زمانی که در دهه 1980 بیماری ایدز شیوع پیدا کرد ، زندگی افراد را به شدت تهدید می کرد و نتیجه ای جز مرگ نداشت. افراد مبتلا به ایدز در نتیجه این ویروس و یا سایر بیماری های مرتبط با آن در عرض کمتر از یک سال می مردند. به تدریج با استفاده از انواع داروها و آنتی بیوتیک ها در دهه 1990 شانس زنده ماندن مبتلایان با رعایت احتیاط های لازم بیشتر و بیشتر شد. اما هنوز نگرانی افراد مبتلا به ایدز در رابطه با بیماری قلبی وجود دارد. زیرا افراد مبتلا به ایدز دارای سطح بالایی از تری گلیسیرید هستند و این در حالی است که سطح کلسترول خوب انهاLDL کاهش می یابد. ماهیچه های آنها به انسولین واکنش و پاسخ نمی دهد. چربی های اطراف توده ماهیچه ای خود را از دست می دهند و در عوض این مقدار در اطراف کمر تجمع می کند. احتمال تصلب شرایین و اختلال در بطن چپ قلب آنها افزایش می یابد و همین امر پمپ خون را دچار مشکل می کند. امروزه این بزرگترین علامت سوال در انواع رسانه های چاپی و غیر چاپی است که چگونه می توان این تهدید را تقلیل کرد. بهترین راه حل های ممکن معاینه مرتب قلب و استفاده منظم از داروهای درمان ایدز است. مراقبت و کنترل کلسترول خون، تری گلیسیرید، فشار خون، قندخون ، عدم استعمال دخانیات ، رژیم غذایی مناسب و فعالیت منظم بدنی می تواند بسیار موثر باشد
|