نمی دانی بیشتر عارف است یا شاعر، شاید هم بهتر است بگویی عارفی است که از فرط شیدایی بیشتر به زبان شعر سخن می گفته است. «تذکرالاولیا» کتابی است که بر عارف بودن او گواهی می دهد و «اسرارالتوحید» مجموعه ای است که در آن از شعر گفتن شیخ بر منبر حکایت شده است. ...

از بار گنه شد تن مسکینم پست / یا رب چه شود اگر مرا گیری دست / گر در عملم آنچه ترا شاید نیست / اندر کرمت آنچه مرا باید هست ...

کردم توبه، شکستیش روز نخست / چون بشکستم بتوبه‌ام خواندی چست / القصه زمام توبه‌ام در کف تست / یکدم نه شکسته‌اش گذاری نه درست ...

ما کشته‌ی عشقیم و جهان مسلخ ماست / ما بیخور و خوابیم و جهان مطبخ ماست / ما را نبود هوای فردوس از آنک / صدمرتبه بالاتر از آن دوزخ ماست ...

گویند دل آیینه‌ی آیین عجبست / دوری رخ شاهدان خودبین عجبست / در آینه روی شاهدان نیست عجب / خود شاهد و خود آینه‌اش این عجبست ...

ناکامیم ای دوست ز خودکامی تست / وین سوختگیهای من از خامی تست / مگذار که در عشق تو رسوا گردم / رسوایی من باعث بدنامی تست ...

گفتی که فلان ز یاد ما خاموشست / از باده‌ی عشق دیگری مدهوشست / شرمت بادا هنوز خاک در تو / از گرمی خون دل من در جوشست ...

دل رفت بر کسیکه سیماش خوشست / غم خوش نبود ولیک غمهاش خوشست / جان میطلبد نمیدهم روزی چند / در جان سخنی نیست، تقاضاش خوشست ...

پرسیدم ازو واسطه‌ی هجران را / گفتا سببی هست بگویم آن را / من چشم توام اگر نبینی چه عجب / من جان توام کسی نبیند جان را ...

ای کرده غمت غارت هوش دل ما / درد تو شده خانه فروش دل ما / رمزی که مقدسان ازو محرومند / عشق تو مر او گفت به گوش دل ما ...