1) منظر ديني
قاطبه مردم ايران با تعاليم دين مقدس اسلام آشنايي دارند (حتي هموطنان غير مسلمان) و به دستورات خداوند متعال نيز آگاهند همان پروردگاري كه بطور صريح در قرآن به حفظ آبروي افراد تاكيد دارد و همچنين پيامبر رحمت (ص) و ائمه هدي (ع) سفارشات اكيدي در اين خصوص داشتهاند.
شارع مقدس در سورهها و طي آيات مختلفي از عدم ورود به حريم خصوصي افراد تاكيد داشته است و در قرآن سفارش فراوان شده و حتي افراد را از ظن و گمان بد بر حذر داشته است چه رسد به عمل بد، از جمله: آيه 12 سوره مباركه حجرات كه ميفرمايد: اي اهل ايمان، از بسياري پندارها و ظن بد در حق يكديگر بپرهيزند كه برخي ظن و پندراها معصيت است و نيز هرگز از حال درون همديگر تجسس نكنيد و از خدا بترسيد و توبه كنيد كه خدا بسيار توبه پذير و مهربان است.
همچنين براساس تعليمات و آموزههاي ديني، قداست و حرمت افراد به گونهاي است كه آبروي يك مسلمان در حكم آبروي خانه خدا يعني همان كعبه مقدس دانسته شده است تا مردم از هر گونه عمل غير انساني و غير اخلاقي كه موجبات ريختن آبروي افراد گردد احتراز نمايند و پي به اهميت موضوع ببرند و اين امر را ميتوان مصداق ستار العيوب بودن پروردگار عالم دانست.
2) منظر حقوقي و قانوني
حفظ شان و منزلت و آبروي انسانها به تبع شرع و فقه شيعه مورد نظر قانونگذار كشورمان قرار گرفته به نحوي كه:
- براساس اصل 22 قانون اساسي «حيثيت، جان، مال، حقوق، مسكن، شغل اشخاص از تعرض مصون است و نكته مهم اينكه تدوين كنندگان قانون اساسي «حيثيت افراد» را به لحاظ اهميت موضوع در صدد اين اصل قرار دادهاند كه حكايت از اهميت ويژه حيثيت افراد جامعه است.
- همچنين مواد 640 و 697 قانون م.جازات اسلامي و تبصره ذيل آن در مقام مجازات افرادي كه به انتشار فيلم و عكس افراد مبادرت يا تجارت نمايند، اشاره داشته است.
- همچنين قانون نحوه مجازات اشخاصي كه در امور سمعي و بصري فعاليت غير مجاز مينمايند اشاره به اين موضوع دارد.
در اين خصوص مجازات افرادي كه اقدام به توزيع فيلمهاي خصوصي افراد مينمايند، يقينا قابل مقايسه با عمل غير انساني آنها نخواهد بود و بين جرم و مجازات پيش بيني شده تناسبي وجود ندارد و مطمئنا قانونگذار ميبايست در تدوين قوانين پيشگيرانهتر و شديدتر تجديد نظر نمايد و با توسعه قوانين نسبت به زمان پيش رود، زيرا در اين خصوص نميتوان به عدم وجود قوانين مربوطه استناد نمود و موجب هرج و مرج اجتماعي فراهم ميشود، به عنوان مثال در بحث جرائم اينترنتي كه بخشي از اين جرمها نيز بوسيله استفاده از اين فناوري تحقق يافته است با كمبود و خلاء قانوني جدي مواجه هستيم، هر چند صرف مجازات شديد عامل اصلي و بازدارنده بحساب نميآيد و ليكن درست اجرا شدن قانون و به موقع بودن ضمانت اجرايي آن، تاثير فراواني خواهد داشت و از طرفي نميتوان صرفا به مجازاتهاي سنگين اكتفا نمود زيرا اين امر نيازمند كار فرهنگي نيز ميباشد و مجازاتها هر چه كه شديد باشند ممكن است مقطعي و موقت باشند، فلذا اين مسائل يك بعد فرهنگي نيز دارند كه توجه ويژهاي را در اين امر ميطلبد.
نگارنده با اطلاع و آشنايي از سيستم قضايي كشور مطئمن است كه در اين گونه پروندهها هيچگونه گذشت و مماشاتي صورت نخواهد گرفت. زيرا اينگونه جرائم از آن دسته جرائم حقوق الهي و عمومي هستند كه موجب جريحه دار شدن جامعه ميگردند و با وجود قوانين مربوطه اعم از شديد يا ضعيف، برخورد لازم صورت خواهد گرفت و البته قانونگذار كشورمان نيز به تبعيت از شرع انور اسلام و جهت جلوگيري از هر گونه آثار سوء و لزوم محاكم افراد نزد حاكم، رسيدگي به اين امور را به دادگاهها واگذار نموده است نه ضابطين و يا دادسرا، و به همين دليل است كه براساس تبصره ماده 43 قانون آئين دادرسي كيفري، تحقيق در جرائم منافي عفت را ممنوع دانسته است مگر در مواردي كه جرم مشهود باشد يا داراي شاكي خصوصي بوده كه در مورد اخير هم توسط قاضي دادگاه انجام گيرد، كه البته براساس تبصره 3 بند (ن) ماده 13 اصلاحي مورخ 28/7/81 قانون دادگاههاي عمومي و انقلاب، اشاره به رسيدگي به اين امور در دادگاهها دارد مگر اينكه به تشخيص دادستان تحقيقات راجع به ساير جهات ضرورت داشته باشد كه با توجه به وجود ابعاد و جهات مبهم اينگونه پروندهها، لزوم رسيدگي توسط دادسرا كاملا احساس ميشود و اميدواريم با درايت دستگاه قضايي اين موضوع از بعد حقوقي به نحو اكمل به سرانجام مقصود برسد و عاملان ترور شخصيت افراد كه مبادرت به پخش اينگونه فيلمها مينمايند به مجازات برسند، ضمن اينكه فعلا هيچ شخصي به لحاظ مراحل تحقيقات پرونده نميتواند هيچگونه اظهار نظر حقوقي نمايد، آنچه كه موجب رنج جامعه شده، اين موضوع است كه چنانچه احتمال جاري شدن صيغه شرعي ازدواج، اعم از موقت يا دائم بين طرفين انجام گرفته شده باشد، آنگاه فاجعه توزيع يك فيلم خصوصي و عواقب وحشتناكي كه براي آن افراد و جامعه در پي خواهد داشت بيشتر مملوس خواهد شد، هر چند صرف توزيع و تكثير اين گونه فيلمها و صرفنظر از مشروع بودن يا نبودن آنها به هر نحو و توسط هر شخصي هم حرام است و هم جرم و آيات عظام نيز بر اين مسئله اتفاق نظر دارند.
3) منظر اخلاقي
حال وظيفه ما به عنوان يك انسان، يك مسلمان و يا ايراني چيست؟
يقينا انتشار اينگونه فليمها كه متاسفانه رو به افزايش است تبعات منفي فراواني را در جامعه بر جاي خواهد گذاشت كه برخي از تبعات آن، ذيلا بيان ميشود:
اولا: پخش اينگونه فيلمها چه عمدي و غير عمدي موجب از بين رفتن قبح آن در جامعه خواهد شد، زيرا جامعه ايراني به لحاظ بافت مذهبي و ديني و اخلاقي، اينگونه مسائل را بر نتابيده و نخواهد پذيرفت.
ثانيا: هر فردي كه داراي وجدان نيكو و پاك باشد به عمق فاجعه پي خواهد برد و از اين قضيه رنج ميبرد كه چرا بايستي اعمال و رفتار خصوصي افراد بر ملاء شود. در صورتيكه دستورات ديني، اخلاقي ما چيزي غير از اين است و حتي شارع در بحث مجازاتهاي حدي و شك در مجرم بودن مرتكب، قاعده فقهي «درء حدود» را اعمال مينمايد يعني چنانچه شبههاي در جاري شدن حد الهي باشد آن حد جاري نخواهد شد و بر حسب مورد ممكن است مجازاتهايي براي مجرم در نظر گرفته شود.
ثالثا: اگر رابطه شرعي صحيح زوجيت بين اين افراد وجود داشته باشد آيا انتشار اين تصاوير حريم امني را براي آنها بر جاي خواهد گذاشت؟ آيا آن افراد و خانواده آنها ميتوانند مثل سايرين در جامعه زندگي كنند؟ آيا توزيع كنندگان راضي ميشوند فيلمهاي خانوادگي خودشان ولو با پوشش معمولي به نمايش عمومي درآيد؟ كساني كه اين فيلمها و تصاوير را در اينترنت براي جهانيان به نمايش گذاشتهاند آيا واقعا ايراني و با همان ويژگيهاي غيرت و تعصب غرور انگيز خاص ايراني هستند؟ آيا توزيع كنندگان اين گونه فيلمها واهمهاي از عذاب الهي ندارند؟ مگر نه اينكه كتمان گناه يكي از سفارشات دين مبين اسلام است كه حتي به افراد توصيه شده است كه گناهان خويش را كتمان كنند،حال چه رسد به گناه ديگران.مگر نه اينكه در طول تاريخ افراد گناهكاري وجود داشته كه پس از مراجعه به درون خويش و توبه به درگاه خداي خويش رستگار شدهاند؟ چرا بايستي با برملا نمودن اسرار ديگران موجبات فناي آنها را فراهم نمود و بر فرض خطاكار بودن فرصت توبه و زندگي را از آن افراد كه بعضا مرتكب لغزش شده يا مورد سوء استفاده قرار گرفتهاند را گرفت، چه اينكه افرادي كه گناهكار هم نباشد و صرفا به لحاظ غفلت و البته اشتباه خويش و سوء استفاده ديگران موجب بروز چنين مسائلي ميشوند، به راستي قرباني اين گونه اعمال چه كساني هستند؟
بنابراين لازم است مردم شريف ايران كه همواره حامي نواميس فرزندان اين مرز و بوم بودهاند در يك اقدام خدا پسندانه و اخلاقي و انساني براي كمك به قربانيان و كمك به جامعه و خانواده و فرزندان خود نسبت به جمع آوري و امحاء اينگونه فيلمها و آثار اقدام و از هر گونه دامن زدن و شايعه پراكني در اين خصوص دوري جسته و همگي از خداوند متعال بخواهيم عوامل و كساني را كه اقدام به پخش و تكثير يا فروش اينگونه فيلمها در سطح كشور نمودند و بدين وسيله موجبات هتك حيث افرادي را فراهم آوردند و از طرفي جامعه را ناامن ساختند مورد لعن و نفرين خويش قرار دهد و آنان را مشمول آيه 68 سوره مباركه احزاب گرداند كه ميفرمايد «تو اي خدا عذاب آنان را سخت و مضاعف ساز و به لعن و غصب شديد گرفتارشان گردان» و يقينا وعده الهي مبني بر عقوبت و مجازات افراد در اين دنيا و آخرت محقق خواهد شد، براي قربانيان اين جنايات كه آبرويشان در خطر است به عنوان يك برادر و خواهر ديني دعا كنيم و براساس دستور صريح آيه 25 سوره مباركه شورا كه ميفرمايد:
«و اوست خدايي كه توبه بندگانش را ميپذيرد و گناهانشان را ميبخشد و هر چه كنيد ميداند.» براي خود و ديگران طلب آموزش، آرامش و صبر نماييم و به قول شاعر شيرين زبان پارسي كه شعر او را بر سر در سازمان ملل متحد براي جهانيان نگاشتهاند تا جهانيان به آن عمل نمايند، ما نيز به اين مضمون توجه نموده و انسان بودن خود را به اثبات برسانيم و به آنان جامعه عمل بپوشانيم، باشد كه خداي رحمان از همگي ما در گذرد.
بني آدم آعضاي يكديگرند
كه در آفرينش زيك گوهرند
چو عضوي بدرد آورد روزگار
دگر عضوها را نماند قرار
تو كز محنت ديگران بيغمي
نشايد كه نامت نهند آدمي
در پايان با ذكر اينكه اين شرح، تمنايي است از حيث رعايت اخلاقي و تذكاري است جهت رعايت آبروي هموطنان، ضمن اعتقاد به اين موضوع كه عليرغم كمبود عنصر قانوني در اين مورد، برخورد قضايي لازم صورت خواهد گرفت و ليكن آنچه را كه مورد درخواست است احترام به حيثيت، آبرو، حريم خصوصي و پيروي از فرامين الهي و توجه به اين مهم كه فقط آحاد ملت بزرگوار ايران هستند كه ميتوانند آثار اينگونه مسائل را در جامعه از بين ببرند، زيرا جامعه ايران متمايز با جوامع غربي كه خود صادر كننده انواع فيلمها و تصاوير غير اخلاقي است ميباشد و اگر با اين مسئله برخورد صحيح نشود يقينا متضرر خواهيم شد.
پس شايسته است با يك بسيج اخلاقي و انساني نسبت به جمع آوري و امحاء اينگونه فيلمها اقدام نموده تا موجب مرگ روحي و فناي انسانهايي كه در واقع قرباني شدهاند نگرديم و آنها را به زندگي باز گردانيم كه مطمئنا دست ياري اينگونه افراد به سوي شما دراز شده است و منتظر ياري جوانمردانه شما هستند زيرا واقعيت اين است كه دستگاه قضايي و دولت حتي با بكارگيري تمام امكانات خويش نميتواند جلوي انتشار اين فيلمها را بگيرد و حتما كمك مردم در عدم بوجود آمدن چنين بسترهايي كار ساز است.