كه در نفوس انسانهاي حقيقت جو اثر گذارده و آنها را در يك جهان از اطمينان خاطر قرار ميدهد.
نظر اسلام،درباره جهان و موجودات،همه جانبه بودن قوانين،دارا بودن يك نظام اجتماعي صحيح بر اساس احتياجات توده ها و بالاخره وضع قوانين حكومتي و بين المللي براي تشكيل دولت و رسيدگي بوضع تمام ملتهاي روي زمن از سري مطالبي است كه انسان را به حقيقت اين آيين مقدس آشنا مي كند،
و همچنين ايجاد فرهنگ و صنعت و كار بر پايه ايمان به خدا و فضايل انساني و تعادل بين جهات مادي و معنوي بدون هيچگونه افراط و تفريط،از صدها نكات برجسته اي است كه در اسلام،جلب توجه مي كند.
بدون ترديد،امروز جهان غرب در اضطراب عجيبي به سر مي برد.
كساني كه با جامعه هاي اروپايي آشنايي دارند،ميدانند كه در اين اجتماعات،هدف روشني كه بتواند راه و رسم سعادت روح را روشن كند وجود ندارد و همه مردم دست به گريبان نگرانيهايي هستند كه زير ماسك فريبنده و زرق و برق دار ظواهر زندگي پوشيده شده و هر چند اين طرف و آن طرف مي زنند،تا راه نجاتي بيابند،بدون فايده است و روز بروز بر سرعت سير آنها بسوي شكست و تباهي افزوده مي گردد و آنها را بيش از پيش نوميد مي سازد.
در چنين موقعيت حساس و مساعدي اسلام با مكتب جامع الاطراف خود با توازن دقيق و عادلانه اي كه بين احتياجات جسم و جان ايجاد نموده،قدرت دارد تندرويها و انحرافات تمدن جديد را كنترل كند و آن را در مسير سعادت واقعي انسان بنحو صحيحي توجيه مي نمايد.
آري اسلام در عين اينكه مي تواند خوشبختي همه جانبه افراد در اين دنيا تامين نمايد،آنها را در راه تحصيل رضاي پروردگار بزرگ،در سراي ديگر طرز نيكويي راهنمايي مي كند.
همشهری / گرد آوری:گروه بزرگان و مشاهیر تبیان زنجان
http://www.tebyan-zn.ir/famous_man.html