تعمیر روابط زناشویی

ممکن است شما با شریک زندگی تان در یک خانه زندگی کنید و چندین سال با همسرتان در زیر یک سقف اوقات بگذرانید اما به ندرت همدیگر را بشناسید. در برخی از ازدواجها مردم به محض داشتن فرزند، گرفتن مسئولیتهای جدید و زیاد کاری، بزرگ شدن فرزندان و ... از هم دور می شوند و دچار روز مرگی شده و ارتباطی را که باید با هم داشته باشند ، از دست می دهند. این اختلال در ارتباط به صورت گفتگو های سطحی و سرسری و گاهی جلوگیری و پرهیز از ارتباط جنسی، فقدان پیوندهای عاطفی واقعی و نداشتن احساس همبستگی شدید و .. خود را نشان می دهد.

اگر شما زن و شوهری هستید که به طرق مختلف احساس می کنید از هم بیگانه و غریبه هستید اقداماتی که در ادامه پیشنهاد می شود را انجام دهید تا ارتباطتان بهبود یابد ولی ابتدا باید بپذیرید و آگاهی پیدا کنید که مشکلی هست تا سپس برای درمانش اقدام کنید:

پذیرش و فهم

آیا نسبت به همسرتان دچار کج خیالی و افکار منفی و باطل شده اید؟ البته احساس بدبینی و سوظن نسبت به همسر شاید در ظاهر وقتی ابراز نشود مشکلی نداشته باشد اما شروع همین افکار باطل می تواند شیب قهقرایی به سمت مشکلات دیگر ایجاد کند. وقتی شما همسرتان را با دید منفی در ذهن تصویر سازی می کنید در حقیقت گام به گام به غریبه تر شدن از همه گام برمی دارید. پس وقتش رسیده است که جلوی این دست افکار را بگیرید و تفکرات خود را به لحاظ ذهنی ارزشیابی کنید و فورا برای تعدیل و تنظیم آنها اقدام کنید.

بازبینی خود

 آیا موقعیتها و افراد دیگری هستند که بیش از همسرتان برایتان مهم باشند و در اولویت قرار داشته باشند؟ مثلا ایا دوستانی دارید که گردش و وقت گذرانی با انها را بر بودن در کنار همسرتان ترجیح دهید؟ اگراین طور است پس وقت ایجاد تغییر در روند زندگی تان رسیده است.اگر می خواهید شما نیز در خیل خانواده های کارآمد و خوشبخت قرار گرفته و احساس مطلوب و خوشایندی نسبت به یکدیگر داشته باید به مثابه یک خانواده خوشبخت احساسات خود را نسبت به یکدیگر و به طور کاملا آشکار و صریح ابراز کنید

 چگونه روابط زناشویی مان را تعمیر کنیم؟

از خودتان یک آزمون واقعی به عمل آورید و ببینید تا چه حد از ازدواج تان راضی هستید؟ آیا از اینکه این مرد یا این زن را به همسری برگزیده اید احساس آرامش می کنید یا همواره آرزو داشتید که ای کاش فرصت جبران وجود داشت؟ اگر مشغول این فکر هستید که چرا تسلیم ازدواج شدید لازم است یک بار دیگر به اول داستان برگردید. اگر همسرتان برای تان غریبه است تنها به این علت است که شما اجازه داده اید این اتفاق بیفتد پس به جای فرار کردن از زندگی زناشویی و همسرتان کاری کنید که به خاطر آورید چرا در گذشته این فرد را به همسری برگزیدید؟ هیجانات روزهای اول را به خاطر آورید. مسلما هر چه از عمر روابط می گذرد از بار هیجانی آن کاسته شده و بیشتر جنبه منطقی به خود می گیرد که البته امتیاز آن این است که این علایق منطقی از عمر و دوام بیشتری برخوردار است بر خلاف هیجانات که بسیار کم دوام و زودگذر است.

به خاطر داشته باشید که روزها و ایام باشکوه و درخشان همیشه بهتر از آنچه در واقعیت هستند در ذهن افراد نقش می بندند و متصور می شوند پس دنبال راهی باشید که نسبت به همسرتان احساس مطلوب و خوشایندی داشته باشید نه اینکه به دنبال یافتن این احساس مطلوب در جای دیگری باشید.

اگر می خواهید شما نیز در خیل خانواده های کارآمد و خوشبخت قرار گرفته و احساس مطلوب و خوشایندی نسبت به یکدیگر داشته باید به مثابه یک خانواده خوشبخت احساسات خود را نسبت به یکدیگر و به طور کاملا آشکار و صریح ابراز کنید. قطع نظر از اینکه موقعیت و مشکل ایجاد شده سهل است یا آسان است تعهدات خود را نسبت به یکدیگر به روشنی بیان کنید. افزون بر آن در ابراز محبت کلامی و غیر کلامی و تمجید و ستایش از یکدیگر بسیار سخاوتمند باشید.در ضمن نه فقط محبت و تعهد خود را نسبت به یکدیگر ابراز کنید بلکه کمیت و کیفیت بحثها و گفتگوهایتان با یکدیگر را هم مطلوب تر کنید. یعنی ضمن حفظ حرمتهای یکدیگر، بدانید چه چیز را در چه زمانی ادا کنید و از صحبت کردن با یکدیگر در مورد موضوعهای مختلف لذت ببرید.

شما در برخورد با همسرتان طوری باید رفتار کنید که به واقع از مصاحبت با یکدیگر لذت ببرید و از دوری هم رنج بکشید. از اینکه جزیی از این خانواده هستید اساس غرور کرده و همیشه درباره همسرتان با افتخار سخن بگویید. این همبستگی ارزشمند به خصوص هنگامی که خانواده با بحرانی مواجه می شود از اهمیت بیشتری برخوردار است زیرا در مواقع بحرانی بیش از هر زمان دیگری به کمک یکدیگر نیازمند و محتاج خواهید بود.

جداکردن رختخواب ، چرا؟!!

آقای مشاور هر وقت من با زنم حرفم می شود ، او رختخوابش را جدا می کند . این عمل او ، من را بیشتر عصبانی می کند و نفرت من را نسبت به خودش بیشتر می نماید !!

آقای مشاور ، شوهرم با من یک رفتار بدی دارد ، به من توجه نمی کند ، با کلمات زشت به من حرف می زند من  تصمیم گرفتم که مدتی از او جدا بخوابم تا شاید رفتارش را تغییر دهد !!

آیا شما هم این گونه فکرمی کنید ؟

آیا با جدا کردن رختخواب خود ، رفتار شوهرتان را درست کردید؟

زن صبرش در برابر خوداری جنسی ده برابر مرد است لذا او خودش را می تواند نگهدارد و علی رغم میل باطنی اش ، از مباشرت با شوهرش دور کند ، ولی مرد چون برایش مشکل است امکان دارد برای ارضای خودش به جای دیگری رجوع کند !! و با زنی دیگر ارتباط بر قرار کند

قبل از پرداختن به عواقب این روش ، به حدیث زیر توجه کنید :  

قالَ رسولُ الله (ص) :

اِذا باتَتِ المََراَةُ هاجِرَةًً فِراشَ زَوجِها لَعَنَتَها المَلاوِکَةُ حَتّی تُصبِحَ

وقتی زنی در شب رختخوابش را از شوهرش جدا کند تمام ملائکه تا صبح او را لعن می کنند(نهج الفصاحه ص57، ح 187).

وَ قَالَ ع إِذَا دَعَا الرَّجُلُ امْرَأَتَهُ إِلَى فِرَاشِهِ فَأَبَتْ عِصْیَاناً لَعَنَتْهَا الْمَلَائِكَةُ حَتَّى تُصْبِح‏ 

علی (ع) فرمود : وقتی مردی زنی را صدا زند  بسوی رختخوابش و زن از روی عصیان اجابت نکند تا صبح ملائکه اورا لعن می کنند (روضة الواعظین و بصیرة المتعظین ج‏2  ص : 373)

پیامبر (ص) بدترین زنان را این گونه تعریف می نماید :

عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ص:

 أَنَّهُ قَالَ أَ لَا أُخْبِرُكُمْ بِشَرِّ نِسَائِكُمْ قَالُوا بَلَى یَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ...... إِذَا خَلَا بِهَا بَعْلُهَا تَمَنَّعَتْ عَلَیْهِ تَمَنُّعَ الصَّعْبِ عِنْدَ رُكُوبِهَا

پیامبر(ص) فرمودند : آیا دوست دارید بدترین زنان را به شما معرفی کنم ؟ گفتند بله یا رسول الله . حضرت فرمودند : .......زنی که وقتی با شوهرش خلوت می کند خودش را از او منع می کند و به راحتی همبستر با شوهرش نمی شود.

(مستدرك‏الوسائل ج 14ص 167)

النَّبِیِّ ص قَالَ لَا یَحِلُّ لِامْرَأَةٍ أَنْ تَنَامَ حَتَّى تَعْرِضَ نَفْسَهَا عَلَى زَوْجِهَا تَخْلَعَ ثِیَابَهَا وَ تَدْخُلَ مَعَهُ فِی لِحَافِهِ فَتُلْزِقَ جِلْدَهَا بِجِلْدِهِ فَإِذَا فَعَلَتْ ذَلِكَ فَقَدْ عَرَضَتْ

پیامبر (ص) فرمودند :

برای زن جایز نیست بخوابد مگر آن که خودش را به شوهرش عرضه نماید ، لباسش را در آورد و پوستش به پوست شوهرش بزند ، این کار عرضه کردن است.

( وسائل‏الشیعة ج 20ص 176)

خانمی که به هر دلیلی رختخواب خود را جدا می کند ویا آن که با سردی با شوهرش برخورد می کند اولاً : مورد غضب خداست و از رحمت الهی دور می باشد .ثانیاً از این روش از قلب شوهرش نیز بیرون می شود .

هر زنی نیازمند عشق بازی با همسرش می باشد ؛ و عدم ارضای این نیاز فطری و طبیعی او سلامت روحی و جسمی اش را از دست می دهد، و نسبت به شوهرش که او موجب این کار شده است (به زعم خانم ) نفرت پیدا می کند. مرد هم با ارتباط جنسی و عشق بازی تخلیه روانی می شود، ولی همسرش با جداکردن رختخوابش ، او را از کسب آرامش محروم کرده است . لذا هر دو با عصبانیت بیشتر با یکدیگر برخورد می کنند !! وا ین دور باطل ادامه پیدامی کند. زن صبرش در برابر خودداری جنسی ده برابر مرد است لذا او خودش را می تواند نگهدارد و علی رغم میل باطنی اش ، از مباشرت با شوهرش دور کند ، ولی مرد چون برایش مشکل است امکان دارد برای ارضای خودش به جای دیگری رجوع کند !! و با زنی دیگر ارتباط بر قرار کند.

اگر همین خانم ، علی رغم ناراحتی که از شوهرش دارد ، به عوض جدا کردن رختخواب خود ،شب با خلوت گرمی که با همسرش دارد ، امکان اینکه شوهر خود را شرمنده کند بسیار است . و با گرمی می توان ناراحتی خود را از رفتار او بیان کند . و هر دو سعی کنند با تجزیه و تحلیل و گفتگو به راه حل مناسبی دست پیدا کنند .

به نظرشما  وقتی زنی از شوهرش ناراحت است ، به جای جدا کردن رختخوابش، راه حل  مناسب چیست ؟

باز منتشر شده توسط hajsattar90 در وب سایت تبیان مرکز زنجان

جوازی برای گریستن

در قرآن کریم گریه و ریزش اشک که نتیجه انعطاف و تأثّرات روحی است نه تنها مذموم شمرده نشده است، بلکه مورد مدح و ستایش پروردگار قرار گرفته است، زیرا از فطریّات بشر و جزئی از شخصیّت مثبت انسان محسوب می‌شود.

گریستن از دیدگاه قرآن و روایات

با مطالعه آیات قرآن کریم و روایات، حقایق آشکار و نهان فراوانی برای ما درباره گریه و اشک ریختن روشن می‌شود، اینک به برخی از آیات در این زمینه اشاره می‌کنیم:

آیاتی پیرامون گریه و اشک ریختن

 آیات قرآن

1 - گریه نشانه درک حقایق

خداوند متعال می‌فرماید: « وَ اًِّذا سَمِعُوا ما أُنْزِلَ اًِّلَی الرَّسُولِ تَری أَعْیُنَهُمْ تَفِیضُ مِنَ الدِّمْعِ مِمَّا عَرَفُوا مِنَ الْحَقِّ یَقُولُونَ رَبَّنَا آمَنَّا فَاکْتُبْنَا مَعَ الشَّهِدِینَ ؛ و هر گاه آیاتی را که بر پیامبر (صلی الله علیه وآله) نازل شده بشنوند، می‌بینی که اشک از چشمان آنان جاری می‌شود، به خاطر حقیقتی که دریافته‌اند. آنان می‌گویند: پروردگارا! ایمان آوردیم، پس نام ما را با گواهان بنویس.»

2 - گریه مجازات

خداوند متعال می‌فرماید: « فَلْیَضْحَکُوا قَلِیلاً وَلْیَبْکُوا کَثِیراً جَزَأً به ما کَانُوا یَکْسِبُونَ ؛ پس آنان باید کمتر بخندند و بسیار بگریند، این جزای کارهایی است که انجام می‌دادند.»

این آیه مربوط به منافقین عصر پیامبر (صلی الله علیه وآله) است که به بهانه گرما یا سرمای هوا از شرکت در جهاد خودداری می‌کردند و مردم را نیز از شرکت در جهاد بازمی داشتند.

3 - اشک برای خدا، نشانه خردمندی

خداوند می‌فرماید: « وَ یَقُولُونَ سُبْحَانَ رَبِّنَا اًِّنْ کَانَ وَعْدُ رَبِّنَا لَمَفْعُولاً * وَ یَخِرّوُنَ لِلاْ َذْقَانِ یَبْکُونَ وَ یَزِیدُهُمْ خُشُوعاً ؛ می‌گویند: منزه است پروردگار ما که وعده‌هایش یقیناً انجام شدنی است. آنان به زمین می‌افتند و گریه می‌کنند و [تلاوت آیات الهی همواره] بر خشوع آنان می‌افزاید.»

4 - اشک برای خدا، سیره انبیای الهی

خداوند می‌فرماید:« ... اًِّذَا تُتْلَی عَلَیْهِمْ آیَاتُ الرَّحْمنِ خَرُّوا سُجَّداً وَ بُکِیّاً ؛ آنان [پیامبرای الهی و هدایت یافتگان] کسانی بودند که وقتی آیات خداوند رحمان بر آنان خوانده می‌شد به خاک می‌افتادند در حالی که سجده می‌کردند و گریان بودند.»

5 - اشک ندامت، راه چاره گمراهان

خداوند می‌فرماید: « أَزِفَتِ الاْ زِفَُْ * لَیْسَ لَها مِنْ دُونِ االله کاشِفٌَْ * أَفَمِنْ هذَا الْحَدیثِ تَعْجَبُونَ * وَ تَضْحَکُونَ وَ لاتَبْکُونَ ؛ آنچه باید نزدیک شود [قیامت]، نزدیک شده است و هیچ کس جز خدا نمی‌تواند سختی‌های آن را بر طرف سازد. آیا از این سخن تعجب می‌کنید و می‌خندید و گریان نمی‌شوید.»

خداوند سبحان در توصیف مؤمنان به هنگام نزول آیات قرآن این‌گونه می‌فرماید:

تَرَی أَعْیُنَهُمْ تَفِیضُ مِنْ الدَّمْعِ ؛ می‌بینی که چشمشان پر از اشک می‌گردد. المائده (5): 83

پس آن‌گونه که ملاحظه شد در قرآن کریم گریه و ریزش اشک که نتیجه انعطاف و تأثّرات روحی است نه تنها مذموم شمرده نشده است، بلکه مورد مدح و ستایش پروردگار قرار گرفته است، زیرا از فطریّات بشر و جزئی از شخصیّت مثبت انسان محسوب می‌شود.

گریه یعقوب پیامبر در فراق فرزند

سرگذشت حضرت یوسف از ابتدا تا پایان ماجرا همانند یک تراژدی خوفناک و تأثر برانگیز نقل شده است.

آن هنگام که آتش حسد در دل برادران یوسف زبانه می‌کشد و طرح نا پدید ساختن او را می‌کشند تا زمانی که در دل چاه قرار می‌گیرد و با پیراهن پاره پاره و آغشته به خون برادر، پدر را از دریده شدن به وسیله گرگ با خبر می‌کنند و به دنبال آن تأثّر و اندوه بی حدّ و اندازه یعقوب در غم از دست رفتن فرزند و گریه هر صبح و شام تا آنجا که خداوند از زبان حضرت یعقوب این چنین می‌فرماید:

وَقَالَ یَأَسَفَی عَلَی یُوسُفَ وَابْیَضَّتْ عَیْنَاهُ مِنَ الْحُزْنِ فَهُوَ کَظِیمٌ ؛گفت ای دریغ بر یوسف، و در حالی که اندوه خود را فرو می‌خورد، چشمانش از اندوه سپید شد. یوسف(6): 84

یعقوب از فراق فرزندش با این که می‌دانست او زنده است و به آغوشش باز می‌گردد، ولی با این حال تأثرات روحی او را رها نمی‌کند، و برای تسکین رنج‌های روحی و روانی پناهگاهی جستجو می‌کند و عرض می‌کند:

قَالَ إِنَّمَآ أَشْکُواْ بَثِّی وَحُزْنِی إِلَی اللَّهِ وَأَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ مَا لَاتَعْلَمُونَ.شکایت و اندوه خود را پیش خدا می‌برم، و از عنایت خدا چیزی می‌دانم که شما نمی‌دانید. یوسف(6): 86.

گریه و اشک و اهمیت آن در سلوک

ازمرحوم آیت الله ملکی تبریزی در کتاب شریف لقاء الله می‌فرماید:

پس ای برادر من!خوب فکر کن برای روز فقر و بیچارگی خود توشه ای فراهم نمابلکه برای حال و گر فتاری و بلایت چنین کن و اگر حالت برای گریه مساعد نیست پس چاره ای جز تباکی نیست و اگر قساوت قلب مانع تباکی شد.پس بدان همانا گناهان تو تو را بینماک سا خته و کدورت عیب‌ها دلت را به فساد کشانده به خصوص به زینت این دنیا پست و زرو زیورو ضلاهر فریبایش مغرور شده ای .

امام سجاد می‌فرماید:هیچ قطر های نزد خدا محبوب‌تر از این دو قطره وجود ندارد قطره خونی که در راه خدا ریخته شود و قطر ه اشکی که برای خدا در دل شب فرو بریزدیعنی اشک چشم انسان سالک با جاری شدن در خون از بدنش در راه خدا برابری می‌کند. اگر برای خدا گریه کنیم به این جایگاه می‌رسیم .

پیامبر اکرم می‌فرماید:

هیچ مومنی نیست که از چشمانش به اندازه بال مگسی اشک خارج شود وبه صورتش برسد ،مگر انکه خداوند او را بر اتش جهنم حرام بدارد.(مشهورخوبان)

از این دلایل قرآنی، جواز گریه و زاری بر اولیاء الهی و شکوه و شکایت از اعمال سردمداران ظلم به پیش‌گاه خداوند استفاده می‌شود و به عنوان سیره یکی از پیامبران الهی دلیلی محکم و قرآنی بر اصل مشروعیّت عزاداری و گریه بر مصیبت‌ها مورد بهره‌برداری قرار می‌گیرد.

درخواست گریه از جانب پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله

در کتاب تفسیر قرطبی به گوشه‌ای از درخواست پیامبر اکرم هنگام مناجات با خداوند اشاره شده است که آن حضرت عرض می‌کند:

اللّهمّ اجعلنی من الباکین إلیک، والخاشعین لک.

خداوندا مرا از گریه کنندگان و از خشوع گنندگان برای خود قرار ده. (تفسیر قرطبی، ج11، ص 215.)

و در دعای دیگری از آن حضرت نقل شده است که عرض می‌کرد:

اللّهمّ ارزقنی عینین هطالتین.

خداوندا چشمانی اشک ریز به من عنایت کن. (فیض القدیر، ج 2، ص 181.)

در حقیقت رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلّم در این فقرات از دعا و مناجات آرزوی باطنی خود را در کاری که مورد رضایت الهی است طلب می‌کند و اگر این عمل مورد تأیید خداوند نبود هرگز آن را در مناجات خود با خدای خویش مطرح نمی‌نمود.

این آیه مربوط به نجاشی زمامدار حبشه است که در آغاز بعثت پیامبر گرامی اسلام (صلی الله علیه وآله) و مهاجرت مسلمین از مکه به سوی حبشه پذیرای مسلمانان مهاجر شد.

با سلام
------------
بحث تعداد زیاد همسر و فرزندان پیامبران و ائمه علیهم السلام هرچند که خالی از اغراق مورخین نیست اما اگر شرایط آنزمان وجامعه ابتدایی و قبیله ای را بطور کامل مورد مطالعه قرار دهیم میبینیم نوع خودكفا زندگی كردن و شرایط زندگی و جنگهای مستمر و سایر عوامل ایجاب میکرده که چنین باشد و عرب معمولا ده تا زن وگاهی بیشتر داشته و فرزندان وپسران زیاد نیز نوعی کمک و قدرت در شرایط جنگی محسوب میشده و تك همسری و كم فرزندی عجیب ونادر بوده است وصرف مسائل جنسی دخیل نبوده است .
مثلا در باره حضرت سلیمان (ع) تعداد بسیاری همسر نقل کرده اند
در تورات 9-7 پیدایش ، نیز خداوند فرمود که شما فرزندان زیاد تولید کنید وزمین را پر سازید ....
وتعدا د همسران رسول الله (ص) نیز قبل از تحدید به 4 همسر بود و همه آنها نیز بیوه (بجز عائشه ) و در سن پیری بسبب داشتن سرپرست و یاری دین به همسری ایشان در آمدند وحدودا 7 فرزند از پیامبر نقل شده است که فوت نموده و نسل حضرت بوسیله حضرت فاطمه علیها السلام تکثیر گشته است و در تعداد همسر حضرات ائمه اطلاعات قاطعی در دست نیست اما همان شرایط زمان پیامبر در مورد بعضی ایشان جاری بود اما در عین حال امام رضا (ع) وامام حسن عسكری (ع) یک فرزند و بعضی بیشتر بوده است .
ودر قرآن کریم هم تصریح شده :
{وَیُمْدِدْكُمْ بِأَمْوَالٍ وَبَنِینَ وَیَجْعَل لَّكُمْ جَنَّاتٍ وَیَجْعَل لَّكُمْ أَنْهَاراً }نوح12
و به وسیله اموال و فرزندان یاریتان مى كند و برایتان باغها رویانیده و نهرها جارى مى سازد (12).
{أَمَدَّكُم بِأَنْعَامٍ وَبَنِینَ }الشعراء133
{ثُمَّ رَدَدْنَا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَیْهِمْ وَأَمْدَدْنَاكُم بِأَمْوَالٍ وَبَنِینَ وَجَعَلْنَاكُمْ أَكْثَرَ نَفِیراً }الإسراء6
{أَیَحْسَبُونَ أَنَّمَا نُمِدُّهُم بِهِ مِن مَّالٍ وَبَنِینَ }المؤمنون55
{أَن كَانَ ذَا مَالٍ وَبَنِینَ }القلم14
این شبهات در حالی مطرح میشود که اهل خلاف :
در احوال ابن جریح اورده اند که 90 زن در متعه داشت ! ومفاسد اخلاقی بنی امیه وبنی العباس که قابل ذکر نیست.
ضمن اینکه انحراف بعضی مثل جناب یحیی بن اکثم قاضی سنی بغداد در زمان مامون که لواط کار ترین عرب نامیده شده است نیز بیانگر اوضاع فاسد آنزمان است.
وفرزندان بسیاری از ائمه هم در جنگ و دفاع ازاسلام ناب شهید شدند که مزار آنان در شهرها مشهور هستند.

بلعم بن باعورا ، شدّاد بن عاد و ثمود بن عبّود ، این 3 نفر چه کسانی بودند؟
و اما پاسخ:
-------------------
1-بلعم بن باعورا
زاهدی مستجاب الدعوه بود که به موسى و قومش نفرین کرد و سپس موسى به او نفرین کرد که ایمان و اعتقاد او به خداوند سلب شود و همین طور هم شد منتهى سه دعای مستجاب به پاداش زهدش به وی عطا شد، همسرش گفت: یکی از این سه دعا را درباره زیبا شدن من کن.
بلعم باعورا دعا کرد و همسرش یگانه زمان شد. در این هنگام همسرش از وی برتافت.
دعای دوم این بود که همسرش به صورت سگ درآمد .
دعای سوم این بود که به واسطه تقاضای فرزندانش دعا کرد که همسرش به صورت اول و طبیعی بازگشت.(1)
گویند: بلعم به اسم اعظم خدا آگاه بود که هرگاه خدا را به آن می خواند دعایش به اجابت می رسید.
طبق احادیث بلعم در ماجرای موسى و فرعون به فرعون پیوست . هنگامی که فرعون با یارانش به تعقیب موسى بیرون شدند، بلعم را گفت: از خدا بخواه موسى و همراهان را از پیشروی باز دارد که ما به آنها برسیم .
وی بر درازگوش خویش بنشست که به صحرا رفته ،موسى را نفرین کند .هر چه تلاش کرد، درازگوش حرکت نکرد. سرانجام حیوان به زبان آمد و گفت :وای بر تو! می خواهی پیامبر خدا و جمعی از مؤمنان را نفرین کنی ؟!
بلعم پیوسته درازگوش را می زد تا آن زبان بسته مرد و در آن حال اسم اعظم از وی جدا گشت.(2)
--------------------
2-شداد بن عاد:
پادشاهی است که ادعای خدایی کرد و بهشتی در دنیا ساخت . حضرت داود پیامبر که در زمان او زندگی می کرد ،وی را به پرستش خدای یگانه دعوت کرد و او را وعده بهشت داد. وی گفت: من خود در این جهان بهشتی همچون بهشت خدا می سازم. وی قصری ساخت که یک خشت آن از زر بود و خشت دیگر از نقره . باغی در آن به پا ساخت که بر بار درختان آن جواهر بود و به جای خاک، عنبر و مشک و زعفران پاک . به جای آب و ریگ در جوی ها عسل و شیر و لؤلؤ و مرجان به کار داشت . آن گاه که کار قصرها و باغ ها به پایان رسید چون خواست آن باغ ها و بهشت را تماشا و نظاره کند ،همین که از اسب فرود آمد، پایی بر زمین و پایی در رکاب، عزرائیل جان او را گرفت .
نیز گویند کشور و مملکت او ساویه نام داشت و قصرها و باغ های او را بهشت شداد و بهشت ارم و ارم ذات العماد نام نهادند.(3)
--------------------------
3-ثمود بن عبّود
درباره ثمود بن عبود تفسیرهای متعدد ارائه شده و مرحوم دهخدا می گوید: شخصی بود به نام ثمود بن جائر بن ارم بن سام بن نوح (ع) . فرزندانی داشت که از قبائل قدیم عرب به شمار می روند که به آن قوم ثمود می گویند . در منطقه موصل میان حجاز و شام بوده و در قرآن کریم نام این قبیله به قوم ثمود تعریف شده، این قوم روستایی بودند و چند روستا و شهرهایی را در اختیار داشتند که از سنگ‌های بزرگ در میان کوه‌‌ها ساختند.
صاحب مجمل التواریخ می گوید: «ثمود» یکی از پسران ارم بن سلام بود .ثمود با فرزندان خود میان شام و حجاز مسکن اختیار کرد .جایی که آن را حجر خوانند و خدا حضرت صالح پیامبر را برای هدایت این جماعت فرستاد.(4)
--------------------------------------------------
1. فرهنگ دهخدا، ج 3، ص 4305.
2. بحار الانوار، ج 13، ص 377.
3. معارف و معاریف، ج 6، ص 464، ماده شداد.
4. فرهنگ دهخدا، ج 5، ص 6399 ماده.

بوسیدن ضریح معصومین چه حکمی دارد؟

استخاره، آری یا نه؟

«استخاره» از جمله مباحثی است که با همه روشنی آن بعضاً افراد در آن دچار اشتباه می شوند و راه و چاه را از هم تشخیص نمی دهند. در این نوشتار می کوشیم مقصود از این موضوع را در معارف اسلامی معین نماییم.

معنای استخاره

«استخاره» در لغت به معنای «طلب خیر» کردن از خداوند متعال است و این طلب خیر کردن با توجه به باورهای مقدماتی و بنیادین در مورد توحید، جایگاه حقیقی خود را پیدا می کند. یعنی طلب خیر کردن از کسی که تمام خیر به دست اوست و هیچ کس جز او مالک هیچ خیری نیست. همچنان که رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) می فرمایند: اللهم لایأتی بالحسنات إلا أنت و لایذهب بالسّیئات الا انت و لاحول و لاقوة الا بالله العلیّ العظیم؛ بار پروردگارا جز تو کسی نیکی ها را محقق نمی کند و گناهان را از بین نمی برد و هیچ تغییر و تبدیل و هیچ نیرو و توانی نیست جز بوسیله خداوند بلندمرتبه و بزرگ.

بر همین اساس استخاره در این معنا که معنای حقیقی آن است از مهمترین توصیه های دینی است که به میزان انجام آن بر توکل و ایمان آدمی افزوده می شود و توحید و اعتقاد به یگانگی و وحدانیت الهی در انسان رشد می نماید. چرا که طلب خیر از مبدأ خیر در هستی نشان از آن دارد که جز او نمی تواند خیر را برای آدمی رقم بزند و همه ابزارهای دیگر تنها وسایل تحقق اراده الهی اند.

تا می توانی استخاره کن!

در وصایای امیرالمومنین به امام حسن مجتبی (علیه السلام) آمده است: و اکثر الاستخاره؛ و تا می‌توانی از خداوند طلب خیر کن. در این توصیه الهی امیرالمومنین به فرزند بزرگوارشان امر شده است که تا انسان توان دارد استخاره کند. مشخص است که در اینجا مقصود از استخاره همان معنای حقیقی آن است که طلب خیر از مبدأ خیرات است که در نتیجه آن ایمان و توحید باوری در انسان تقویت می‌شود. اما استخاره در اصطلاح نیز معنایی دارد که لازم است درباره آن توضیح دهیم.

عمل استخاره

از جمله راهکارهایی که آموزه های دینی در برابر انسان قرار می دهد که در گرفتاری های شک و دودلی و تردید انسان را نجات دهد، 'استخاره' است. در این معنا استخاره عملی است که انسان در صورتی که در انجام و یا ترک امری دچار تردید شود و به هیچ وجهی نتواند انتخاب کند، بدان متمسّک می شود و در واقع معنای آن نیز همان طلب خیر از خداوند در آن امر مخصوص است.

شرایط استخاره

از جمله نکات مهم در انجام عمل استخاره آن است که انسان در هر شرایطی نمی تواند از آن بهره ببرد. بلکه استخاره تنها در صورتی می تواند انجام شود که به هیچ وجه انسان نتواند در مورد انجام و یا ترک فعل مورد نظر تصمیم بگیرد و این پس از مشورت با اهلش و سنجش کلیه جوانب امر است. از این رو اقدام به استخاره بدون توجه به این موضوع، نادرست است.

از سوی دیگر در اقدام به هر عملی نمی توان استخاره نمود. بلکه تنها در اموری باید اقدام به استخاره کرد که اولاً انجام و یا ترک آن حرام نباشد. مثلاً نمی توان استخاره کرد که آیا فلان شخص را بکشیم یا نه؟! ثانیاً نباید آن موضوع از واجبات دینی باشد چرا که انجام آن منوط به استخاره نیست مثلاً نمی توان برای آنکه نماز بخوانیم یا نه استخاره کنیم!

همچنین از دیگر شرایط استخاره آن است که نباید استخاره در امری انجام گیرد که مکروه یا متسحب است. زیرا حکم این گونه امور نیز توسط شارع معلوم شده است و کراهت و استحباب آنها توسط استخاره مرتفع و یا تثبیت نمی شود. از این رو در آن موارد نیز استخاره جایز نمی باشد. بنابراین تنها در امور مباحی که انسان پس از مشورت و سنجش جوانب امر نتوانست تصمیم قاطعی بگیرد می تواند اقدام به استخاره کند.

چه کسی استخاره بگیرد؟

بر اساس آنچه از سیدبن طاووس نقل شده است حدیث صریحی وجود ندارد که انسان بتواند برای غیر خود استخاره بگیرد. اما از آنجایی که قضاء حوائج مسلمانان مؤکّداً در احادیث توصیه شده است و طلب استخاره نیز یکی از این موارد به شمار می آید ممکن است بتوان گفت می شود انسان برای غیر خود هم استخاره بگیرد. البته علامه مجلسی(ره) جواز استخاره برای غیر را چندان صحیح نمی دانند و معتقدند صاحب حاجت خودش برای خود استخاره کند.

روش های استخاره

استخاره کردن به دو طریق و شیوه می تواند انجام گیرد: یکی استخاره به قرآن و دیگری استخاره با تسبیح که کیفیت هر دوی آنها را نیز در کتاب مفاتیح الجنان، توسط شیخ عباس قمی(ره) بیان شده است. استخاره به قرآن یا تفأل به قرآن به نقل از رسول اکرم(صلی الله علیه و آله) ذکر شده است که حضرت فرمودند هرگاه خواستی تفأل به کتاب الله عز و جل بزنی 3 مرتبه سوره اخلاص را بخوان و پس از صلوات بر پیامبر و اهل بیتش 3 مرتبه دعای خاص استخاره را بخوان و سپس قرآن را باز کن و به کیفیتی خاص که در مفاتیح آمده است مطلب را می توانی از قرآن بدست آوری.

همچنین از طریق استخاره با تسبیح می توان این عمل را انجام داد که به نقل از امام زمان (عج) ذکر شده است که پس از تلاوت 10 مرتبه سوره حمد و سوره قدر و دعای مخصوص در این باره، به کیفیتی ویژه که در مفاتیح ذکر شده است می توانی مقصود خود را دریابی که اقدام به آن امر نمایی یا از آن منصرف گردی.

یک توصیه مهم

در مورد استخاره باید توجه نمود هر مقدار که توصیه شده است به معنای حقیقی استخاره که همان طلب خیر کردن از خداوند است، توجه شود و در امور از خداوند طلب خیر کرده شود، در مقابل انجام عمل استخاره به شیوه های مذکور را تنها در موارد اضطرار توصیه نموده اند و لذا اقدام بدان به صورت بسیار و زیاده از حد در همه امور قطعاً مورد توصیه اسلام نیست. در روایات اسلامی توصیه شده است قبل از اقدام به انجام هر امری استخاره به معنای طلب خیر از خداوند کنید و حتی ذکر «استخیرالله» را زیاد بگویید اما اقدام به استخاره کردن با قرآن و تسبیح تنها در مواردی توصیه شده است که از طریق مشورت و سایر امور نتوان راه صحیح را تشخیص داد. از این رو استخاره کردن برای ازدواج، مسافرت، خانه خریدن و غیره که متاسفانه در برخی موارد نیز بسیار شیوع پیدا می کند، بدون انجام مشورت های لازم و تحقیق های مناسب قبل از آن که امر را روشن می کند نمی تواند چندان اقدام صحیحی باشد. گرچه در موارد اضطرار که انسان به هیچ راهی نمی تواند برسد، استخاره بهترین عمل و راهکاری مناسب خواهد بود.