عشق، شوری در نهاد ما نهاد/جان ما در بوتهٔ سودا نهاد/گفتگویی در زبان ما فکند/جستجویی در درون ما نهاد/داستان دلبران آغاز کرد/ آرزویی در دل شیدا نهاد ...

باز دل از در تو دور افتاد/در کف صد بلا صبور افتاد/نیک نزدیک بود بر در تو/تا چه بد کرد کز تو دور افتاد/یا حسد برد دشمن بد دل/یا مرا دوستی غیور افتاد ...

هر که را جام می به دست افتاد/رند و قلاش و می‌پرست افتاد/دل و دین و خرد زدست بداد/هر که را جرعه‌ای به دست افتاد ...

کی از تو جان غمگینی شود شاد؟/کی آخر از فراموشی کنی یاد؟/نپندارم که هجرانت گذارد/که از وصل تو دلتنگی شود شاد ...

مرا گر یار بنوازد، زهی دولت زهی دولت/وگر درمان من سازد، زهی دولت زهی دولت/ور از لطف و کرم یک ره درآید از درم ناگه/ز رخ برقع براندازد، زهی دولت زهی دولت ...

باز هجر یار دامانم گرفت/باز دست غم گریبانم گرفت/چنگ در دامان وصلش می‌زدم/ هجرش اندر تاخت، دامانم گرفت ...

آه، به یک‌بارگی یار کم ما گرفت!/چون دل ما تنگ دید خانه دگر جا گرفت/بر دل ما گه گهی، داشت خیالی گذر/نیز خیالش کنون ترک دل ما گرفت ...

دل، که دایم عشق می‌ورزید رفت/گفتمش: جانا مرو، نشنید رفت/هر کجا بوی دلارامی شنید/یا رخ خوب نگاری دید رفت ...

عشق سیمرغ است، کورا دام نیست/در دو عالم زو نشان و نام نیست/پی به کوی او همانا کس نبرد/کاندر آن صحرا نشان گام نیست ...

ساقی، ار جام می، دمادم نیست/جان فدای تو، دردیی کم نیست/من که در میکده کم از خاکم/جرعه‌ای هم مرا مسلم نیست ...