تب دارترين تب زده ي بستر دردم / پر سوز ترين زمزمه ي حنجر دردم / رنگ رخ من بر همگان فاش نموده /در باغ نبي جلوه ي نيلوفر دردم ...

دوباره از غم و رنج و عذاب يا اللَّه / شده ‏است ديده زهرا پرآب يا اللَّه / سخن ز بى كسى يك امام مظلوم است / كه هست غربت او بى حساب يا اللَّه ...

چرا چنين متوكل به ما جفا كردى / شدى به كين متوسل ستم روا كردى / غم مدينه مرا كم نبود اى ظالم؟ / كه طعن و تهمت و تبعيد را روا كردى ...

دل را شراره غم تو پُرشرار كرد / داغ تو قلب خسته دلان داغدار كرد / اى سرو بوستان ولا از غم تو چرخ / جارى ز ديده اشك چو ابر بهار كرد ...

ای زلال جاری اروند / در رگ خونین خرمشهر / ای‌‌ رها از بند / کرکسان رفتند / کاکلی‌ها باز می‌گردند ...

شهر من اى شهر پيكر سوخته / باغ و بستانت سراسر سوخته/ از سموم بادها بر دامنت/ بيد بنهاى تناور سوخته ...

الا شهر خرم ، الا شهر خون‏ / كه شد از ستم خاك تو لاله‏گون‏ / الا خطه‏ى نغز و پدرام و پاك‏ / درخشنده چون گوهر تابناك‏ ...

خوش الحانان قفس را باز كردند / به قاف قرب حق پرواز كردند / سبكبالان شب سير مهاجر / بهارى تازه را آغاز كردند ...

بادتان از ما سلام ، اى ساكنان شهر خون / بادتان بادا سلام، اى خفتگان خواب عشق! / اى شهيدانى كه خرمشهر، خرم از شماست/ هر كه از بابى بهشتى شد، شما از باب عشق ...

گفتند: «این خاک دیگر، سرو و صنوبر ندارد / خورشید اینجا غریب است، اینجا دلاور ندارد»/ گفتند: «خوب است، خوب است در گوشه ای دفن سازیم» / این آسمان را که بوی بال کبوتر ندارد ...