سوز تب فراق تو درمان پذیر نیست/ کس به بزم دلبران از دور گردان پیش نیست دلتنگم و با هیچکسم میل سخن نیست/ وقت برقع ز رخ کشیدن نیست ...

از تو همین تواضع عامی مرا بس است/ آنکه بی ما دید بزم عیش و در عشرت نشست خود رنجم و خود صلح کنم عادتم اینست/آنکس که مرا از نظر انداخته اینست ...

عتاب اگر چه همان در مقام خونریز است/ طراز سبزه‌ی بر گلشن عذار خوش است خوار می‌کن ، زار می‌کش، منتت بر جان ماست/ امروز ناز عذر جفاهای رفته خواست ...

کس نزد هرگز در غمخانه‌ی اهل وفا/ سد حیف از محبت بیش از قیاس ما بسیار گرم پیش منه در هلاک ما/ از کاه ، کهربا بگریزد به بخت ما ...

آه ، تاکی ز سفر باز نیایی ، بازآ/کشیده عشق در زنجیر، جان ناشکیبا را راندی ز نظر، چشم بلا دیده‌ی ما را/چند به دل فرو خورم این تف سینه تاب را ...

فداک ابی و امی این تمشی/ زهی از عرش اعلی بر گذشته زهی سلطان دارالملک افلاک/ زهی روز قیامت روز بارت ...

دلی پر گوهر اسرار دارم/نه پای آنکه از کره‌ی خاک بگذرم آتش تر می‌دمد از طبع چون آب ترم/ اگر به مدت جاوید ذره‌های جهان ...

سبحان قادری که صفاتش ز کبریا/ ای مرغ روح بر پر ازین دام پر بلا مورچه‌ی خط تو، کرد چو موری مرا/ خطاب هاتف دولت رسید دوش به ما ...

ای راه تو را دراز نایی/ منم و گوشه‌ای و سودایی ز عشقت سوختم ای جان کجایی/ از غمت روز و شب به تنهایی ...

ریختم با نوجوانی باز طرح زندگانی/تا مگر پیرانه سر از سر بگیرم نوجوانی آری آری نوجوانی می‌توان از سرگرفتن/گر توان با نوجوانان ریخت، طرح زندگانی ...