جنگل سرسبز در حریق خزان سوخت/خیره بر او چشم خون گرفته خورشید/دامن دشت از غبار سوخته پر شد/مرغ شب ... ...

بی مرغ آشیانه چه خالی ست/خالی تر آشیانه مرغی/جفت خود جداست ... ...

كیوان ستاره بود/ما از نژاد آتش بویدم/همزاد آفتاب بلند اما/با سرنوشت تیره خاکستر/عمری میان کوره بیداد/سوختیم ... ...

هجوم غرت شب بود و خون/گرم شفق/هنوز می جوشید/هنوز پیکر گلگون آفتاب شهید/بر آن کرانه دشت ...

زین پیش شاعران ثناخوان که چشم شان/در سعد و نحس طالع و سیر ستاره بود/بس نکته های نغز و سخنهای پرنگار ... ...

بازباران است و شب چون جنگلی انبوه/از زمین آهسته می روید/با نواهایی به هم پیچیده زیر ریزش باران/با خود او را زیر لب نجواست ...

چند اين شب و خاموشي؟ وقت است كه برخيزم/وين آتش خندان را با صبح برانگيزم/گر سوختنم بايد افروختنم بايد/اي عشق بزن در من كز شعله نپرهيزم ...

برسان باده که غم روی نمود ای ساقی / این شبیخون بلا باز چه بود ای ساقی / حالیا عکس دل ما است در آیینه‌ی جام / تا چه رنگ آورد این چرخ کبود ای ساقی ...