با همین دیدگان اشک آلود/از همین روزن گشوده به دود/به پرستو به گل به سبزه درود/به شکوفه به صبحدم به نسیم ... ...

همچون شهاب میگذرم در زلال شب/از دشت های خالی و خاموش/از پیچ و تاب گردنه ها قعر دره ها/نور چراغها چون خوشه های آتش ... ...

تنها درخت کوچه ما در میان شهر/تیری است بی چراغ/اهل محله مردم زحمتکش صبور/از صبح تا غروب ... ...

با حوانه ها نوید زندگی است/زندگی شکفتن جوانه هاست/هر بهار/از نثار ابرهای مهربان ... ...

سحر که نسترن سرخ باغ همسایه/فرستد از لب ایوان به آفتاب درود/و اوج سبز درختان به کوچه میریزد/و خانه از نفس گرم یاس لبریز است ... ...

سینه صبح را گلوله شکافت/باغ لرزید و آسمان لرزید/خواب ناز کبوترذان آشفت/سرب داغی به سینه هاشان ریخت ... ...

به پیش روی من تا چشم یاری میکند دریاست/چراغ ساحل آسودگی ها در افق پیداست/در این ساحل که من افتاده ام خاموش/غمم دریا دلم تنهاست ... ...

زرد و نیلی و بنفش/سبز و آبی و کبود/با بنفشه ها نشسته ام/سالهای سال/صیحهای زود ... ...

همچون شهاب میگذرم در زلال شب/از دشت های خالی و خاموش/از پیچ و تاب گردنه ها قعر دره ها/نور چراغها چون خوشه های آتش ...

باران قصیده واری/غمناک/آغاز کرده بود/می خواند و باز می خواند/بغض هزار ساله دردش را/انگار میگشود ...