مسابقه دین و اندیشه خانه قرآن باشگاه کاربران جامعه ورزشی خانواده خوشبخت دنیای کودکان آشپزی و تغذیه موبایل دانش و تکنولوژی مجله سلامت سیاست گردشگری
دنیای عکس و عکاسی اقتصاد زنان ادبیات هــنر سینما و تلویزیون بزرگان و مشاهیر مهدویت سرگرمی دانلود نرم افزار مرکز کتاب پایگاه ها جستجو روابط عمومی مقالات
     
صفحه اصلی وب سایت فید مطالب وب سایت عضویت رایگان در وب سایت جستجو در وب سایت سوالات رایج نقشه وب سایت درباره ما تماس با ما  

حتما ببینید
بیانات حضرت آیت الله خامنه ای مدظله
طرح ملی ملکوت
امر به معروف و نهی از منکر
لینکستان وب سایت های مفید
آپدیت روزانه ESET NOD 32 username password
طبقه بندی موضوعی مطالب
فعال ترین اعضا این ماه
فعالان ثبت مطلب این ماه
فعالان ارسال دعوتنامه این ماه
ارسال دعوتنامه

آیا مایلید دوستان خود را نیز دعوت به مشاهده محتوای بروز این وب سایت کنید ؟
آیا میدانید با ارسال هر دعوت نامه 5 امتیاز( به همراه 15 امتیاز رزرو) به مجموع امتیازات شما افزوده میشود ؟

 
دریافت رایگان مطالب
آیا میدانید میتوانید مقالات وب سایت را با استفاده از قدرت گوگل و بصورت روزانه در ایمیل خود دریافت و مطالعه کنید ؟؟
بیش از صد ها عنوان مطلب خواندنی را روزانه به همین راحتی و هر زمان که مایلید مطالعه کنید !
عضویت رایگان دریافت مقالات در ایمیل

برای مشاهده توضیحات بیشتر اشاره گر ماوس خود را روی هر عنوان نگه دارید . بخش مطالب روزانه اعضاء سرویس دیگری از خدمات وب سایت به اعضا میباشد که شما را قادر می سازد  مطالب و علاقه مندی های خود را در وب سایت درج نمایید .

این امکان زمینه حضور جدی شما را در دنیای مجازی اینترنت فراهم آورده و ضمن انتشار محتوای شما بنام خودتان ,  با کمک سرویس معرفی به موتور های جستجو , آنرا در  صدر جستجو ها و معرض دید هزاران کاربر روزانه  اینترنت و وب سایت قرار  دهد و کمک می کند  براحتی در جمع کاربران فعال خانواده ما قرار بگیرید .

توجه : نوشته  و مطالب این بخش دارای هویت شخصی از سوی کاربران ( ساختار وب لاگ) بوده و مسئولیت آن به عهده کاربر می باشد .
قوانین ارسال مطلب را ببینید تبیان زنجان با تایید نمایش مطالب ارسالی کاربران آنرا تایید محتوایی و قابل استناد نمی کند . مديران محتوا تنها حق اصلاح يا حذف مطالب نامربوط ( دارای مشکل فنی نمایش و ناقض قوانین ارسال مطلب هر بخش ) را دارند.

 
نوشته شده توسط hasantaleb با 99950 نوشته تا این لحظه
تعداد بازدید تا این لحظه : 46
     درج شده در 1056 روز و 9 ساعت و 26 دقیقه قبل
    
نويسنده:دكتر مهشيد چايچي




 


اگر رو راست باشيم بايد اعتراف کنيم که تربيت يک نوجوان براي والدينش کار ساده‌اي نيست. شما هم اگر هنوز کودکتان به سن نوجواني نرسيده شايد فکر کنيد که در برابر مشکلات بچه‌ها در اين سن ايمن هستيد. ممکن است بگوييد نوجوان من هيچ وقت جوابم را با بي‌ادبي نخواهد داد، يا هيچ زمان تا دير وقت بيرون نخواهد ماند و هميشه با کساني که من تاييد کنم رفت و آمد خواهد داشت. شما هم مي‌توانيد تا زماني که کودکتان به سن نوجواني برسد به اين رويا دل خوش کنيد اما بهتر است از همين الان خودتان را براي نوجواني فرزندتان آماده کنيد. به هر حال اگر نوجوان شما تازگي‌ها شورشي شده، مقرراتي را که شما برايش گذاشته‌ايد رعايت نمي‌کند و با بچه‌هاي مشکوک مي‌گردد؛ به اين مقاله توجه کنيد تا ياد بگيريد چگونه جوانه اين مشکل رفتاري را از ابتدا بخشکانيد:
نوجواني دوران تغييرات جسمي و شناختي سريع بچه‌هاست. نوجوانان ترجيح مي‌دهند مستقل باشند تا اينکه براي تاييد والدينشان سر تکان دهند. نوجوان در يک لحظه ممکن است والدينش را به کلي کنار بگذارد و در لحظه‌اي ديگر دوباره به نزد او بازگردد اما در هر حال والدين را به عنوان مشاور قبول دارد و نه رئيس! البته شما هم مي‌توانيد به جاي دست روي دست گذاشتن کاري بکنيد که موقعيت خودتان را در نزد نوجوان محکم کنيد.

1)به نظر مي‌رسد نوجوان از شما متنفر است

يک دقيقه فرزند شيرين شما از شما مي‌خواهد که همراه او به مدرسه برويد و يا کنارش دراز بکشيد. زمان ديگر به نظر مي‌رسد که همه چيز را از ياد برده و شما و حرفهايتان را مسخره مي‌کند. اگر شما از نزديک به اين رويداد نگاه کنيد متوجه مي‌شويد که وقتي او کودکي بيش نبود هم همين رفتار را از او مي‌ديديد با اين تفاوت که به جاي اينکه مانند کودک 2ساله داد بزند و نه بگويد، صورتش را با نفرت از شما برمي‌گرداند. اين بسيار براي والدين دشوار است اما بخشي از نوجواني با جداشدن و شخصيت جدا يافتن نوجوان همراه است و اين ممکن نمي‌شود مگر اينکه نوجوان در ابتدا والدينش را کنار بگذارد تا بتواند شخصيت و هويت خود را پيدا کند. در اين زمان بيشتر به همسالان و دوستانش توجه دارد و نظرات آنها را بيشتر از والدينش مي‌پسندد.
راه چاره: گاهي والدين آنقدر از اين طرد شدن و کنار گذاشته شدن دلخور مي‌شوند که آنها هم همين رويه را با نوجوانشان در پيش مي‌گيرند. يعني او را کنار مي‌گذارند و از خود مي‌رانند. اين يک روش اشتباه است که معمولا نتيجه خوبي به همراه ندارد چون فرزند شما را بيشتر از شما دور مي‌کند. بد نيست بدانيد نوجوان حتي وقتي نظرات شما را قبول نمي‌کند، باز هم مي‌داند که به شما نياز دارد اگر چه به اين نياز اعتراف نمي‌کند. بنابر اين بهتر است شما به جاي عصباني شدن و راندن او از خود صبرکنيد، منطقي باشيد و آرامش خود را از دست ندهيد و به نوجوان خود ثابت کنيد که حتي اگر حرف شما را نپذيرد هم او را دوست داريد و به سرنوشت او اهميت مي‌دهيد. اين شورش نوجواني هم تا ابد باقي نمي‌ماند و معمولا تا سن 16 - 17 سالگي جاي خود را به يک احترام منطقي مي‌دهد به طوريکه نوجوان مي‌داند مشاوري بهتر از شما گيرش نمي‌آيد. البته منظور ما اين نيست که بي‌ادبي نوجوان را نسبت به خودتان ناديده بگيريد. اگر چنين اتفاقي افتاد لازم است شما همان اصول هميشگي را در برابر رفتار نادرست اجرا کنيد. مثلا محروميت از آنچه دوست دارد داشته باشد. يکي ديگر از اصول خوب و قديمي اين است که اگر نمي‌توانيد حرف خوبي بزنيد بهتر است چيزي نگوييد. اين روش به نوجوان نشان مي‌دهد که شما به خاطر او چيزي نمي‌گوييد. و احتمال زيادي دارد که او حالت دفاعي‌اش را کنار بگذارد و به شما اعتماد کند.

تبیان زنجان www.tebyan-zn.ir

2)وسايل ارتباطي زندگي نوجوان را پر مي‌کند

يکي از مشکلات دنياي جديد اين است که انواع وسايل ارتباطي مانند گوشيهاي تلفن همراه، پيامک و پست الکترونيک و چت زندگي نوجوانان را پر کرده و به آنها فرصت نمي‌دهد که حتي در ميان جمع خانواده حضور واقعي داشته باشند. او در ميان جمع و دلش جاي ديگر است. آنوقت مي‌بيني که داري با نوجوانت حرف مي‌زني و او گوشي در دست دارد پيامک مي‌خواند يا مي‌فرستد و حواسش با تو نيست. متاسفانه يا خوشبختانه اين هم از مشکلات دنياي نوجواني است که تنها والدين امروزي با آن دست به گريبانند و قديميها دست کم از اين مشکلات نداشتند.
راه چاره: شما نمي‌توانيد استفاده از انواع وسايل الکترونيک را براي نوجوان قدغن کنيد. اين کار نه تنها غيرمنطقي و نامهربانانه است بلکه غير ممکن هم هست. بد نيست بدانيد ارتباط داشتن نوجوان با دوستانش براي او يک امر حياتي است. با اين کار شما تنها نفرت او را از خودتان بيشتر خواهيد کرد و او از شما دورتر خواهد شد. اگر فرزند شما کارهاي مدرسه‌اش را تمام و کمال انجام مي‌دهد و در خانه هم وظايفي را که به او محول کرده‌ايد به موقع انجام مي‌دهد بهتر است به او اجازه دهيد از چنين وسايلي استفاده کند اما براي اينکه اين وسايل موجب اختلال در زندگي خانوادگي شما نشود مي‌توانيد محدوديتهايي براي او قرار دهيد مثلا از او بخواهيد در زمان غذا خوردن و يا وقتي مهمان داريد، گوشي را کنار بگذارد. شايد شما هم ترجيح بدهيد که رايانه را در اتاق شخصي نوجوان قرار ندهيد تا بتوانيد نظارت بهتري بر استفاده او از شبکه جهاني داشته باشيد. اين کار خوب است چون جلوي استفاده نادرست نوجوانان از رايانه را در زماني که والدين در خواب هستند، مي‌گيرد. بعضي از متخصصان معتقدند بهتر است رايانه يک ساعت قبل از زمان خواب خاموش شود تا نوجوانان بتوانند خواب کافي داشته باشند و دچار مشکلات خواب به علت استفاده از رايانه و اينترنت نشوند. يکي از روشهاي محدود کردن زمان صحبت نوجوانتان با تلفن و اينترنت اين است که از او بخواهيد هزينه اين‌ها را از جيب خودش بپردازد. يعني از همان پول تو جيبيهايي که به او مي‌دهيد و خوب اين پولها هم بايد حساب و کتابش براي شما معلوم باشد. در ضمن براي کنترل سايتهايي که فرزندتان در اينترنت به آن مراجعه مي‌کند مي‌توانيد از نرم‌افزارهاي مخصوص کنترل اينترنت استفاده کنيد.

3) دير به خانه مي‌آيد

شما از دخترتان خواسته‌ايد که قبل از ساعت 9 شب در منزل باشد. اما الان ساعت نه و نيم است و او هنوز به خانه نيامده. اين اتفاق ممکن است بارها بيفتد. فکر مي‌کنيد چرا او مقررات شما را ناديده مي‌گيرد؟ بسياري از نوجوانان براي نشان دادن استقلال و بزرگ شدنشان ممکن است تا ديروقت خارج از منزل بمانند. آن‌ها محدوديتهايشان را مي‌آزمايند و سعي مي‌کنند گستره آن را باز‌تر و باز‌تر کنند.
راه چاره: مطمئناً نوجوانان نياز دارندکه محدوديت‌هايي برايشان مشخص شود. اما قبل از اينکه بر قوانين خود پافشاري کنيد مطمئن شويد که محدوديت‌هاي تعيين شده‌تان منطقي باشد. براي اين کار مي‌توانيد تحقيق کنيد و يا با مشاور نوجوانان مشورت کنيد. نکته واضح اين است که محدوديتهاي يک کودک دبستاني با نوجوان متفاوت است و لازم است شما به نوجوانتان اعتماد بيشتري داشته باشيد و به حس استقلال‌طلبي او هم احترام بگذاريد. حتي مي‌توانيد با والدين بعضي از دوستان نوجوانتان صحبت کنيد و نظرات آنها را هم جويا شويد. اما وقتي زمان مشخصي را تعيين کرديد و 10 دقيقه هم براي اتفاقات پيش‌بيني نشده اضافه کرديد؛ اگر فرزندتان سر باز زد حتما عواقب کارش را با يادآوري قبلي به او اجرا کنيد. اين تنبيه مي‌تواند يک هفته محروميت از بيرون رفتن بعد از غروب آفتاب باشد. البته دقت کنيد که علت رفتار فرزندتان را ريشه‌يابي کنيد. ممکن است علت بيرون رفتن او از خانه اين باشد که در منزل احساس شادماني ندارد. در اين صورت لازم است که با او صحبت کنيد و از او علت را بپرسيد. سعي کنيد کاري کنيد که نوجوانتان در منزل زمان‌هاي تفريح و شادي را در کنار شما بگذراند. مثلا بازي‌هاي دسته‌جمعي و گردش خانوادگي راه بيندازيد و بگذاريد حس کند که براي گذراندن لحظات شاد لازم نيست حتماً بيرون برود و به دوستانش وابسته باشد.
اگر بعد از اين کارها باز هم فرزندتان قوانين را زير پا گذاشت، حتما عواقب کار را با جديت اجرا کنيد. حواستان باشد بلوف نزنيد و وعده دروغ ندهيد.

4) نوجوان با افراد ناجور مي‌گردد

ممکن است شما از گروهي که فرزندتان براي مراوده و دوستي انتخاب کرده خوشتان نيايد و هر وقت او را درميان جمع دوستان لات و بي سرو پايش مي‌بينيد، شرمنده بشويد. حتي ممکن است شما حرفي به او بپرانيد و دلخوري‌تان را با اين حرف نشان دهيد. اما راه چاره اين نيست!
راه چاره: فرزند شما اگر شلوار سوراخ بپوشد، موهايش را چرب کند و يا ابرويش را دستکاري کند باز هم معصوميتش را از دست نداده. احتمالا او همه اين کارها را براي اين مي‌کند تا از طرف گروه دوستانش پذيرفته شود و به حساب بيايد. بنابر اين اگر دوستان او را مسخره و سرزنش کنيد نه تنها او از آنها دل نمي‌کند بلکه به او بر مي‌خورد و از شما دلخور خواهد شد. او به دلخواه شما لباس نمي‌پوشد و موهايش را درست نمي‌کند چون اگر اين کار را بکند هم سن و سالانش او را مسخره خواهند کرد و بيشتر تنها خواهد شد. از طرف ديگر لازم است درباره گروهي از دوستان فرزندتان که مشکلات جدي دارند و از مدرسه فرار مي‌کنند و يا مواد مصرف مي‌کنند با او صحبت جدي بکنيد. بدون اينکه او را در يک موقعيت دفاعي قرار دهيد که مجبور شود از آنها دفاع کند. به فرزندتان بگوييد که به او اهميت مي‌دهيد و نگران کساني هستيد که با او رفت و آمد مي‌کنند و مي‌ترسيد که او را آلوده کنند. شايد نتوانيد جلوي بيرون رفتن فرزندتان با افراد خاصي را بگيريد اما مي‌توانيد ريشه رفتار نادرست او را از بيخ ببريد. براي اين کار مي‌توانيد از متخصصان حرفه‌اي کمک بگيريد. از صحبت درباره مشکلات نوجوانتان با مشاور نهراسيد. گاهي ممکن است درباره بعضي رفتار هم کلاسي‌هايش به مدرسه گزارش دهيد و از آنها بخواهيد کاري کنند.

5) همه راه حل‌هاي شما فرزندتان را ناراحت مي‌کند

گاهي ممکن است هر کاري که شما براي کمک به فرزندتان مي‌کنيد او را بيشتر عصباني کند. دوران نوجواني دوران حس‌هاي شديد است به همين علت چيزي که به نظر شما اتفاق مهمي نيست ممکن است براي او خيلي مهم و حياتي باشد.
راه چاره: مسخره کردن و ناچيز شمردن آنچه او به آن اهميت مي‌دهد دردي را دوا نمي‌کند. اتفاقي که مي‌افتد اين است که او احساس مي‌کند شما حرف او را نمي‌فهميد و پس از مدتي ديگرغصه‌ها و حرفهايش را به شما نمي‌گويد. واقعيت اين است که مهمترين نکته در جهان براي او اين است که دوستش با او به هم زده چون او نتوانسته به مهماني تولدش برود. بنابر اين شما هم اين اتفاق را جدي بگيريد. به جاي اينکه اهميت آنچه براي فرزندتان مهم است را زير سؤال ببريد و مدام او را نصيحت کنيد، سعي کنيد خودتان را جاي او بگذاريد. به او نگوييد که زماني وقتي بزرگتر شد اين غصه‌ها به نظرش احمقانه خواهد بود. تنها گوش کنيد و همدردي کنيد.
منبع:http://www.ettelaat.com


باز منتشر شده توسط hasantaleb در وب سایت تبیان مرکز زنجان
پیگیری نوشته های کاربر مطالب این کاربر را پیگیری کنید (بزودی)


نوشته شده توسط hasantaleb با 99950 نوشته تا این لحظه
تعداد بازدید تا این لحظه : 47
     درج شده در 1056 روز و 9 ساعت و 27 دقیقه قبل
    

نوزاد دوم در را‌ه است

چند وقت ديگر دوباره مادر مي‌شويد و به اصطلاح فرزند دوم‌ شما به اين دنيا پا خواهد گذاشت. كنار آمدن و آماده‌سازي فرزند بزرگ‌تر براي ورود نوزاد تازه، مشكلي جدي براي مادران به شمار مي‌رود. بايد بدانيد كودك‌تان به فرصت نياز دارد و البته شما هم بايد صبور باشيد.

تغيير در كل خانواده

پا گذاشتن نوزاد تازه به اين دنيا،‌ تغييرات اساسي را در كل خانواده شامل مي‌شود. با ورود نوزاد‌ تازه از‌ راه ‌رسيده کودک بزرگ‌تر، گاهي با نوزاد جديد با محبت و گاهي با خشم و حسادت برخورد مي‌کند. در عين حال، آماده‌کردن کودک براي ورود نوزاد جديد، موجب شکل‌گيري روابط مناسب ميان آنها مي‌شود.

تبیان زنجان www.tebyan-zn.ir

صبر كودك و بردباري مادر

براي اينكه كودك‌تان با شرايط جديد وفق پيدا كند، نياز به صبر دارد و البته بردباري شما مادر و پدر. براي كودك اينكه بخواهد با فرد ديگري در جلب توجه و محبت از سوي والدين شريك شود، دشوار است. از طرفي رابطه کودک با والدين‌ به دليل ورود خواهر يا برادر جديد، تغيير خواهد کرد و شايد در اين هنگام کودک نسبت به نوزاد، احساس رنجش کند. كودكان شايد به دليل کم‌شدن توجه، احساس کنند والدين ديگر آنها را دوست ندارند و در اين هنگام شروع رفتارهاي بچگانه چون مکيدن شست، با شيشه شيرخوردن و درخواست براي غذا در دهان گذاشتن، مشاهده مي‌شود. اين رفتارها نشانگر تمايل کودک براي کسب توجه والدين است و دادن توجه اضافي در اين موارد موجب تشويق رفتارهاي بچگانه و تداوم آنها خواهد شد. اگر هم رفتارهاي مطلوب کودک مورد توجه و تشويق قرار نگيرد، او با رفتار نامطلوب جلب توجه مي‌کند و در اين هنگام توجه اضافي مانند تعريف بي‌مورد، دليل آوردن، جروبحث و توجيه‌، موجب تکرار رفتارهاي بچگانه در کودک خواهد شد. به همين دليل است که توصيه مي‌شود از توجه به رفتارهاي بچگانه کودک خودداري شود.

زمان آماده‌سازي کودک

براي آماده‌سازي كودك و گفتن اينكه تا چند وقت ديگر بچه ديگري در خانواده پا خواهد گذاشت، نبايد تعلل كرد. وقتي مادر باردار است، آماده‌سازي کودک بايد شروع شود و اگر کودک در سنين پيش‌دبستاني يا دبستاني است، اين نکته اهميت بيشتري پيدا مي‌کند و نبايد آماده‌سازي را به تعويق انداخت. البته نبايد به کودک بگوييد براي او يک دوست يا همبازي مي‌آوريد؛ زيرا کودک از خوابيدن طولاني‌مدت نوزاد يا ناتواني شيرخوار در بازي‌کردن با او ناراحت مي‌شود. از طرفي کودک شما به ديدن عکس‌ها و شنيدن داستان‌هاي مربوط به دوران نوزادي‌اش علاقه‌مند است. به همين دليل شيرخوار دوست يا فاميل‌‌تان را به کودک نشان بدهيد يا درباره خانواده‌اي که منتظر نوزاد جديد هستند، براي او داستان بگوييد.

پس از به دنيا آمدن نوزاد، چه بايد کرد؟

آيا کودک بايد نوزاد را در بيمارستان ببيند؟ بله. بايد به کودک‌تان اين اجازه را بدهيد كه نوزاد تازه از راه رسيده را در بيمارستان ببيند؛ چرا كه اين امر باعث کاهش احساس نگراني وي درباره سلامت مادر خواهد شد. پيش از آمدن کودک به بيمارستان، به او مدت ملاقات و زمان برگشتن به خانه را بگوييد و با گرفتن يک جشن تولد کوچک، ورود خواهر يا برادر جديد را جشن بگيريد. گاهي اوقات کودکان هنگام ملاقات مادر، ساکت و نگران هستند يا تمايلي به در آغوش‌گرفتن مادر يا حتي بوسيدن او ندارند. بنابراين خود را براي واکنش‌هاي کودک آماده کنيد و آنها را بپذيريد. البته اگر کودک را در انجام فعاليت‌هاي مربوط به نوزاد شرکت دهيد، اين مشکل به مرور زمان حل مي‌شود.

به اندازه كافي به كودك‌تان توجه و محبت كنيد

به اندازه كافي به كودك‌تان توجه و محبت كنيد؛ نه كم، نه زياد. چون توجه زياد، باعث لوس شدن وي و كم‌توجهي باعث سرخوردگي و تنفر كودك مي‌شود. بايد ترتيبي اتخاذ كنيد كه برنامه‌هاي‌ روزانه‌ كودك،‌ طبق‌ روال‌ گذشته‌ ادامه‌ پيدا کند. به کودک اهميت دهيد تا احساس احترام به خود در او شکل بگيرد و او را براي رفتار مناسب با نوزاد تشويق کنيد. البته رفتارهاي نامناسب‌ او را ناديده نگيريد و زماني که بدرفتاري‌هاي جدي مي‌بينيد، سريع عکس‌العمل نشان دهيد زيرا او بايد متوجه شود که صدمه زدن به نوزاد، قابل‌قبول نيست و با انضباط خاصي با او برخورد مي‌شود اما بايد بعضي‌ از رفتـــارهاي‌ نامناسب‌‌ او‌ را هم ناديده‌ گرفت. به عنوان نمونه، بعضي‌ از رفتارها مانند كودكانه‌ صحبت‌ كردن‌ را ناديده‌ بگيريد و هنگام‌ انجام‌ رفتارهاي‌ بچگانه‌ با او صحبت‌ نكنيد و به‌ او نگاه‌ نكنيد. در اين‌ زمان‌ از اتاق‌ خارج‌ شويد يا به‌ كار خود بپردازيد اما در مقابل رفتارهاي مطلوب تشويقش كنيد. در عين حال، خريدن اسباب‌بازي‌هاي جديد براي او مفيد و سودمند است؛ چرا كه وقتي فرزند دوم‌ شما به دنيا مي‌آيد و دنياي توجه و هدايا معطوف او مي‌شود، فرزند اول‌ شما چيزهايي براي خودش خواهد داشت كه سرش با آنها گرم باشد و به خواهر يا برادر كوچكش حسادت نكند.
منبع:madaranmag.com


باز منتشر شده توسط hasantaleb در وب سایت تبیان مرکز زنجان
پیگیری نوشته های کاربر مطالب این کاربر را پیگیری کنید (بزودی)


نوشته شده توسط fardsaeid با 143127 نوشته تا این لحظه
تعداد بازدید تا این لحظه : 77
     درج شده در 1059 روز و 3 ساعت و 53 دقیقه قبل
    

بازی  کودکان در خانه پنجاه متری (بازیهای آپارتمانی)

 


جالب اینجاست که در یک خانه پنجاه متری زندگی می کنیم و همه وجب به وجب آن را هم از اسباب و اثاثیه لوکس و گران قیمت پر کرده ایم و مجبوریم با احتیاط  از کنار آنها رد شویم بعد بچه دار هم می شویم و توقع داریم کودکمان هم مثل ما آسته بره آسته بیاد...!


اگر در یک منزل پنجاه متری و یا یک آپارتمان کوچک زندگی می کنید درگیری زیادی با بازی کودکانتان پیدا خواهید کرد اما کودکان شما هیچ فرقی با بقیه کودکان ندارند نباید به خاطر این مشکلات کودکان را مجبور به خمودی و کسالت نمود.به فرض آنکه آپارتمان شما کوچک است و گنجایش بازیهای پر سر و صدا و پر تحرک کودکان را ندارد،یا وجود بیمار یا سالمندی(برای دراز مدت) ،سکوت و سکون کودکان را واجب می کند،این مشکل بزرگترهاست به کودکان ربطی ندارد.کودکان به انواع بازیهای فکری و جسمی برای رشد همه جانبه خود نیازمندند. به هیچ وجه حق نداریم بازی را برای کودکان تلخ و همراه با استرس نماییم .حق کودکان بر گردن ماست که فضای سالمی برای بازی کردنشان فراهم کنیم .اگر کمی حوصله و درایت داشته باشیم به خوبی می توانیم براین مسئله با رعایت همه جوانب امر مدیریت کنیم.

  

  نباید بازی کودکان را خراب کنیم اما می توانیم بازی آنها را به گونه ای غیر محسوس و غیر مستقیم تغییر دهیم .مثلا اگر می خواهیم جلوی توپ بازی کودکان را در فضای داخل خانه بگیریم ،بهترین کار این است که با خرید یک اسباب بازی فکری بدون این که آنها را مجبور کنیم با میل خودشان بازیشان را تغییر دهیم.اگر می خواهیم در حضور میهمان کودکمان را کنترل کنیم ،یک جعبه آبرنگ و یک مقوای سفید را همانوقت در اختیار او بگذاریم تا او خود از دویدن منصرف شود.

 

این مسئله تغییر بازی بسیار موثر و کمک کننده است .بسیاری از بد رفتاریهای کودکان در حین بازی با تغییر بازی مرتفع خواهد شد .کودک اصرار دارد که دائم بازی کند اما نوع بازی خیلی برایش مهم نیست فقط باید بازی مورد نظر بتواند نظر کودک را جلب کند.برای آنکه توجه کودک را به بازی مورد دلخواه خودتان جلب کنید باید مراقب باشید کودک منظور اصلی شما را برای کنترل خودش نفهمد .او باید اینطور برداشت کند که شما واقعا بازی بهتری را میخواهید پیشنهاد کنید .مثلا اگر یک سی دی کارتون داخل دی وی دی بگذارید و بگویید بشین کارتون ببین اگر سر و صدا کنی و ... در این صورت کودک رغبتی به کارتون نشان نخواهد داد .می توانید مثلا با همسرتان راجع به جالب بودن و مهیج بودن کارتون مورد نظر صحبت کنید تا او با شنیدن حرفهای شما تحریک شده و خود پیشنهاد دیدن کارتون را مطرح کند.

باید توجه داشته باشیم زمانی کودک را به محیط های باز بیرون ببریم که کودک میل به انجام بازیهای پر تحرک داشته باشد تا به خوبی از بازی اشباع شده و در منزل بازیهای کم تحرک و فکری انجام دهد

اگر مجبوریم بیشتر اوقات کودکان را از بازیهای پر سر و صدا و پر تحرک منع کنیم باید فرصتی را برای انجام چنین بازیهایی در بیرون از خانه فراهم کنیم.می توانیم آنها را در مواقعی که سرحال و پر انرژی هستند به فضاهای تفریحی ببریم تا فرصتی برای تخلیه ی انرژیهای خود و بازیهای پر سرو صدا و پر تحرک داشته باشند. باید توجه داشته باشیم زمانی کودک را به محیط های باز بیرون ببریم که کودک میل به انجام بازیهای پر تحرک داشته باشد تا به خوبی از بازی اشباع شده و در منزل بازیهای کم تحرک و فکری انجام دهد.

تبیان زنجان www.tebyan-zn.ir

بچه ها خود به صورت بیولوژیکی حساب این چیزها را دارند چنانچه دو ساعت مثلا بازی حرکتی و جسمی داشته باشند در دو ساعت بعدی از بازی فکری استقبال می کنند یا چنانچه دیروز را کاملا پر تحرک سپری کرده باشند امروز به نقاشی علاقه نشان خواهند داد .اما اگر شما توجهی به این برنامه ریزیها نداشته باشید و موقعی که کودک حوصله  بازیهای حرکتی و پر جنب و جوش را ندارد او را به پارک ببرید و او وقت خود را با بی میلی صرف بازی کند،ممکن است در ساعتهای بعدی میل به بازیهای حرکتی نشان دهد و اقدام شما برای کنترل او در منزل بی فایده باشد.

 

به هر حال اگر می خواهید کودک شما مطابق مناسب وضعیت آپارتمان نشینی شما بازی کند،به گونه ای غیر محسوس و غیر مستقیم بازی کودکان را مدیریت کنید تا نتیجه دلخواه شما حاصل شود بدون آنکه مزاحم بازی کودکان شده باشید.ضمنا وقتی به خاطر شرایط زندگیتان مجبورید از بعضی بازیها جلوگیری کنید ،لااقل بازیهایی که مناسب هستند را با حوصله تحمل کنید و برای اجرای بهترشان همکاری کنید .توجه داشته باشید کودکان را خسته و پرخاشگر نکنید .یکی از علل مهم پرخاشگری کودکان ،مزاحمتهای دائمی والدین در بازی آنهاست.

 

 


باز منتشر شده توسط fardsaeid در وب سایت تبیان مرکز زنجان
پیگیری نوشته های کاربر مطالب این کاربر را پیگیری کنید (بزودی)


نوشته شده توسط fardsaeid با 143127 نوشته تا این لحظه
تعداد بازدید تا این لحظه : 53
     درج شده در 1060 روز و 16 ساعت و 20 دقیقه قبل
    

 


 

خیلی وقت‌ها والدین نمی‌دانند که باید به فرزندشان چه بدهند و چه ندهند تا مشکلی برایشان به وجود نیاورند زیرا دستگاه گوارش نوزادان به اندازه دستگاه گوارش بزرگ‌ترها، قوی نیست و قدرت هضم همه خوراکی‌ها را ندارد بنابراین نوزادان با خوردن خوراکی‌هایی مثل عسل یا میوه‌های خام، دچار مسمومیت غذایی می‌شوند و مدام گریه می‌کنند...

 

از طرفی شما نمی‌دانید که این مشکل از کجا سرچشمه می‌گیرد. خیلی از بچه‌ها، غذاهای جدید را نمی‌پذیرند. شلخته غذا می‌خورند. به برخی از خوراکی‌ها آلرژی دارند و ده‌ها مشکل دیگری که گاهی باعث می‌شود غذا دادن به آنها به سخت‌ترین کار دنیا تبدیل شود. به همین دلیل در این مطلب به 7 نمونه از رایج‌ترین مشکلات غذا دادن به کودکان اشاره و راهکارهایی هم برای حل آنها به والدین پیشنهاد داده شده است.

 

مشکل اول: شلخته غذاخوردن

معمولا بچه‌ها به خصوص آنهایی که تازه به سفره غذایی خانواده دسترسی پیدا کرده‌اند، دوست دارند که غذا را با دست‌هایشان بخورند. مثلا رشته‌های ماکارونی را از لای انگشتان خود رد کنند و آن را به دهانشان بگذارند و ادامه‌اش را هم روی موهایشان بریزند! یا اینکه ظرف ماست را روی خود خالی کنند و در این بین، چند قطره‌ای از آن را هم بخورند. بازی با حبوبات داخل ظرف خورش که دیگر از بزرگ‌ترین لذت‌های بچه‌های زیر 18 ماه محسوب می‌شود و این لذت می‌تواند به قیمت شکسته شدن ظروف و به هم ریختن میز غذا تمام شود.

 

راه‌حل:

برای بچه‌های زیر 2 سال، پارچه بزرگی را روی زمین پهن کنید و مقدار مشخصی از غذا را درون ظروف نشکنی بریزید و به او اجازه دهید که هر طور دوست دارد، غذایش را بخورد. اینطوری، هم لذت غذا خوردن را از فرزندتان نمی‌گیرید و هم سر میز غذا، عصبی نمی‌شوید. البته بهتر است از 9 ماهگی به بعد، او را با آداب غذا خوردن آشنا کنید ولی برای انجام دادن آنها، اجباری برایش قرار ندهید.

 

مشکل دوم: بالاآوردن شیر

بالاآوردن شیر در نوزادان زیر 6 ماه، امری طبیعی است چون سیستم گوارش و هضم آنها هنوز در حال رشد و تکامل است و امکان پس زدن موادغذایی از آن، وجود دارد. گاهی بچه‌های بالای 6 ماه هم بنا بر دلایلی شیر مادر یا غذاهای کمکی دیگر را بالا می‌آورند و باعث نگرانی والدین خود می‌شوند. اگر فرزند شما هم این مشکل را دارد به جای نگرانی بهتر است که راه‌حل زیر را بخوانید.

 

راه‌حل:

به نوزادان زیر 6 ماهی که بیش از اندازه دچار ریفلاکس می‌شوند، یک‌باره و به مقدار زیاد شیر ندهید. بهتر است هر یک ساعت یک‌بار، کمی به او شیر بدهید و باد گلوی او را هم وقتی سرپاست، بگیرید. یعنی یک دستمال روی شانه‌هایتان پهن کنید و سر فرزند خود را روی آنها بگذارید تا باد گلویش را بزند و اگر احتمالا شیری هم پس داد، لباستان را کثیف نکند. هرگز نوزادان را برای خارج شدن بادگلو، به شکم، روی پا یا زمین نخوابانید. این کار می‌تواند باعث تشدید ریفلاکس در آنها شود. برای برطرف شدن مشکل بچه‌های بزرگ‌تر هم به صورت کاملا نشسته و آرام به آنها غذا بدهید.

 

مشکل سوم: نپذیرفتن خوراکی‌های جدید

خیلی از بچه‌ها با بستن دهان یا پس‌زدن ظرف و قاشق غذا، مخالفت خود را با خوراکی‌های جدید، اعلام می‌کنند. به همین دلیل هم والدین آنها همیشه از بدغذایی‌شان نگران هستند و نمی‌دانند که چطور باید این بچه‌های بدغذا را سر عقل بیاورند.

 

راه‌حل:

خوراکی‌های جدید را برای بچه‌ها تزیین کنید و خودتان زودتر از آنها مشغول به خوردن و تعریف کردن از طعم و خواص آن خوراکی شوید. حتی می‌توانید برای ترغیب بچه‌ها به خوردن خوراکی‌های جدید، برای آنها جایزه در نظر بگیرید. مثلا رفتن به پارک یا خریدن کارتون موردعلاقه‌شان.

 

مشکل چهارم: مشکل‌پسند بودن در انتخاب غذا

«من فقط کتلت می‌خورم بدون گوجه‌فرنگی و سبزی»، «یا ماکارونی بدون پیاز، یا هیچی»! حتما شما هم این جملات را از زبان بچه‌های مشکل‌پسند شنیده‌اید. بعضی از بچه‌ها دوست دارند که نوع غذا را خودشان انتخاب کنند و معمولا انتخاب این بچه‌ها، خیلی هم محدود است بنابراین چاره چیست؟

 

راه‌حل:

اولین کار این است که نام چند غذا را به او بگویید و از بین آنها به فرزندتان حق انتخاب بدهید. حالا وقت آن است که غذا را دور از چشم بچه‌ها و با صلاحدید خودتان درست کنید. مثلا پیاز را داخل ماکارونی رنده کنید تا او متوجه نشود. مقداری سبزی داخل مواد کتلت بریزید یا در ظرف ماست و خیارش کمی کدوی تازه هم رنده کنید.

 

مشکل پنجم: آلرژی‌داشتن به موادغذایی

حدود 8 درصد از بچه‌ها به برخی از خوراکی‌ها و موادغذایی آلرژی دارند. دل‌درد شدید، اسهال، حالت تهوع و قرمز شدن پوست پس از خوردن خوراکی‌های جدید می‌توانند از نشانه‌های حساسیت فرزند شما به آن ماده‌غذایی باشند. شیر، انواع مغزها، تخم‌مرغ، ماهی، سویا و گندم از رایج‌ترین خوراکی‌هایی هستند که می‌توانند برای بچه‌ها، ایجاد آلرژی کنند.

 

راه‌حل:

با پزشک فرزندتان مشورت کنید تا او بتواند بهترین جایگزین‌های غذایی را برای کودک شما در رژیم غذایی‌اش بگنجاند.

 

مشکل ششم: علاقه‌مند بودن به غذاهای مضر

یکی از بزرگ‌ترین مشکلاتی که همیشه والدین از آن شکایت دارند،‌ این است فرزندانشان غذاهای مضری مانند انواع سرخ‌کردنی‌ها و اسنک‌های شور و شیرین را بیشتر از غذاهای سالم و مفیدی مانند انواع سبزی‌ها یا غذاهای سنتی موجود در سفره خانواده دوست دارند.

 

راه‌حل:

بچه‌ها عادت‌های غذایی را از والدین خود می‌آموزند. بهتر است که خودتان از خریدن غذاهای فرآوری شده و خوراکی‌های مضر خودداری کنید تا فرزندتان هم به خوردن آنها علاقه‌ای پیدا نکند. به علاوه، هرچقدر دیرتر، نمک و شکر را به رژیم‌ غذایی کودک خود اضافه کنید، ذائقه او هم به خوردن غذاهای شور و شیرین عادت نمی‌کند بنابراین می‌بینید که والدین، نقش مهمی در شکل‌گیری ذائقه فرزندان‌شان دارند.

 

مشکل هفتم: کولیک‌ داشتن

از هر 5 کودک، 2 کودک از کولیک یا همان دل‌درد و دل‌پیچه همراه با قولنج، رنج می‌برد. ممکن است نوزادان از هفته سوم پس از تولدشان با این مشکل مواجه شوند و گریه‌های بی‌امان شبانه آنها هم یکی از مهم‌ترین نشانه‌های رنج بردن‌شان از کولیک است. کولیک، باعث کاهش اشتها یا قدرت مکیدن شیر در نوزادان نمی‌شود و هیچ نشانه ظاهری خاصی هم ندارد.

 

راه‌حل:

با آرامش به فرزند خود شیر بدهید و پس از شیردادن هم به آرامی، کمر و شکم او را با کف دستتان ماساژ دهید. با پزشک کودکتان هم مشورت کنید تا در صورت نیاز، داروهای لازم را برایش تجویز کند.


منبع : salamat.ir


باز منتشر شده توسط fardsaeid در وب سایت تبیان مرکز زنجان
پیگیری نوشته های کاربر مطالب این کاربر را پیگیری کنید (بزودی)


نوشته شده توسط fardsaeid با 143127 نوشته تا این لحظه
تعداد بازدید تا این لحظه : 49
     درج شده در 1060 روز و 16 ساعت و 47 دقیقه قبل
    

 

 

 

 

برخی والدین تصور می کنند که باید فقط در خصوص اسباب بازی با کودکشان صحبت کنند، در حالی که نیاز است تا درباره مسائل مهم نیز با کودکان صحبت کنیم .

 

والدین می بایست بتدریج با کودک درباره مسائل مهم تری نظیر این که چرا کار می کنند یا این که چرا مراقبت از اعضای خانواده برایشان اهمیت دارد یا چرا در برخی موارد به دلایل اخلاقی و انسانی برخی تصمیمات را می گیرند، با کودک صحبت کنند.

 

مطمئن باشید کودک کم کم آنها را می فهمد و درباره آنها فکر می کند. شما می توانید در مورد چنین مسائلی با زبان ساده برای فرزندتان صحبت کنید و به سولات او پاسخ دهید.

 

در مورد کودک رفتارهای اشتباه در برخی شرایط امری عادی است. اما با قرار دادن برخی محدودیت ها یاد می گیرند که رفتار خود را کنترل کنند. البته نیاز به تنبیه شدید نیست اما باید قوانین روشنی وضع کرد که عمل نکردن به آن عواقبی را درپی داشته باشد. برای مثال محرومیت از تماشای تلویزیون یا نرفتن به پارک و زمین بازی می تواند عواقب این قانون شکنی محسوب شود.

 

می دانید که هر موردی با تشویق و تحسین تقویت می شود. پس وقتی کودک ناراحت یا عصبانی است با او همدردی کنید و به او بگویید که احساسش را درک می کنید.

 

بگذارید حس کند که احساساتش برایتان اهمیت دارد و از ناراحتی او ناراحت و از شادی او خوشحال می شوید. در این صورت او احساس بهتری پیدا کرده و می آموزد که خودش هم می تواند با همدردی با دیگران احساس بهتری به آنها بدهد و چنانچه این کار را کرد او را تشویق کنید تا تاثیر رفتارش را ببیند.


باز منتشر شده توسط fardsaeid در وب سایت تبیان مرکز زنجان
پیگیری نوشته های کاربر مطالب این کاربر را پیگیری کنید (بزودی)


نوشته شده توسط hasantaleb با 99950 نوشته تا این لحظه
تعداد بازدید تا این لحظه : 62
     درج شده در 1061 روز و 3 ساعت و 38 دقیقه قبل
    

سلامت نیوز :دانشمندان می گویند قبل از اینکه دومین کودک خود را به دنیا بیاورید، 2 سال صبر کنید.
 
به گزارش جام نیوز به نقل از روزنامه دیلی میل Daily Mail در تاریخ 7 آذر 90 ( 28 نوامبر ) دانشمندان بر این باورند که رعایت 2 سال فاصله در به دنیا آوردن فرزند توسط والدین، در تقویت قدرت ذهنی و هوشی فرزندان موثر است.
والدین بهتر است که سیستم های خانگی و گران قیمت و دی وی دی های آموزشی و وسایل کمک آموزشی گران قیمت را فراموش کنند چراکه سرّ با هوش شدن فرزندان آسان است و آن اینکه بین به دنیا آوردن فرزند بعدی خود 2 سال فاصله بیاندازند.
تحقیقات نشان داده است که در کودکانی که 2 سال با هم فاصله دارند قدرت ذهنی و هوشی بهتر مشهود است.
هرچند بین فرزند اول و دوم فرقهای زیادی است ولی برای اینکه فرزندان شما از قدرت هوشی بالایی برخوردار شوند رعایت این یافته علمی پژوهشگران می تواند کارساز باشد.
البته محققان معتقدند بیش از 2 سال هم نمی تواند به هوشمندتر شدن کودک شما اثر بگذارید.


باز منتشر شده توسط hasantaleb در وب سایت تبیان مرکز زنجان
پیگیری نوشته های کاربر مطالب این کاربر را پیگیری کنید (بزودی)


نوشته شده توسط hasantaleb با 99950 نوشته تا این لحظه
تعداد بازدید تا این لحظه : 76
     درج شده در 1061 روز و 11 ساعت و 24 دقیقه قبل
    

 

 

بیشتر پزشکان اطفال و انجمن ترویج تغذیه با شیرمادر، عقیده دارند که برعکس سال اول که توصیه می‌شود تغذیه با شیرمادر مقدم بر غذای کمکی باشد، در سال دوم زندگی با توجه به اهمیت بیشتر غذاهای جامد، تا حد امکان باید شیرمادر بعد از غذا به کودک داده شود...

 

دفعات تغذیه کودک هم (به غیر از شیرمادر) هنوز باید مانند سال اول 5 تا 6 بار در روز باشد. این توصیه‌ها، موفقیت شما را در تغذیه شیرخوارتان تضمین می‌کند:

 

1- بین 1 تا 5/1 سالگی، زمان تغییر تغذیه کودک از غذاهای کمکی به غذاهای سفره خانواده است. نباید در این کار تعلل کنید.

 

2- توصیه می‌شود تا 18 ماهگی با توجه به تحمل کودک و به تدریج، غذاهای سال اول زندگی به سفره خانواده تبدیل شود. بهتر است با حوصله و صبر کودک را با مواد غذایی جدید در سفره و خانواده آشنا کنید.

 

3- اگر شروع غذا یکباره باشد و از آنچه در سفره خانواده وجود دارد به کودک داده شود، پذیرش و هضم آن برای او مشکل می‌شود، بنابراین ابتدا باید تغییراتی در غذا داد مثلاً در سفره خانواده اگر برنج (پلو) به صورت کته یا کاملاً نرم شده نیست، می‌توان آن را با پشت قاشق و کمی آب خورش، نرم و له کرد یا اگر خوراک سیب‌زمینی و گوشت و... وجود دارد، کمی نان را در آب خوراک نرم کرد و همراه با گوشت و سیب‌زمینی که با پشت قاشق له و نرم شده است، به کودک داد.

 

4- سفیده تخم‌مرغ را می‌توان همان‌طور که خوردن زرده را شروع کرده است، کم‌کم و کاملاً پخته و سفت به مقدار کم به او داد و به تدریج به یک سفیده کامل رساند. به این ترتیب کودک می‌تواند یک روز در میان یک تخم‌مرغ کامل به صورت نیمرو، املت یا آب‌پز بخورد؛ اما هر روز هم می‌تواند از سفیده تخم‌مرغ استفاده کند.

 

همان‌طور که نادیده گرفتن آنچه کودک می‌خورد یا نمی‌خورد، عاقلانه نیست،

یکدندگی و تبدیل غذا خوردن به جنگ و جدل هم درست نیست

 

5- از گروه چربی و شیرینی‌ها نیز باید استفاده کرد. استفاده از این گروه به صورت غنی کردن غذای کودک با کره تا حدی که جای مواد غذایی دیگر را نگیرد الزامی است.

 

6- حبوبات، غنی از مواد پروتئینی و املاح هستند که معمولاً از اواخر سال اول زندگی به رژیم غذایی کودک اضافه می‌شوند. در سال دوم نیز به تدریج بر تنوع آن افزوده می‌شود و به صورت کاملاً پخته شده (بعد از خیس کردن و جدا کردن پوست آن) همراه با سیب‌زمینی و روغن زیتون می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد.

 

7- نیاز به کلسیم و پروتئین عمدتاً از طریق شیرمادر و ماست پاستوریزه‌ای که کودک در روز می‌خورد، تأمین می‌شود.

 

8- فراموش نکنید که هنوز هم معده کودک کوچک است و نباید آن را با آب یا آب‌میوه یا میوه پر کرد. آب‌میوه در حجم کم به عنوان یک نوشیدنی خنک از میوه‌های تازه یا از شربت‌های خانگی بعد از بازی و تقلای کودک در یک روز گرم، بسیار مطبوع و لذت بخش است اما افراط نکنید.

 

9- مصرف میوه‌های مختلف، 2 تا 3 بار در روز به مقدار توصیه شده، هم بخشی از نیازهای کودک به ویتامین‌های A و C را تأمین می‌کند و هم به علت داشتن فیبر، کار دستگاه گوارش را تسهیل خواهد کرد.

 

10- غذاهای خیلی شیرین یا نوشیدنی در حجم زیاد در فاصله دو وعده غذا، باعث کاهش اشتها می‌شود و ممکن است کودک را از خوردن غذای اصلی بازدارد.

 

11- در برنامه غذایی کودک 1 تا 2 ساله تنقلاتی مثل پفک، چیپس، شکلات و نوشابه جایی ندارد و در صورتی که فعالیت کودک زیاد باشد، استفاده از میان‌وعده‌های انرژی‌زا مانند خرما، کشمش، مربا، کمپوت، ژله، بیسکویت، بستنی پاستوریزه، بادام و پسته بونداده (ولی ریز و پودرشده مخلوط با ماست) به شرطی که جای وعده اصلی غذا را نگیرد، مفید است.

 

 

12- کودکان 1 تا 2 ساله هنوز هم در معرض خطر خفگی هستند و موادی مانند تکه‌های سوسیس، دانه انگور، سبزی‌های خام، فندق، بادام، ذرت بوداده، آب‌نبات و... نباید در دسترسشان باشد. همچنین وقتی دراز کشیده‌اند یا در حال دویدن هستند نباید به آن‌ها غذا داد.

 

13- کودک را هنگام غذا خوردن تنها نگذارید. همیشه یک نفر باید (حتی تا 3 سالگی) بر غذا خوردن کودک نظارت داشته باشد. فرزندتان را بنشانید و به او غذا بدهید. مراقب جویدن غذا و بلعیدنش باشید. اگر کودک در اتومبیل یا در کالسکه در حال حرکت است، به او غذا ندهید.

 

14- میوه‌های آلرژی‌زا مانند کیوی، خربزه و موادی که هضم آن‌ها مشکل است مثل پوست حبوبات هنوز هم در برنامه غذایی کودک جایی ندارند.

 

15- در طول سال دوم زندگی، مصرف قطره ویتامین‌های A و D یا مولتی‌ویتامین و قطره آهن به همان مقدار قبلی باید ادامه داشته باشد و این تصور که آهن باعث سیاهی دندان‌ها می‌شود، نباید مانع مصرف آن شود.

 

16- همزمان با افزایش دندان‌های کودک، غلظت و سفتی غذا را بیشتر کنید و غذاهایی به او بدهید که قابل جویدن باشد.

 

17- هنگام دندان درآوردن اگر برای بی‌حسی لثه از دارو استفاده می‌کنید، سعی کنید نزدیک زمان غذا خوردن نباشد چون باعث بی‌حسی ماهیچه‌های گلو می‌شود و بلعیدن غذا را مشکل می‌کند.

 

18- تغییرات روز به روز یا ماه به ماه در اشتهای کودک طبیعی است. بعضی از بچه‌ها بد غذا و سخت‌گیر و برخی خوش‌اشتها هستند. تا زمانی که الگوی رشد کودکتان مناسب است، نگران نباشید.

 

همان‌طور که نادیده گرفتن آنچه کودک می‌خورد یا نمی‌خورد، عاقلانه نیست، یکدندگی و تبدیل غذا خوردن به جنگ و جدل هم درست نیست. اگر به نظرتان میزان دریافت انرژی و کالری کودک شما کمتر از قبل یا نامتناسب سنش است طبق راهنمای ضمیمه برنامه‌ریزی کنید.

 

 

منبع: سلامتیران


باز منتشر شده توسط hasantaleb در وب سایت تبیان مرکز زنجان
پیگیری نوشته های کاربر مطالب این کاربر را پیگیری کنید (بزودی)


نوشته شده توسط hasantaleb با 99950 نوشته تا این لحظه
تعداد بازدید تا این لحظه : 61
     درج شده در 1199 روز و 12 ساعت و 50 دقیقه قبل
    
آيا براي شما هم پيش آمده كه ساعاتي بعد از نيمه شب، كودك كوچك خود را در حالي كه در خانه راه مي‌رود و كاملا گيج شده، ديده باشيد؛ اگر شما هم كودكي خوابگرد داريد، بدانيد كه تنها نيستيد.

اگرچه اين مشكل مي‌تواند باعث ترس شما بشود اما جالب است بدانيد كه خوابگردي در كودكان امري شايع است و خوابگردها، فقط گهگاهي اين كار را انجام مي‌دهند و با رسيدن كودك به سنين نوجواني، معمولا اين مشكل مرتفع مي‌شود. اما به هر حال، يكسري اقدامات ساده مي‌تواند موجب شود كه سلامتي فرزندتان در حين خوابگردي حفظ شود.

علي‌رغم نام اين بيماري، خوابگردي شامل اعمالي بجز راه رفتن در خواب هم مي‌شود. رفتارهايي كه در حين خواب انجام مي‌شود مي‌تواند درجات مختلفي داشته باشد مثلا مي‌تواند خطرناك باشد مثل بيرون رفتن از منزل، يا فقط شامل اعمالي مثل نشستن در تختخواب بشود، يا مي‌‌تواند باعث اعمالي ناشايست شود مثلا كودك در‌ اتاق را باز كند و آنجا را با دستشويي اشتباه بگيرد! مهم نيست كه كودك در حين خواب، چه اعمالي را مرتكب مي‌شود، مهم اين است كه او پس از بيدار شدن اغلب به ياد نمي‌آورد كه چه كرده است.

وقتي ما در خواب هستيم، مغز 5 مرحله از خواب را سپري مي‌كند، مراحل 1، 2، 3، 4 و مرحله حركت سريع چشم يا REM. اين مراحل با هم يك چرخه خواب را ايجاد مي‌كنند. يك چرخه خواب كامل بين 90 تا 100 دقيقه طول مي‌كشد. پس هر شخص در خواب شبانه، به طور متوسط 4 يا 5 چرخه خواب را تجربه مي‌كند.

كودكان تمايل دارند در يك يا دو ساعت اوليه خواب، بين چند ثانيه تا 30 دقيقه راه بروند و به اصطلاح خوابگردي كنند.

دلايل خوابگردي

خوابگردي در كودكان متداول‌تر از بزرگسالان است و اغلب خوابگردي‌ها در سنين نوجواني از بين مي‌روند. اين موضوع مي‌تواند ارثي باشد و اگر شما يا والدينتان خوابگرد بوده‌ايد، احتمالا فرزندتان هم ممكن است دچار اين مشكل بشود.

فاكتورهاي ديگري كه مي‌تواند باعث خوابگردي بشود، عبارتند از:

ـ كمبود خواب يا خستگي

ـ برنامه خواب نامنظم

ـ بيماري يا تب

ـ داروهايي خاص

ـ استرس و اضطراب (خوابگردي به ندرت ناشي از بيماري‌هاي زمينه‌اي يا مشكلات فيزيكي و احساسي است)‌

رفتار‌خوابگردها

اگرچه بلند شدن از رختخواب و راه رفتن، در حالي كه هنوز خواب هستيد، بارزترين نشانه خوابگردي است اما ممكن است كودكان خوابگرد اعمال زير را هم انجام بدهند:

ـ حرف زدن در خواب

ـ سخت بيدار شدن از خواب

ـ گيج به نظر رسيدن

ـ دستپاچه بودن

ـ عدم پاسخ دادن در هنگامي كه با او صحبت مي‌كنيد

ـ نشستن در رختخواب و تكرار كردن يكسري اعمال مثل ماليدن چشم‌ها

اگرچه چشم‌هاي شخص خوابگرد باز است، اما در حين خوابگردي همان‌طور كه در بيداري مي‌بيند، چيزها را نمي‌بيند و تصور مي‌كند كه در مكان ديگري حضور دارد.

كودك خوابگرد شما ممكن است دچار شب ادراري يا كابوس‌هاي شبانه هم بشود.

آيا خوابگردي مضر است؟

خوابگردي به خودي خود مضر نيست. به هر حال چون در حين خوابگردي، كودك خواب است و نمي‌داند كه واقعا در حال انجام چه كاري است، مي‌تواند موجب خطراتي براي او بشود مثلا پايين رفتن از پله‌ها يا باز كردن پنجره‌ها مي‌تواند خطرناك باشد.

خوابگردي معمولا دليلي بر وجود مشكل فيزيكي يا احساسي در كودك نيست. خوابگردها معمولا حتي به ياد نمي‌آورند كه در حين خواب چه بر آنها گذشته است.

چگونه امنيت كودك خوابگرد خود را  فراهم كنيم؟

اگرچه خوابگردي به تنهايي خود خطرناك نيست اما خيلي مهم است كه جوانب احتياط را رعايت كنيم تا كودك خوابگردمان بر زمين نيفتد، يا به چيزي برخورد نكند يا از منزل بيرون نرود.

براي حفظ امنيت اين‌گونه فرزندان مي‌توانيد كارهاي زير را انجام دهيد:

ـ سعي نكنيد كه كودك خود را در حين خوابگردي بيدار كنيد، اين كار شايد باعث ترساندن كودكتان بشود. به جاي آن، با آرامش او را از پشت به سمت تختخواب هدايت كنيد.

ـ درها و پنجره‌ها را قفل كنيد، نه تنها در اتاق خواب كودكتان بلكه در كل منزل، چرا كه ممكن است فرزندتان تصميم بگيرد در كل منزل راه برود.

ـ براي جلوگيري از افتادن فرزندتان، او را روي تخت دو طبقه نخوابانيد.

ـ چيزهاي تيز و شكننده را از اطراف تختخواب فرزندتان دور كنيد.

ـ چيزهاي خطرناك را از دسترس دور كنيد.

ـ درهاي ايمني در اطراف اتاق كودك يا بالاي پله‌ها قرار دهيد.

خوابگردي اگرچه اين دوره‌ها خيلي گذرا است و معمولا مشكل خاصي را ايجاد نمي‌كند، اما اگر فرزند خوابگرد شما كارهاي خطرناك انجام مي‌دهد كه باعث مشكلات براي او مي‌شود يا اگر اين عادت در سنين نوجواني هم ادامه يافته است، مي‌توانيد با پزشك صحبت كنيد.

در برخي مواقع پزشك درمان‌هاي خاص را پيشنهاد كرده و گاهي حتي دارو نيز تجويز مي‌كند.

براي اين كه دوره‌هاي خوابگردي كودك را به حداقل برسانيد مي‌توانيد كارهاي زير را انجام دهيد:

ـ كودك خود را در هنگام خواب، به وسيله موسيقي‌هاي آرامش‌بخش، آرام كنيد.

ـ يك برنامه خواب منظم براي فرزندتان در نظر بگيريد.

ـ زمان خواب كودكتان را زودتر از خودتان در نظر بگيرد.

ـ اجازه ندهيد كه شب هنگام، كودكتان زياد مايعات بنوشد. چاي هم خوب نيست.

ـ محل خواب فرزندتان را محلي آرام و ساكت در نظر بگيريد.

دفعه بعدي كه متوجه شديد كودكتان در خواب راه مي‌رود، عصبي نشويد. بلكه او را با آرامش به رختخوابش هدايت كرده و شرايط آرامبخش برايش فراهم كنيد.

الهه عيوض‌زاده

منبع: Kidshealth


باز منتشر شده توسط hasantaleb در وب سایت تبیان مرکز زنجان
پیگیری نوشته های کاربر مطالب این کاربر را پیگیری کنید (بزودی)


نوشته شده توسط hasantaleb با 99950 نوشته تا این لحظه
تعداد بازدید تا این لحظه : 41
     درج شده در 1200 روز و 10 ساعت و 20 دقیقه قبل
    

انتخاب اسم برای فرزندتان یکی از هیجان انگیزتین فعالیت ها قبل از تولد نوزاد است. از این گذشته یکی از مهمترین تصمیمات شما هم هست. عوامل زیادی در این تصمیم نقش دارند .

۱) اسمی که انتخاب می کنید باید یک مفهوم ذهنی مثبت با خود شما داشته باشد. همچنین باید پرمفهوم باشد. اسم اولین تاثیر هر فرد روی مخاطب است. باید به این فکر کنید که فرزندتان این اسم را نه فقط در کودکی و در زمین بازی بلکه در بزرگسالی هم استفاده خواهد کرد.

۲) ریتم و آهنگ اسم کوچک باید با نام خانوادگی بخواند. به طور کلی، تعداد سیلاب های اسم کوچک نباید به اندازه تعداد سیلاب های نام خانوادگی باشد. برای اینکه ببینید اسمی که انتخاب می کنید با نام خانوادگی فرزندتان هم خوانی دارد، نام و نام خانوادگی را چندین بار پشت هم تکرار کنید.

۳) چند حرف اول اسم نباید ناخوشایند باشد.

۴) تلفظ اسم را به دقت چک کنید. اگر از یک تلفظ غیرمعمول استفاده کنید، آنوقت فرزندتان باید تا آخر عمر تلفظ شما را درست کند.

۵) نام یکی از دوستان و افراد خانواده که برایتان قابل احترام است را انتخاب کنید.

۶) برای خلق یک اسم جدید چند اسم را با هم ترکیب کنید. می توانید با کنار هم گذاشتن دو اسم یک اسم جدید خلق کنید.

۷) نام های مستعار یا اسم های خودمانی که با آن اسم ساخته می شود را پیدا کنید. ممکن است دوست داشته باشید اسمی انتخاب کنید که نام های مستعار زیادی از روی آن ساخته شود. این باعث می شود فرزندتان وقتی بزرگتر شد، کنترل بیشتری روی اسم خود پیدا کند.

 اسم را تمرین کنید و ببینید چه حسی به شما می دهد. یکی از دوستان نزدیکتان را بارها به طرق مختلف با این اسم صدا کنید. در آینده مجبور خواهید بود هزاران هزار بار این اسم را به صورت های مختلف صدا کنید، با زمزمه وقتی بچه خواب است یا با فریاد وقتی او را برای شام صدا می کنید.

۹) اسم های دو قسمتی فرصت خوبی برای شماست. می توانید اسم یکی از بزرگان را برای احترام با اسم دلخواه خودتان ترکیب کنید. یا اگر با همسرتان توافق ندارید هر دو اسم مورد علاقه تان را در صورت امکان به هم بچسبانید.

۱۰) از افزونگی حروف بین اسم ها خودداری کنید. گاهی اوقات وقتی نام کوچک و نام خانوادگی با یک حرف شروع می شوند با هم همخوانی پیدا نمی کنند. یا اگر نام خانوادگی باحرف صدادار تمام می شود، نام کوچک نباید اینطور باشد. همینطور حرف آخر اسم کوچک نباید با حرف اول نام خانوادگی یکسان باشد یا همخوانی نداشته باشد.

منابع زیادی برای انتخاب اسم وجود دارد، هم به صورت کتاب و هم به صورت برنامه های کامپیوتری. می توانید اسم فرزندتان را از اسم افراد معروف انتخاب کنید.

نکته آخر: اگر اسمی که انتخاب کرده اید با نکته هایی که در بالا ذکر کردیم تناقض دارد اما به هر حال آن را دوست دارید، هیچ اشکالی ندارد. همان اسم را انتخاب کنید. یادتان باشد مهمترین مسئله این است که خودتان آن اسم را دوست داشته باشید.


باز منتشر شده توسط hasantaleb در وب سایت تبیان مرکز زنجان
پیگیری نوشته های کاربر مطالب این کاربر را پیگیری کنید (بزودی)


نوشته شده توسط hasantaleb با 99950 نوشته تا این لحظه
تعداد بازدید تا این لحظه : 63
     درج شده در 1201 روز و 13 ساعت و 13 دقیقه قبل
    

 یک روانشناس و مشاوره اختلالات جنسی با تاکید بر اینکه «والدین بایستی از دوران کودکی تربیت جنسی فرزند خود را آغاز کنند»، گفت:« اگر والدین با برنامه‌ریزی درست و بلند مدت اطلاعاتی در خصوص بلوغ و مسائل جنسی در اختیار فرزندان خود قرار دهند و آرام و آرام و به تناسب سنشان این اطلاعات را در اختیار وی قرار دهند از بروز بسیاری از مشکلات رفتاری و اختلالات جنسی در فرزندانشان جلوگیری خواهند کرد.»

دکتر لیلا حیدری نسب در گفتگو با خبرنگار سلامت‌نیوز، اظهار داشت:«تربیت جنسی فرزندان به صورت ناگهانی شروع نمی‌شود بلکه والدین بایستی از دوران کودکی، تربیت جنسی فرزند خود را آغاز کنند و بدانند که چگونه به تناسب سن  فرزند خود به سئوالات جنسی وی پاسخ دهند و این آگاهی بخشی  و تربیت فرزند در هر سنی متفاوت است.»

وی افزود:« به عنوان مثال ممکن است والدین کودک 2 یا 3 ساله‌ای داشته باشند که مراقبت‌های خاص خود را لازم دارد . کودک در این سن متوجه بدن خود و تفاوت‌های جنسیتی می‌شود و این توجه باعث می‌شود که کودک راجع به بدن خود کنجکاوی هایی داشته باشد والدین بایستی مراقب کنجکاوی های بیش از حد او باشند. گاهی کودک سوالاتی درباره نحوه متولد شدن خود می‌پرسد که پاسخ والدین نباید بیشتر از نیاز کودک و آنچه که می‌داند باشد و برای پاسخ دهی به سوال او ابتدا باید دانست که این سوال چرا و چگونه در ذهن کودک شکل گرفته است و کودک چه اطلاعاتی در این زمینه دارد سپس بر اساس دانسته های کودک به او جواب می‌دهیم.»
این مشاور اختلالات جنسی تصریح کرد:« البته این قضیه فرهنگی است و بسته به فرهنگ هر جامعه و خانواده نحوه پاسخ دهی و آشنایی کودک و نوجوان با مسائل جنسی متفاوت است.معمولا در فرهنگ جامعه ما نوجوانان  اطلاعات خود را در خصوص بلوغ و مسائل جنسی از طریق منابع غیر والدینی نظیر دوستان ورسانه ها نظیر اینترنت و ... کسب می کنند و متاسفانه منابع رسمی برای اطلاع رسانی در این خصوص غفلت کرده‌اند.»
دکتر حیدری‌نسب ادامه داد:« اگر فرض بر را بر این بگذاریم که نوجوانی در مورد این مسائل از والدین خود پرسش‌هایی را می پرسد والدین بایستی با ظرافت با این مسئله کنار بیایند و نباید به انکار سوالاتی که برای وی بوجود آمده بپردازند و نه به آن دامن بزنند. گاهی والدین ترجیح می‌دهند تمام مسائل را در زمان ازدواج فرزندشان مطرح کنند اما باید بدانند اگر با برنامه‌ریزی درست و بلند مدت اطلاعاتی در خصوص بلوغ و مسائل جنسی در اختیار فرزندان خود قرار دهند و آرام و آرام و به تناسب سنشان این اطلاعات را در اختیار وی قرار دهند از بروز بسیاری از مشکلات رفتاری و اختلالات جنسی در فرزندانشان جلوگیری خواهند کرد.»

وی گفت:«در جامعه مسئله محارم و ارتباط با محارم مسئله ای جدی است که این مشکل به ندرت در میان خانواده‌ها اتفاق می‌افتد و در صورتی که این ارتباط صورت گیرد نشان دهنده سطح فرهنگی خانواده و مشکلات عمیق شخصیتی دختر یا پسر تازه به بلوغ رسیده است و ممکن است بیماری های روانی پشت این قضیه وجود داشته باشد.

نکته بسیار مهم در این میان این است که والدین و معلمان باید گام به گام با بچه ها بزرگ شوند و اطلاعاتی که در خصوص مسائل جنسی در اختیار کودک 3 ساله قرار داده می شود بسیار متفاوت با دختر 13 ساله است از طرفی عدم آگاهی دادن و طفره رفتن از پاسخ به مسائل بلوغ و  سوالات جنسی باعث می شود به کنجکاوی های نوجوان تازه بالغ شده دامن زده شود، بنابراین خانواده مهمترین موقعیتی است که بایستی اطلاعات لازم و کافی را به نوجوانش بدهد و آرام آرام به راهنمایی وی بپردازد.»

این عضو گروه خانواده و سلامت جنسی کلینیک سلامت خانواده در ادامه تصریح کرد:«نوجوان زمانی که می‌خواهد مسائلی در این خصوص را با والدینش در میان بگذارد بایستی احساس امنیت کند از طرفی خانواده باید با او صحبت کرده و به او بگویند اگر احساساتی وجود دارد برای من هم در زمان نوجوانی وجود داشته و نباید ذهن خودت رو زیاد درگیر این مسئله کنی و اطلاعاتی که در اختیار نوجوان خود قرار می دهد نباید به گونه‌ای باشد که باعث کنجکاوی های شدید او شود  تا جایی که تحریک شده و به سمت تجربه کردن و فهمیدن مسائل بیان شده روی بیاورد.»

وی تاکید کرد:«نحوه پوشش در هر خانواده‌ای بسته به فرهنگ آن دارد گاهی برخی پوشش راحتی در حضور فرزند خود دارند و وی به دیدن این گونه پوشش و لباس عادت دارد اما تغییر ناگهانی پوشش و نحوه لباس پوشیدن در حضور فرزندی و یا برادری که تا به حال با این موضوع برخورد نداشته است کار درستی نیست و تشخیص در خصوص این موضوع به عهده والدین است و گاهی ممکن است والدین به دلیل اینکه شخصیت فردی را می شناسند و می دانند  که وی فردی است که سوء نیت دارد پوشش فرزند خود را در حضور وی کنترل می کنند.»

دکتر لیلا حیدری نسب خاطر نشان کرد:«نوجوانی سن شروع صفات ثانویه جنسی و سن رشد تحولات شناختی  گسترده در فرد است و نوجوان ناگهان از نظر توانائی شناختی توانمند می شود و گاهی برخی از نوجوانان تازه بالغ شده با دیدن برخی فیلم‌ها و یا پوشش نامناسب تحریک شده و خیال پردازی می‌کنند گرچه همین توانائی‌های شناختی و توانائی خیالپردازی در نوجوان می‌تواند به شرایط غیر تحریک کننده هم تسری یابد . بهترین روش برای کنترل این موقعیت‌های ناخواسته سرمایه گذاری ورزشی – تحصیلی – شرکت در فعالیت های گروهی و ارائه آزادی های مجاز فردی در حد چهارچوب خانواده می باشد و به هرحال انضباط و انعطاف پذیری در روند آموزش و تربیت جنسی مولفه‌های اصلی هستند.»
گردآوری : گروه سلامت سیمرغ
منبع : salamatnews.com
 


باز منتشر شده توسط hasantaleb در وب سایت تبیان مرکز زنجان
پیگیری نوشته های کاربر مطالب این کاربر را پیگیری کنید (بزودی)



توجه : مدیریت وب سایت در صورت دریافت مجوز قانونی از سوی مراجع ذیصلاح نسبت تغییر در محتوای  ارسالی کاربران و یا مراحل قانونی اعلام شده اقدام خواهد نمود.
تبیان زنجان با تایید نمایش مطالب ارسالی کاربران آنرا تایید محتوایی و قابل استناد نمی کند . مديران محتوا تنها حق اصلاح يا حذف مطالب نامربوط ( دارای مشکل فنی نمایش و ناقض قوانین ارسال مطلب هر بخش ) را دارند.
© 2004- Tebyan. The content is copyrighted to Tebyan Cultural and Information center and may not be reproduced on other websites.