مسابقه دین و اندیشه خانه قرآن باشگاه کاربران جامعه ورزشی خانواده خوشبخت دنیای کودکان آشپزی و تغذیه موبایل دانش و تکنولوژی مجله سلامت سیاست گردشگری
دنیای عکس و عکاسی اقتصاد زنان ادبیات هــنر سینما و تلویزیون بزرگان و مشاهیر مهدویت سرگرمی دانلود نرم افزار مرکز کتاب پایگاه ها جستجو روابط عمومی مقالات
     
صفحه اصلی وب سایت فید مطالب وب سایت عضویت رایگان در وب سایت جستجو در وب سایت سوالات رایج نقشه وب سایت درباره ما تماس با ما  

حتما ببینید
لینکستان وب سایت های مفید
امر به معروف و نهی از منکر
عکس و عکاسی مقالات
بیانات حضرت آیت الله خامنه ای مدظله
لینکستان تبیان زنجان معرف وب سایت شما
احادیث حضرت محمد
طبقه بندی موضوعی مطالب
فعال ترین اعضا این ماه
فعالان ارسال دعوتنامه این ماه
ارسال دعوتنامه


آیا مایلید دوستان خود را نیز دعوت به مشاهده محتوای بروز این وب سایت کنید ؟
آیا میدانید با ارسال هر دعوت نامه 5 امتیاز( به همراه 15 امتیاز رزرو) به مجموع امتیازات شما افزوده میشود ؟



 

دریافت رایگان مطالب
آیا میدانید میتوانید مقالات وب سایت را با استفاده از قدرت گوگل و بصورت روزانه در ایمیل خود دریافت و مطالعه کنید ؟؟
بیش از صد ها عنوان مطلب خواندنی را روزانه به همین راحتی و هر زمان که مایلید مطالعه کنید !
عضویت رایگان دریافت مقالات در ایمیل

برای مشاهده توضیحات بیشتر اشاره گر ماوس خود را روی هر عنوان نگه دارید . بخش مطالب روزانه اعضاء سرویس دیگری از خدمات وب سایت به اعضا میباشد که شما را قادر می سازد  مطالب و علاقه مندی های خود را در وب سایت درج نمایید .

این امکان زمینه حضور جدی شما را در دنیای مجازی اینترنت فراهم آورده و ضمن انتشار محتوای شما بنام خودتان ,  با کمک سرویس معرفی به موتور های جستجو , آنرا در  صدر جستجو ها و معرض دید هزاران کاربر روزانه  اینترنت و وب سایت قرار  دهد و کمک می کند  براحتی در جمع کاربران فعال خانواده ما قرار بگیرید .

توجه : نوشته  و مطالب این بخش دارای هویت شخصی از سوی کاربران ( ساختار وب لاگ) بوده و مسئولیت آن به عهده کاربر می باشد .
قوانین ارسال مطلب را ببینید تبیان زنجان با تایید نمایش مطالب ارسالی کاربران آنرا تایید محتوایی و قابل استناد نمی کند . مديران محتوا تنها حق اصلاح يا حذف مطالب نامربوط ( دارای مشکل فنی نمایش و ناقض قوانین ارسال مطلب هر بخش ) را دارند.

 
نوشته شده توسط hasantaleb با 99950 نوشته تا این لحظه
تعداد بازدید تا این لحظه : 80
     درج شده در 1825 روز و 3 ساعت و 45 دقیقه قبل
    
دكتر مهشيد چايچي


تمام پدر و مادرها زماني ممکن است اززبان آشنا و فاميل بشنوند که «داري بچه را لوس مي‌کني» اين قدر بغلش نکن بغلي مي‌شود. تا گريه مي‌کند تسليمش نشو، لوس مي‌شود» اما واقعا منظور از بچه لوس چيست؟ از کجا بدانيم که فرزندمان لوس است يا نه؟ براي اينکه بچه را لوس بار نياوريم چه بايد بکنيم؟ احتمالا شما هم دوست داريد جواب اين سوالات را بدانيد. پس مطلب اين هفته را بخوانيد:

اغلب متخصصان معتقدند اصطلاح بچه لوس مال دوره ديگري بوده است. همه والدين کودکان را دوست دارند و دلشان مي‌خواهد بهترين‌ها را براي کودکشان تهيه کنند. امروزه اغلب والدين با اين قصد و نيت خوب که همه چيز را براي کودک فراهم کنند بدون اينکه براي به دست آوردن آن زحمتي بکشد، بدون اينکه خودشان بخواهند باعث لوس شدن کودکشان مي‌شوند. علتش هم اين است که در دنياي واقعي هيچ چيز بدون زحمت و تلاش به دست نمي‌آيد. البته لازم است بدانيد که شما هيچ وقت نمي‌توانيد يک نوزاد را لوس کنيد. نوزاد وقتي گريه مي‌کند که نيازي داشته باشد، اين موجود کوچک شما را به بازي نمي‌گيرد و سعي نمي‌کند از شما اخاذي کند. او به سادگي بر طبق غريزه خدادادي براي به دست آوردن نيازش گريه مي‌کند تا به شما بفهماند که گرسنه است يا درد دارد. در دوران نوزادي لازم است که به نيازهاي کودک فوري پاسخ دهيد تا در او اين احساس را به وجود آوريد که دنيا جاي بي‌خطري براي اوست. پس در اين دوران نگران لوس شدن فرزندتان نباشيد و تا مي‌توانيد به نيازهاي او سريع پاسخ دهيد.

تحقيقات نشان داده کودکاني که والدينشان سريعتر به نيازشان پاسخ مي‌دهند و به محض شنيدن صداي گريه آنها واکنش نشان مي‌دهند، نه تنها لوس نيستند بلکه درآينده- حتي در يک سالگي‌شان ـ شادتر و مستقل‌تر مي‌شوند. چنين کودکاني ياد مي‌گيرند که به والدين خود اعتماد کنند و مي‌دانند که وقتي نياز داشته باشند والدين به کمکشان مي‌آيند.

کمي که بچه بزرگتر مي‌شود اگر هيچ محدوديتي براي او قائل نشويد و هر چه مي‌خواهد به او بدهيد و از او هيچ کاري ـ حتي کارهاي شخصي و مربوط به سلامتي خودش را - نخواهيد، احتمال لوس شدن کودک وجود دارد. البته نه زماني که 6 ماهه است.

بعضي والدين فکر مي‌کنند کودک نوپاي آنها لوس است و وقتي علتش را بپرسي مي‌گويند براي اينکه در خيابان قشقرق به پا مي‌کند و موقع خريد آبروي ما را مي‌برد تا برايش خوراکي و يا وسيله بازي مورد علاقه‌اش را بخريم. جالب است بدانيد قشقرق به پا کردن در اين سن بخشي از تکامل طبيعي کودک است. کودک نوپا هنوز براي بيان خواسته‌هايش راهي ديگر غير از گريه کردن و لگدپراني بلد نيست. اغلب کودکان در اين سن هنوز نمي‌توانند خوب حرف بزنند و خواسته‌هايشان را بيان کنند. آنها براي شناخت خويش و ابراز وجود مجبورند قشقرق راه بيندازند و به شما نه بگويند. در اين سن نه گفتنهاي کودک هم طبيعي است و بخشي از دوره تکامل اوست. البته اين بدين معني نيست که شما براي او محدوديت و قوانيني نگذاريد. بلکه لازم است شما چند قانون ساده و کوچک براي او وضع کنيد و به او نشان دهيد که انضباطي قاطعانه داريد. البته يادتان باشد که فرزند شما هنوز 2 سال دارد و نبايد انتظاري بيش از سن او داشته باشيد. بلکه توقعات شما بايد واقع‌بينانه باشد. پس اگر کودک 2 ساله شما هنگام خوردن غذا و لباس پوشيدن به شما نه نه مي‌گويد فکر نکنيد کودک شما لوس شده است. اين يعني او 2 ساله است، همين!


لوس کيست؟

لابد مي‌پرسيد اگر نوزاد بغلي و نوپاي جيغ جيغو، بچه‌هاي لوسي نيستند پس کودک لوس کيست؟

با کودک4 ساله خود به رستوران رفته ايد. اما کودک نمي‌خواهد آنچه برايش سفارش داده‌ايد بخورد. شما در کبابي هستيد و او از شما پيتزا مي‌خواهد. هرچه براي او توضيح مي‌دهيد که اين رستوران پيتزا ندارد، متوجه نمي‌شود و بر خواسته‌اش پافشاري مي‌کند. شما هم مجبور مي‌شويد بدون خوردن غذاي خود از سر ميز بلند شويد و براي تهيه پيتزا بيرون برويد. البته اين سفارش عجيب کودک اگر يک بار اتفاق بيفتد، مساله‌اي نيست اما اگر کودک هربار که شما برايش غذايي درست مي‌کنيد آن را نخواهد و چيز ديگري ميل داشته باشد، ديگر دارد خودش را لوس مي‌کند!

اگرچه قشقرق به پا کردن در کودک نوپا امري طبيعي است ومرحله‌اي از تکامل اوست اما اگر کودک 5-6 ساله شما لگدمي پراند و جيغ و داد مي‌زند و خودش را روي زمين مي‌اندازد تا به خواسته‌اش برسد، بدانيد که او لوس شده است. در سنين نوپا کودک تنها با قشقرق به پا کردن مي‌تواند خواسته و احساسش را براي شما بيان کند اما در اين سن تناسبي ندارد و او براي به بازي گرفتن شما قشقرق به راه مي‌اندازد.

وابستگي شديد به والدين

اگر کودک شما بدون حضور شما نمي‌تواند بخوابد، اجازه نمي‌دهد شما برويد حتي اگر مادربزرگ و يا پرستارش در کنارش باشند و هنگام رفتن به مهدکودک و مدرسه لگدپراني مي‌کند و خودش را به شما مي‌چسباند، اين يعني او لوس شده است و اين يک مشکل است. اگرچه کودک به شما وابسته است اما با بزرگ شدنش بايد ياد بگيرد که با افراد ديگر هم راحت باشد و بتواند گليم خودش را به تنهايي از آب بيرون بکشد. در واقع اگر شما بيش از اندازه از کودک مراقبت کنيد و در بر آوردن خواسته‌هايش زياده روي کنيد او لوس مي‌شود. اين کودکان لوس خانه را به خواست خود مي‌گردانند البته علتش هم اين است که والدين مانند کودکي بسيار کوچکتر از سنشان با آنها رفتار مي‌کنند.

پس اگر مي‌خواهيد بدانيد کودکتان لوس شده است يا نه ببينيد که رفتارش مناسب سن و سال او هست يا نه! اگر کودک بعد از سنين 2-3 سالگي به رفتار قديمي خود ادامه دهد و براي رسيدن به خواسته‌اش جيغ بزند و لگدپراني کند، بقيه بچه‌ها را گاز بگيرد و روشهاي ارتباطي مناسب سن و سالش را بکار نبرد؛ يعني به خودش اعتماد ندارد، احساس امنيت نمي‌کند و لوس شده است.

چه بايد کرد؟

براي اينکه از لوس شدن کودتان پيشگيري کنيد، تنها لازم است محدوديتها و قوانين مناسب سن و سالش براي او بگذاريد و اجازه دهيد در اين محدوده آزادانه پيش برود و حدود را امتحان کند.

1) قوانين ثابت را براي حفظ امنيت کودک قرار دهيد و خط قرمز‌ها را نشان دهيد: مثلاً به او بگوييد هيچ وقت به بخاري داغ، يا گاز روشن دست نزن يا هرگز به سمت وسط خيابان ندو. در هنگام بيان قوانين يادتان باشد که پيام شما درباره امنيت تغيير نکند و به آنچه بايد انجام دهد تاکيد کنيد.

2) رفتار مثبت اجتماعي را تقويت کنيد. اگر هنگام صحبت از لطفا استفاده کرد و از شما و ديگران براي کاري تشکر کرد او را تشويق کنيد. يادتان باشد تشويق شما براي رفتار خوب بايد بيشتر از تنبيه براي رفتار نادرست باشد تا رفتار مثبت تقويت شود. (تنبيه به نوعي توجه منفي به کودک است و اگر توجه مثبت به کودک کمتر از حد نياز کودک باشد کودک به جلب توجه منفي هم تن مي‌دهد) مي‌توانيد براي تقويت رفتار اجتماعي خوب با دوستانش بازي کنيد و نمايش اجرا کنيد.

3) به کودک حق انتخاب بدهيد. اگر درباره همه چيز شما برايش تصميم بگيريد او ياد نخواهد گرفت چگونه تصميم درستي بگيرد. از سنين پايين به او ياد بدهيد با توجه به شرايط بتواند از بين دو چيز يا دو کار انتخاب کند. اگر مي‌خواهيد او کلاهش را هنگام بيرون رفتن بر سر بگذارد، 2 کلاه را به او بدهيد و بگوييد يکي از آنهارا انتخاب کند. اين طوري او هم حرف شما را گوش داده و هم استقلالش را حفظ کرده است.

4) با کودک درباره رفتارش آزادانه صحبت کنيد: به تدريج که کودک بزرگتر مي‌شود درباره رفتار او با هم صحبت کنيد و فکر نکنيد که او متوجه نمي‌شود. کودک از 6 سالگي مي‌تواند بينش کافي براي درک مشکلات و حل آنها داشته باشد. ممکن است کودک نتواند اين سوال شما را که «چرا اين کار را کردي؟» پاسخ دهد. اما اگر بگوييد: من نمي‌دانم چرا اين کار باعث خوشحالي ام نمي‌شود؟ در جواب اين سوال بي‌پايان چيزهايي مي‌گويد که متعجب خواهيد شد.

5) آرامش خود را حفظ کنيد: اگروقتي کودک کار اشتباهي مي‌کند، عصباني شويد و آرامشتان را از دست بدهيد تنها اتفاقي که مي‌افتد اين است که شما کنترل خودتان را از دست مي‌دهيد و حالتان بد مي‌شود و درست مي‌شويد مانند يک بچه لوس و همان رفتار را از خود نشان مي‌دهيد. داد زدن،کتک زدن و زور گفتن نه تنها به فرزندتان ادب ياد نمي‌دهد بلکه او هم ياد مي‌گيرد که براي رسيدن به خواسته‌اش همان رفتار شما را تکرار کند.

6) کردار و گفتارتان يکي باشد. هميشه همان کاري را بکنيد که مي‌گوييد خواهيد کرد. مثلا اگر کودکتان کار اشتباه يا رفتار ناپسندي انجام داده و شما به او گفته بوديد که اگر اين رفتار ناپسند را انجام بدهد از تماشاي تلويزيون و کارتون مورد علاقه‌اش محروم خواهدشد. حتما اين پيامد را اجرا کنيد. اگر اين بار دلتان بسوزد و از تنبيه منصرف شويد. دفعه بعد ديگر او براي شما تره هم خرد نمي‌کند. حتي اگر بگوييد «اين بار ديگر واقعا اسباب بازي را از تو مي‌گيرم اگر آن را پرت کني» اين جمله را ده بار ديگر هم گفته بوديد اما به آن عمل نکرديد! گاهي والدين وعده‌هايي مي‌دهند که از ياد مي‌برند و يا قول جايزه‌هايي را مي‌دهند که برايشان تهيه آن مقدور نيست. اين کار کودک راازانجام کار خوب نااميد مي‌کند. پس قولي که داده‌ايد را هرگز از ياد نبريد.

7) به کودک مسئوليت بدهيد: از همان دوران نوپايي کودک به او ياد بدهيد مسئوليت بعضي کارها را بپذيرد. مثلا کودک 2 ساله شما مي‌تواند قاشقها را روي ميز يا سر سفره بياورد و حتي زماني که براي خريد مي‌رويد کيسه‌هاي سبکتر را به تنهايي يا به کمک شما به منزل بياورد. اين مسئوليت دادن به کودک به او ياد مي‌دهد که لازم است براي رسيدن به آنچه دوست دارد تلاش کند و زحمت بکشد.

8) اگر کودک شما لوس شده و ديگر از کنترل شما خارج شده است، بهتر است از مشاور و روانشناس کمک بگيريد. شکستن اين عادت او سخت اما ممکن است. احتمالا خيلي طول خواهد کشيد و بسيار سخت خواهد بود تربيت کودکي که بي‌زحمت به همه خواسته‌هايش رسيده و استقلال و اعتماد به نفس ندارد، اما غير ممکن نيست. با درک نيازهاي متناسب سن کودک، قرار دادن قوانين و انضباط قاطعانه، تعادل بين آزادي و محدوديت مي‌توان کودک را طوري بار آورد که لوس نباشد. هرچه زودتر شروع کنيد بهتر است!

***

9گام براي پيشگيري از لوس شدن کودک

1) قوانين ثابتي را براي حفظ امنيت کودک قرار دهيد.

2) انضباط قاطعانه داشته باشيد.

3) با تشويق کودک رفتار مثبت اجتماعي را تقويت کنيد.

4) به کودک حق انتخاب بدهيد.

5) با کودک درباره رفتارش آزادانه صحبت کنيد.

6) الگو باشيد. آرامش خود را حفظ کنيد و عصباني نشويد.

7) کردار و گفتارتان يکي باشد.

8) به کودک مسئوليت بدهيد.

9) اگر کودک شما ديگر از کنترل شما خارج شده است، بهتر است از مشاور و روانشناس کمک بگيريد.


باز منتشر شده توسط hasantaleb در وب سایت تبیان مرکز زنجان
پیگیری نوشته های کاربر مطالب این کاربر را پیگیری کنید (بزودی)


نوشته شده توسط hasantaleb با 99950 نوشته تا این لحظه
تعداد بازدید تا این لحظه : 83
     درج شده در 1826 روز و 8 ساعت و 42 دقیقه قبل
    

يك متخصص بيماري‌هاي كليوي كودكان گفت: كودك بايد طي چند ماه براي كنترل ادرار خود آموزش ببيند. دست كم هيچ كودكي را پيش از دو سالگي نبايد مجبور كرد كه زمان ادرار خود را به مادر بگويد.

دكتر طاهر اصفهاني در گفت وگو با خبرنگار بهداشت و درمان ايسنا، افزود: همانگونه كه كودكان از نظر زمان به دست آوردن توانايي راه رفتن يكي نيستند از نظر كنترل ادرار و آموختن زمان گفتن ادرار خود با هم متفاوت هستند.

وي به مادران توصيه كرد كه با صبوري و تشويق كودكان خود و حتي گذاشتن لگن، ادرار كردن را به آنان بياموزند چرا كه تحت فشار قرار دادن كودكان ممكن است زمينه‌ساز ابتلاي آنان به عفونت‌هاي مكرر و اشكالات دفع ادرار و مدفوع در سنين بعدي شود.

اصفهاني افزود: كودكان بين 2 تا 4 سالگي كنترل ادرار خود را در طول روز پيدا مي‌كنند و اگر مادر تلاش كند پيش از اين سن، كودك را از كهنه يا پوشك بگيرد ممكن است فرزندش به دليل آماده نبودن براي كنترل ادرار دچار اشكالاتي در نحوه ادرار شود. همين امر زمينه ابتلاي او به عفونتهاي مكرر ادراري را فراهم مي‌كند.

اين استاد دانشگاه علوم پزشكي تهران در ادامه گفت: كودكان پس از 3، 4 سالگي توانايي كنترل ادرار شبانه خود را پيدا مي‌كنند و ما معمولا كودكان را تا 6 سالگي به علت شب ادراري درمان نمي‌كنيم چون شب ادراري يك عارضه طبيعي است كه خود به خود بهبود پيدا مي‌كند.

وي افزود: تنها كاري كه براي كودكان مبتلا به شب ادراري انجام مي‌دهيم اين است كه وضعيت آنان را از نظر ابتلا به بيماري‌هاي ديگر بررسي كنيم چون شب ادراري علامت بسياري از بيماري‌هاي كودكان مي‌تواند باشد حتي ممكن است يك كودك 10 تا 15 ساله گاهي به طور طبيعي دچار شب ادراري شود. بيشتر اين كودكان اگر دچار بيماري خاصي نباشند خود به خود بهبود مي‌يابند.

اين استاد دانشگاه علوم پزشكي تهران در ادامه گفت: اگر كودكي به عللي مانند تحقير از سوي همسالان و والدين اعتماد به نفس خود را از دست داده‌ و به طور مرتب شب ادراري داشته باشند تنها بعد از 6 سالگي به علت ابتلا به اين عارضه تحت درمان قرار مي‌گيرد اين در حاليست كه گاهي اوقات پدران و مادران، پزشكان را تحت فشار قرار مي‌دهند تا براي درمان شب ادراري كودكان 4، 5 ساله خود دارو تجويز كند اما اين كار صحيح نيست.

اصفهاني در پايان درباره خودداري برخي كودكان از اظهار نياز به ادرار اظهار كرد: برخي كودكان وقتي ادرار دارند نمي‌توانند آن را كنترل كنند و بي‌قرار مي‌شوند و قبل از رسيدن به دستشويي مقداري در شلوار خود ادرار مي‌كنند اين كودكان مثانه پركار دارند در مقابل مثانه برخي كودكان تنبل است. اين دسته از كودكان ممكن است با وجود گذشت چند ساعت از زمان بيداري، احساس نياز به ادرار نداشته باشند ولي زماني كه به دستشويي برده مي‌شوند، مقدار زيادي ادرار كنند. در اين شرايط لازم است مادران براي بررسي وضعيت كودكان دچار تنبلي مثانه به متخصصان بيماري‌هاي كليوي كودكان مراجعه كنند.


باز منتشر شده توسط hasantaleb در وب سایت تبیان مرکز زنجان
پیگیری نوشته های کاربر مطالب این کاربر را پیگیری کنید (بزودی)


نوشته شده توسط hasantaleb با 99950 نوشته تا این لحظه
تعداد بازدید تا این لحظه : 62
     درج شده در 1826 روز و 8 ساعت و 42 دقیقه قبل
    

از نظر بيشتر محققان مي‌توانيم مطمئن باشيم که گسترش تسهيلات مرتبط با مهد کودک‌ها به علت فراهم کردن زمينه فراق کودک از مادر با افزايش گستره طلاق، خشونتهاي اجتماعي، تختهاي بيمارستانهاي رواني و سلولهاي زندان همراه خواهد بود.

به گزارش سرويس بهداشت و درمان خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا) منطقه همدان، بر اساس آخرين نتايج تحقيقات محققان غربي در گذشته همواره اين مردان بودند که به علت کار، ماجراجويي يا عدم مسؤوليت همسر و فرزندان خود را ترک مي کردند اما در حال حاضر زنان نيز همين طور شده‌اند، اين در حالي است که کودکان در سالهاي اوليه زندگي خود به رابطه مداوم، صميمي و بي‌وقفه با مادران خود نياز دارند.

برخلاف نظر فمنيستها که انجام نقش والديني ربطي به جنسيت ندارد و مرد هم مي تواند نقش مادر را بر عهده بگيرد جامعه شناسي مانند 'جان بالبي' معتقد است: رابطه مبتني بر دلبستگي کودک با مادر خود سنگ بناي شخصيت وي خواهد بود.

بالبي در کتاب 'پايگاهي مطمئن' تاکيد مي‌کند: کودک همان قدر که به غذا نياز دارد به حضور مادر نيازمند است و غيبت مادر حس نيرومندي از خشم و خسران در کودک ايجاد مي‌کند.

'جي بلکسي'، استاد دانشگاه پنسيلوانيا که مدتي طرفدار مهدهاي کودک بود در نهايت به اين نتيجه رسيد که مهدهاي کودک حس اعتماد کودک را خدشه دار مي‌کند.

وي به همراه محقق ديگري به نام 'بارگلو' عقيده دارد: کودکاني که به مهدکودک فرستاده مي شوند به ويژه اگر بيش از بيست ساعت در هفته باشد اين کار والدين را احساس طرد شدگي از سوي آنها قلمداد مي کنند.

وي در ادامه مي افزايد: چنين کودکاني در برابر والدين و ديگران حس خشونت و ستيزه دارند و مطالعات بعدي نشان داده است رده‌هاي بالاي خشونت ميان کودکان پرخاشگر، ترک تحصيل کرده‌ها، بازداشت شدگان، بيکاران، مشروب خواران، بي خانمان‌ها و زندانيان به طور عمده توسط افرادي اشغال مي‌شود که در کودکي فاقد روابط عاطفي بوده‌اند.

دکتر 'برتون وايت'، از برنامه ريزان دوره پيش دبستاني آمريکا، مهد کودک‌ها را فاجعه‌اي براي کودکان به شمار مي‌آورد و مي‌گويد: غيرممکن است بتوان در مهدهاي کودک ميزان بالايي از عشق سفارشي را توليد کرد.

وي در ادامه مي‌افزايد: پس از 30 سال پژوهش روي چگونگي رشد کودک فکرش را هم نمي‌کنم که نوزاد يا کودک نوپايي از خانواده خود را تمام وقت در مهد کودک بگذارم.

محققان غربي معتقدند سانسور رسانه‌اي مانع مي‌شود آنها بتوانند نتايج تحقيقات خود را به اطلاع مردم برسانند.

انتهاي پيام


باز منتشر شده توسط hasantaleb در وب سایت تبیان مرکز زنجان
پیگیری نوشته های کاربر مطالب این کاربر را پیگیری کنید (بزودی)


نوشته شده توسط hasantaleb با 99950 نوشته تا این لحظه
تعداد بازدید تا این لحظه : 56
     درج شده در 1826 روز و 10 ساعت و 12 دقیقه قبل
    

 

والدین عزیز به این پرسشنامه جواب دهید تا دریافتی دقیق تر از میزان ادب فرزندتان داشته باشید . شاید نیاز باشد در تربیت فرزندتان تجدید نظر کنید .

 

احترام فضیلتی است که باعث بوجود آمدن قانون طلایی می شود، رفتار کردن به گونه ای که دوست داریم به همان روش با ما رفتار شود، به ما کمک می کند تا دنیایی اخلاقی تر داشته باشیم

 

احترام فضیلتی است که باعث بوجود آمدن قانون طلایی می‌شود، رفتار کردن به گونه‌ای که دوست داریم به همان روش با ما رفتار شود، به ما کمک می‌کند تا دنیایی اخلاقی‌تر داشته باشیم. کودکانی که احترام به صورت بخشی از زندگی روزمره آن‌ها در می‌آید، به احتمال بیشتری حقوق دیگران را رعایت می‌کنند.

 

از آنجا که احترام، بر این مبنا استوار است که باید با همه مردم با ارزش و شان ذاتی شان رفتار شود، این ویژگی اساس جلوگیری از پرخاشگری، بی عدالتی و نفرت را بنا می نهد. در حقیقت این ویژگی برای موفقیت در همه زمینه های زندگی کودک، چه در حال حاضر و چه در آینده، حیاتی است.

 

اما فرزند شما تا چه حد مودب و محترم است؟


همیشه= 5 نمره

اغلب اوقات= 4  نمره

گاهی اوقات= 3 نمره

به ندرت= 2 نمره

هرگز=1 نمره

 

- با دیگران بدون توجه به سن، باورها، فرهنگ یا جنسیت آن ها محترمانه رفتار می کند. .........

 

- لحن صدایش محترمانه است و از غیبت کردن و صحبت های گستاخانه اجتناب می کند. .........

 

- با خودش محترمانه رفتار می کند. .........

 

- به خلوت دیگران احترام می گذارد؛ قبل از ورود به اتاق در می زند. .........

 

- از بدگویی یا حرف زدن درباره دیگران با الفاظ نامناسب، خود داری می کند. .........

 

- با دارایی های دیگران و متعلقات دیگران، با احترام رفتار می کند. .........

 

- وقتی به حرف های دیگران گوش می دهد، حالت بدنی او با احترام همراه است( رو برنمی گرداند، پوزخند نمی زند، سرش را تکان نمی دهد، به گوینده پشن نمی کند، ...) ........

 

- رفتار صحیح دارد بدون نیاز به تذکر دیگران، عبارت های محترمانه ای مانند« ببخشید»،

«خواهش می کنم» و «عذر می خواهم» را به کار می برد. ........

 

- بی تعصب و بدون اینکه حرف های دیگران را قطع کند، به عقاید آن ها گوش می کند. ........

 

- دشنام و حرکت های بدنی نامناسب به کار نمی برد. ........

 

جمع نمره ها ........

 

در مقابل هر عبارت امتیازی را که فکر می کنید، نمایانگر بهترین سطح فعلی فرزندتان است، یادداشت کنید و سپس امتیازها را جمع کنید تا امتیاز کل به دست بیاید.

 

اگر جمع امتیازهای فرزندتان بین 40 تا 50 باشد، او در بهترین حالت را دارد.

 

اگر جمع امتیازهای او بین 30 تا 40 باشد می تواند این فضیلت ها را در خود پرورش دهد.

 

اگر جمع امتیازهای او بین 20 تا 30 باشد نشانگر علائمی از خطر بالقوه است.

 

اگر جمع امتیازهای او بین 10 تا 20 باشد، نشان دهنده آن است که او در این زمینه ها در معرض خطر بالقوه قرار دارد و لازم است در مورد اصلاح رفتار های او در پی کمک از متخصص بود.

 

البته لازم به ذکر است که این پرسشنامه در ایران هنجاریابی نشده است و لازم است در مورد نتایج کمی شک کرد اما اگر نمره فرزندتان در طیف 10 تا 20 و 20 تا 30 بود لازم است نسبت به شیوه تربیتی خود و رفتارهای فرزندتان حساس تر باشید.

 

منبع : mashreghnews.ir


باز منتشر شده توسط hasantaleb در وب سایت تبیان مرکز زنجان
پیگیری نوشته های کاربر مطالب این کاربر را پیگیری کنید (بزودی)


نوشته شده توسط zahra900 با 4874 نوشته تا این لحظه
تعداد بازدید تا این لحظه : 80
     درج شده در 1826 روز و 15 ساعت و 30 دقیقه قبل
    
  • :

هر چه داشتند

تبیان زنجان www.tebyan-zn.ir

 

امام حسین (علیه السلام) با تهیدستان و درماندگان بسیار نشست و برخاست می کرد. او می فرمود: «خداوند آدم های اهل کبر و خودپرستی را دوست نمی دارد.»

روزی بر چند کودک گذر کرد که با هم قطعه نانی را می خوردند. کودکان با دیدن امام، از او دعوت کردند که با آن ها هم غذا شود. حضرت با لطف و مهربانی دعوت بچه ها را پذیرفت و کنار آنان نشست و نان خورد.

پس از تمام شدن نان،  امام حسین علیه السلام، کودکان را با خود به خانه برد و از غذا سیر کرد. سپس آن ها را لباس پوشانید و فرمود: «این کودکان از من سخاوتمند ترند، زیرا من بخش از مال خویش را بخشیدم، در حالی که آنها هر چه داشتند بذل کردند.»

 إنَّ حَوائِجَ النّاسِ إلَیکم مِن نِعَمِ اللهِ عَلَیکم فَلا تَمَلُّوا النِّعَمَ

نیاز مردم به شما از نعمتهای خدا بر شما است، از این نعمت افسرده و بیزار نباشید(بحار الأنوار، ج 74 ،ص  205  )

 

امام حسین علیه السلام فرمود :

درست است فرمایش رسول خدا صلى الله علیه و آله كه فرمود :

افضل الاعمال بعد الصلاة ادخال السرور فى قلب المومن بما لا اثم فیه.

بهترین كار پس از نماز، وارد كردن شادی در دل مومن است با آنچه گناهى در آن نباشد .

 

 

فرآوری:هدیه آقایان

بخش کودک و نوجوان تبیان


منابع:101 حکایت اخلاقی، آوینی، مناجات

مطالب مرتبط:

 به این شهر نگاه کن

انعکاس صدای تو

این آخرین تصمیم تو نیست

دوستان ما در جهان آخرت

ماهی به سادگی خرما


باز منتشر شده توسط zahra900 در وب سایت تبیان مرکز زنجان
پیگیری نوشته های کاربر مطالب این کاربر را پیگیری کنید (بزودی)


نوشته شده توسط zahra900 با 4874 نوشته تا این لحظه
تعداد بازدید تا این لحظه : 76
     درج شده در 1826 روز و 15 ساعت و 31 دقیقه قبل
    

موش اومده!

تبیان زنجان www.tebyan-zn.ir

موش اومده، موش

گربه می گه: کوش؟

توی جوی آب

آب نه، فاضلاب

موش از رو زمین

می پره بالا

می پره پایین

گربه می پره، موش رو بگیره

می بینه گنده است، ازش می ترسه

از اون جا می ره

از توی آن جو

کثیف و سیاه

با خنده می گه موشه قاه قاه:

تا شهر کثیفه، ما قوی تریم

حتی گربه رو، از رو می بریم!

 


باز منتشر شده توسط zahra900 در وب سایت تبیان مرکز زنجان
پیگیری نوشته های کاربر مطالب این کاربر را پیگیری کنید (بزودی)


نوشته شده توسط zahra900 با 4874 نوشته تا این لحظه
تعداد بازدید تا این لحظه : 200
     درج شده در 1826 روز و 15 ساعت و 59 دقیقه قبل
    

مراحل رشد کودک در 2 سالگی

 


سن دقیق بالا رفتن در کودکان متفاوت می باشد، اما به طور کلی در حین سال دوم، کودک شروع به بالا رفتن از مبلمان، پله، نرده و غیره می کند.

 


تبیان زنجان www.tebyan-zn.ir

 

راه رفتن به تنهایی

یکی از هیجان انگیزترین مراحل رشد کودک در اوایل 2 سالگی، راه رفتن می باشد. کودک بدون کمک راه می رود، یک گام لرزان اما مصمم.

بیشتر کودکان بین 9 تا 17 ماهگی شروع به راه رفتن می کنند. به طور متوسط در سن 14 ماهگی، کودک شروع به راه رفتن می کند.

کودکانی که تازه راه رفتن را ترجبه کرده اند، نمی توانید آنها را از راه رفتن منصرف کنید. پس، بهتر است مراقبشان باشید.

تبیان زنجان www.tebyan-zn.ir

 

 

دویدن

کودک نوپا، شش ماه بعد از این که راه رفت، ممکن است شروع به دویدن کند.

آیا شما می توانید کودک خود را از دویدن منع کنید؟ مسلما، نه. پس، باید در این زمان بیشتر مواظب کودکتان باشید.

 

 

تبیان زنجان www.tebyan-zn.ir

 

بالا رفتن

بسیاری از والدین دوست ندارند که کودکشان از نرده و پله بالا برود. اما به هر حال، بالا رفتن نیز جزئی از رشد کودک می باشد.   

سن دقیق بالا رفتن در کودکان متفاوت می باشد، اما به طور کلی در حین سال دوم، کودک شروع به بالا رفتن از مبلمان، پله، نرده و غیره می کند.

 

تبیان زنجان www.tebyan-zn.ir

 

ضربه زدن به توپ

ضربه زدن به توپ، ممکن است به ظاهر عملی ساده باشد، اما نیاز به مجموعه پیچیده ای از توانایی ها دارد.

کودک نوپا برای ضربه و یا لگد زدن به توپ نیاز به دو مهارت دارد:

اول، هماهنگی بدنی برای ضربه زدن و دوم، مهارت های تفکر برای درک کردن علت و معلول می باشد.

به هر حال، هنگامی که کودک دریابد که توپ بالا و پایین می رود و می تواند آن را پرتاب کند، از آن زمان به بعد اسباب بازی، غذا و هر چیزی که در مقابلش باشد و ببیند را پرتاب می کند.

در پایان دو سالگی، بیشتر کودکان، علاقه زیادی برای شرکت کردن در جمع کودکان دارند. اما در این زمان بهتر است والدین کنار کودکانشان باشند و یا کودک را به فرد دیگری بسپارند تا مراقب او باشد
تبیان زنجان www.tebyan-zn.ir

 

خط خطی کردن کاغذ

خطوطی که برای بار اول کودک شما می کشد، به نظرتان شاید بی بها باشد. اما این را بدانید که: کودک در طی سال دوم، عضلات انگشتان و دست خود را بهتر کنترل می کند.

این مهارت انگشتان به کودک نوپا کمک می کند که با مداد رنگی خط خطی کند و با قاشق غذا بخورد.

 

تبیان زنجان www.tebyan-zn.ir

 

 

بازی ساختگی

بین 18 تا 24 ماهگی، بروز تغییرات مغز موجب ایجاد یک نقطه عطف در کودک نوپا می شود که عبارت است از: مهارت توانایی بازی ساختگی.

کودک ممکن است با اسباب بازی خود حرف بزند و یا به اسباب بازی خود غذا بدهد.

 

حرف زدن واقعی

بین 15 تا 18 ماهگی، شما کلمات مبهمی را در حرف های کودکتان می شنوید.

بین 18 تا 24 ماهگی، کودک عبارات ساده ای مانند : بیا، برو، بشین و ... را می گوید.

از پایان سن دو سالگی، ممکن است حتی یک تا دو جمله کوتاه را از کودک خود بشنوید.

 

بازی با کوکان

در پایان دو سالگی، بیشتر کودکان، علاقه زیادی برای شرکت کردن در جمع کودکان دارند. اما در این زمان بهتر است والدین کنار کودکانشان باشند و یا کودک را به فرد دیگری بسپارند تا مراقب او باشد، مثل پرستار کودک، مادربزرگ، خاله و ... .

 


باز منتشر شده توسط zahra900 در وب سایت تبیان مرکز زنجان
پیگیری نوشته های کاربر مطالب این کاربر را پیگیری کنید (بزودی)


نوشته شده توسط zahra900 با 4874 نوشته تا این لحظه
تعداد بازدید تا این لحظه : 83
     درج شده در 1826 روز و 16 ساعت و 16 دقیقه قبل
    

 خواب های پر دردسر

 


خواب کودک و هر چه به آن مربوط می شود، از خواباندن او و بیداری های شبانه دوران نوزادی گرفته تا به رختخواب فرستادن کودکان بازیگوش در سن دبستان، یکی از مشغله های همیشگی ذهن پدر و مادرها و پرستاران کودک است.

تبیان زنجان www.tebyan-zn.ir

پس از تولد آرین، خواب خوب و راحت شبانه تا مدتی برای ما به یک آرزو تبدیل شده بود. حتما آنهایی که یک شیرخوار کوچولو دارند، می‌دانند گاهی استراحت روزانه نیز علاوه بر خواب شب آرزویی دست‌نیافتنی است. به جرات می‌توان گفت مشکل خواب بچه‌ها، بیش از هر مساله دیگری برای والدین دردسرساز است...

به مرور این شب بیداری‌ها به رفع نیازهای کودک مثل گرسنگی، تعویض پوشک و یا گریه به علت دندان درآوردن محدود می‌شود. منتها اگر یک کوچولوی نوپا دارید، می‌دانید دوباره در این سن با خواب او مساله خواهید داشت. آرین به تعویق انداختن زمان خواب را به نوعی بازی تبدیل کرده و خواباندن او تبدیل به کاری وقت‌گیر شده است. خوشبختانه پس از تلاش یک هفته‌ای توانستم او را روی روال مشخصی عادت دهم. اولین مشکلی که در این راه داشتم آن بود که چرت عصرانه او را که به ساعت‌های آخر عصر رسیده بود، حذف کنم.

بچه‌ها به طور متوسط در سن 2 تا 5/2 سالگی به یک خواب کوتاه یا چرت بعد از ناهار نیاز دارند اما اگر کودک دیر وقت چرت بزند، موقع خواب شبانه به آسانی به رخت‌خواب نخواهد رفت

 معمولا برای اینکه کمی از شیطنت‌هایش رها باشم و به کارهایم برسم، اجازه می‌دادم مدت چرت زدنش طولانی شود ولی حالا با یک میوه خوش‌مزه یا دسری که با میوه‌های متنوع این فصل درست می‌کنم به استقبالش رفته و پس از چرت کوتاهی بیدارش می‌کنم. هر شب سعی کردم 5 دقیقه زودتر از شب قبل او را به تختش ببرم تا متوجه شود باید بپذیرد زمان خواب فرارسیده است. یادتان باشد برای این کار یعنی خواباندن او در رخت‌خوابش از اعمال فشار استفاده نکنید چون او گمان می‌کند مورد هجوم واقع شده و مقاومت کرده و نحسی را آغاز خواهد کرد. مثلا من حدود یک ساعت مانده به زمان خواب دایما هر 10 دقیقه یک بار یادآوری می‌کنم، «وقتی مامان چای خورد، بریم مسواک بزنیم» «حالا دیگه بدو کتاب داستانتو بیار می‌خواهیم بریم بخوابیم» «خرس کوچولو خوابش میاد، با آرین باید برن بخوابن». معمولا نور کم‌رنگ چراغ خوابش را روشن می‌کنم و فضای مناسب خواب را طوری آماده می‌کنم که مشتاقانه در تختش قرار می‌گیرد.

تبیان زنجان www.tebyan-zn.ir

یادتان نرود قبل از خواب یعنی در همان یک ساعت آخر بسیار او را نوازش کرده و محبت کنید تا از آغوش شما، آرامش بگیرد و به خاطر جلب توجه نق‌نق به راه نیندازد. اسباب‌بازی که دوست دارد با خود به رخت‌خواب ببرد باید نرم و بی‌خطر باشد. بعد از همه اینها صورتش را به دیوار بچرخانید و پشتش را ماساژ دهید.

 

بچه هایی که تنها نمی خوابند

می دانیم که بعضی از والدین دوست دارند کودک یا کودکانشان با آنها بخوابند وقتی نفس آنها به صورتشان می خورد احساس شادی و راحتی می کنند اما این کار جنبه های منفی زیادی به همراه دارد. به عنوان مثال می توانید به همسرتان و کارهای خانه رسیدگی کنید نمی توانید برنامه دلخواه تلویزیونی تان را که دیروقت پخش می شود تماشا کنید نمی توانید با وجود کودک این کار را انجام دهید. و اگر شما با همسرتان حرف خصوصی دارید کنار او نمی توانید صحبت کنید و خیلی چیزهای دیگر...

بنابراین ضروری است که در اولین فرصت به کودکتان یاد بدهید تنها بخوابد. حال به این شیوه ساده توجه کنید و با حوصله انجامش دهید.

با او صحبت کنید که باید شما تو اتاق با عروسک هایت تنها باشی این کار ممکن است زمان ببرد اما به کودک می فهمانید که شما حتی اگر کنارش نیستید ولی به او توجه دارید همین برای او کافی است

 

** کنار تختش بنشینید و در حالی که آن را تکان تکان می دهید برایش کتاب بخوانید یا قصه تعریف کنید.

** وقتی ساعت خواب فرا رسید چراغ اتاق را خاموش کرده و به چراغ خواب عادت بدهید تا نترسد.

** اگر اتاق را خواستید ترک کنید شما را صدا کرد، یا گریه کرد داخل اتاق برنگردید چون برایش عادت می شود همان کنار در با او صحبت کنید که باید شما تو اتاق با عروسک هایت تنها باشی این کار ممکن است زمان ببرد اما به کودک می فهمانید که شما حتی اگر کنارش نیستید ولی به او توجه دارید همین برای او کافی است.

 

دو نکته مهم برای اینکه بچه را جدا بخوابانید

** بچه را وقتی از شیر گرفته اید جدایش کنید تا وابستگی به مادر کمتر شود.

** اتاقش را با رنگ های ملایم رنگ کنید تا آرامش زیادی برایش حاصل شود.

** برایش عروسک های کارتونی و آرام بگیرید و از عروسک های وحشتناک خودداری کنید تا بتواند راحت در اتاقش بخوابد.

** و همیشه رو تختی و روبالشتی کارتونی تهیه کنید که خودش با ذوق و شوق به اتاق خواب برود.

** و هر موقع دلش خواست در اتاق والدین بخوابد به او بگویید که تمام عروسک ها تو را می خواهند آنها را نباید تنها بگذاری برو پیش آنها بخواب.

تبیان زنجان www.tebyan-zn.ir

اما یک کودک از تولد تا پایان نوجوانی به چه میزان خواب در شبانه روز نیاز دارد؟ در زیر، پاسخ یک کارشناس در سایت جام جم را به این پرسش می خوانید:

  

 در 1 تا 4 هفتگی:

نوزادان معمولا 15 تا 18 ساعت در روز می‌خوابند، اما فقط در یك دوره كوتاه 2 تا 4 هفته‌ای. نوزادان نارس بیشتر می‌خوابند و نوزادانی كه قولنج می‌كنند كمتر. از آنجا كه نوازادان هنوز ساعت بیولوژیكی داخلی ندارند، الگوهای خوابشان با چرخه روز و شب هماهنگ نیست. در حقیقت آن ها اصلا از الگوی خواب خاصی پیروی نمی‌كنند.

 

1 تا 4 ماهگی :

در سن 6 هفتگی نوزاد شروع به هماهنگ کردن ساعت بیولوژیک بدن خود می‌كند و شما پیدایش الگوهای منظم خواب را در او خواهید دید. در این زمان، کودک چند بار در شبانه روز و هر بار بین 4 تا 6 ساعت می خوابد و  کم کم سردرگمی ‌بین روز و شب پایان می پذیرد.

چرت صبحگاهی كودك معمولا در ساعت 9 صبح است و یك ساعت طول می‌كشد. چرت بعدازظهر او بین ساعت 12 تا 2 است و یك تا دو ساعت طول می‌كشد و آخرین چرت او بین ساعت 3 تا 5 بعدازظهر است

4 تا 12 ماهگی:

در حالی كه میزان خواب بهینه در این سن 15 ساعت در شبانه روز است، بیشتر نوزادان تا 11 ماهگی فقط در حدود 12 ساعت در روز می‌خوابند. ایجاد یك الگوی خواب مناسب برای كودك، در این زمان، باید از هدف های اصلی پدر و مادرها باشد. هر قدر كه نوزاد  بزرگ‌تر می‌شود اجتماعی ‌تر خواهد شد و الگوی خوابش نیز به بزرگسالان شبیه تر می‌شود.

نوزادان معمولا در طول روز 3 بار چرت می‌زنند كه این تعداد در 6 ماهگی به 2 بار در روز كاهش مییابد. در این سن یا كمی زودتر، كودك می‌تواند تمام طول شب را بخوابد. ایجاد الگوی زمانی مناسب برای چرت زدن كودك را باید به زمانی كه ساعت بیولوژیكی او كامل شده موكول كنید .چرت صبحگاهی كودك معمولا در ساعت 9 صبح است و یك ساعت طول می‌كشد. چرت بعدازظهر او بین ساعت 12 تا 2 است و یك تا دو ساعت طول می‌كشد و آخرین چرت او بین ساعت 3 تا 5 بعدازظهر است.

تبیان زنجان www.tebyan-zn.ir

1 تا 3 سالگی:

در سن یك سالگی و بین 18 تا 21 ماهگی كودك دیگر صبح‌ها چرت نمی‌زند و فقط یك بار در طول روز می خوابد. كودكان نو پا به 14 ساعت خواب در شبانه ‌روز نیاز دارند، اما معمولا فقط نزدیک به10 ساعت می‌خوابند.

بیشتر كودكان هنوز در 21 تا 36 ماهگی به خواب نیمروز نیاز دارند كه مدت آن بین 1 تا 5/3 ساعت تغییر می کند. آن ها معمولاْ بین ساعت 7 تا 9 شب به تخت می‌روند و بین ساعت 6  تا 8 صبح بیدار می‌شوند.

 

3 تا 6 سالگی:

كودكان در این سن هم، بین ساعت 7 تا 9 شب به تخت می‌روند و بین ساعت 6 تا 8 صبح بیدار می‌شوند. در 3 سالگی هنوز بیشتر كودكان در نیمروز استراحت می کنند. در حالی كه در 5 سالگی كمتر این كار را انجام می‌دهند و  خواب نیمروزی كوتاه تر می‌شود. معمولا كودك بعد از 3 سالگی نباید هنوز دچار بی‌نظمی ‌در خواب باشد.

 

فرآوری : کهتری

بخش خانواده ایرانی تبیان

 


منابع:

مهناز افشار-ماهنامه کودک

الهه رضاییان -هفته نامه سلامت

سایت کتابک

 

مطالب مرتبط :

خانه بانشاط ، اعتماد به نفس بالا

بیدار شدن از دنده ی چپ

شاه کلیدهایی برای والدین

خود‌ساخته پرورشش دهید

ذخایری مهم تر از نفت و طلا


باز منتشر شده توسط zahra900 در وب سایت تبیان مرکز زنجان
پیگیری نوشته های کاربر مطالب این کاربر را پیگیری کنید (بزودی)


نوشته شده توسط zahra900 با 4874 نوشته تا این لحظه
تعداد بازدید تا این لحظه : 85
     درج شده در 1826 روز و 16 ساعت و 26 دقیقه قبل
    
  •  :

کودک زودرنج

تبیان زنجان www.tebyan-zn.ir
 
  به نظر می‌رسد که پشت بعضی از کودکان یادداشتی با این مضمون گذاشته شده است که : « مرا اذیت کنید، سر به سرم بگذارید». آن ها به طریقی به کودکان دیگر می‌فهمانند که سوژه‌های خوبی برای دست انداختن و عصبانی کردن هستند. نقاط ضعف آن ها بسیار مشخص است و همه می‌دانند که آن‌ها بسیار حساس هستند.

 

هرکجا که می‌روند، این مشکل نیز با آن ها می‌رود، زیرا «پوست آن‌ها بیش از حد نازک است!» و واکنش‌های آن ها بیش از حد شدید هستند. کودکان، می‌توانند نسبت به یکدیگر بسیار بی‌رحم باشند.

راه علاج کودکانی که معمولا توسط کودکان دیگر اذیت می‌شوند این است که به آن‌ها راه‌های جدیدی که را برای واکنش نشان دادن نسبت به سربه‌سر گذاشتن دیگران بیاموزید.

** وقایع رو تجزیه و تحلیل کنید.

در مورد جملاتی که کودک را آزار می‌دهد، به گفتگو بپردازید.

   * برچسب‌های حرفی را که اذیت‌کنندگان به‌کار می‌برند، مشخص کنید. تمام حرف‌های عذاب‌آوری را که کودک به‌خاطر می‌آورد، بنویسید و سپس مواردی را که خودتان به یاد می‌آورید، به آن بیفزایید. چند روز متوالی، این حرف‌ها را ثبت کنید.

 

تبیان زنجان www.tebyan-zn.ir

   * حرف‌ها یا لقب‌ها را تقسیم‌بندی کنید. بعضی حرف‌ها یا نام‌ها آنقدر بچه‌گانه، و یا به روشنی نادرست هستند که هر دوتان می‌توانید به آن‌ها بخندید؛ مانند : « کله‌ات برعکسه» «مادرت پوتین سربازی می‌پوشه ». برای کودکتان توضیح دهید که لازم نیست در چنین مواردی از خودش یا خانواده‌اش دفاع کند، و این حرف‌ها بی‌معنا هستند و ارزش پاسخگویی را ندارند. با این‌حال، اگر حرف‌های کودکان دیگر به نظر صحیح می‌رسند، نظیر : «پات بو می‌ده » یا «دماغت قد یه پرتقاله»، کودک باید بیاموزد، طوری پاسخ دهد که باعث بازداشتن مسخره‌کننده شود. این‌گونه رفتار می‌تواند به معنای تغییر در رفتار و یا پیدا کردن یک «پوست کلفت» باشد.

 

** حساسیت کودک را نسبت به دست‌انداختن، کاهش دهید.

   به کودک بیاموزید که با اصلا پاسخ ندادن، به دست انداختن دیگران خاتمه دهد.

 

  * موقعیت را نمایش دهید. بگذارید کودک، نقش اذیت کننده و والدین نقش کسی را که دست انداخته می‌شود، ایفا کند. اجازه دهید کودک ، با همان جملاتی که در مورد خودش به کار رفته است، پدر و مادرش را دست بیندازد. این‌کار به او کمک می‌کند که به چنین رفتارهایی عادت کند و همچنین فرصتی می‌یابد تا در مورد بی‌توجهی به آن ها درسی بگیرد. با رفتار خود، نشان دهید چه‌طور به این‌گونه رفتارها واکنش نشان نمی‌دهید و صرفا سرتان را برمی‌گردانید و می‌روید.

تبیان زنجان www.tebyan-zn.ir

   * تمرین کنید. اکنون، نقش‌ها را عوض کنید و بگذارید کودک، نقش قربانی را بازی کند. به او چند حرف ملایم بزنید و لقب‌هایی بدهید و او را وادارید که تمرین کند به آن‌ها بی‌توجهی نشان دهد. از روی فهرستی که قبلا تهیه کردید، عمل کنید و ناراحت‌کننده‌ترین حرف‌ها را در آخر دربیاورید. هدف شما این است که کودک آنچنان به این رفتارها عادت کند که به طور خودکار به آن‌ها پاسخ ندهد. او را تشویق کنید. در این هنگام اگر کودک، واکنش عاطفی از خود نشان داد، جلسه را متوقف کنید و یا به جمله ملایم‌تری برگردید.

 

تبیان زنجان www.tebyan-zn.ir

  * به کودکتان روش‌های کسب آرامش تدریجی را بیاموزید، تا هنگامی که می‌خواهد آرام بماند، آن‌ها را به کار بگیرد.

** پاسخ جدیدی را به کودک، آموزش دهید.

گستره پاسخ‌ها را افزایش دهید و جایگزین‌های ممکن را تمرین کنید.

 

   *نقش بازی کنید. یکبار دیگر وانمود کنید که شما قربانی هستید و کودک می‌خواهد شما را دست بیندازد.  پاسخ‌های مختلفی را تمرین کنید: «مسخره است. مادر من اصلا چکمه نداره» و یا اینکه این رویکرد را بیاموزید: «من میدونم که چه هدفی داری، ولی به اون نمی‌رسی. من تصمیم ندارم از کوره دربرم.»

 

   *گاهی بهترین دفاع کودک می‌تواند پاسخی مناسب و خوب باشد. یک زبان سریع، ابزار خوبی است. به کودک کمک کنید تا پاسخ‌های مناسبی را بیاید و سپس استفاده از آنها را با او تمرین کنید.

      موقعیت را شبیه‌سازی کنید . با استفاده از جمله‌هایی که به صورت فهرست درآورده‌اید، کودک را وادارید که پاسخ‌ها را تمرین کند. با انتخاب‌هایی شروع کنید که برای کودک راحت‌تر هستند.

       با یک هم‌پیمان، تمرین کنید. یک خواهر یا برادر و یا یک دوست خوب، ممکن است مایل به کمک  باشد. اجازه دهید با همدیگر، موقعیت‌ها را دوباره از نو، اجرا کنند. ممکن است به آن ها خوش بگذره!

     برای تمرین به ملایمت و و بی‌هوا کودک را دست بیندازید. و زمانی که چنین به نظر می‌رسید که او می‌تواند پاسخ مناسبی بدهد، رفتار دوستانه‌تان را کمی غیر دوستانه‌تر هم بکنید.

 

** تلاش‌های کودک را تقویت کنید.تبیان زنجان www.tebyan-zn.ir

 

زمانی که کودکتان روش موثری را یافت. او را مورد حمایت و تشویق خود قرار دهید. فرض کنیم او همیشه زمانی که برادرش سر میز شام سربه سرش می‌گذاشت، فرار می‌کرد؛ ولی حالا بردبارانه می‌نشیند و شام می خورد. این رفتار گاهی در مسیر درست است. این مسئله را به او بگویید. فرض کنیم وقتی کودکی، «سارا » را برای موهای فرفری‌اش دست انداخت، «سارا» از او کناره گرفت و رفت. در این هنگام به او، بگویید که چه‌کار مشکلی را انجام داده است و شما چه‌قدر افتخار می‌کنید که این‌گونه رفتار کرده است. سپس، یک خوراکی با همدیگر بخورید.

تبیان زنجان www.tebyan-zn.ir


باز منتشر شده توسط zahra900 در وب سایت تبیان مرکز زنجان
پیگیری نوشته های کاربر مطالب این کاربر را پیگیری کنید (بزودی)


نوشته شده توسط hasantaleb با 99950 نوشته تا این لحظه
تعداد بازدید تا این لحظه : 68
     درج شده در 1826 روز و 22 ساعت و 28 دقیقه قبل
    

به دنیا آمدن چندقلو‌ها چالش‌های پزشکی، تدارکاتی، مالی و احساسی زیادی برای والدین ایجاد می‌کند. اما به معنی افزایش منابع برای کمک به این خانواده‌ها نیز می‌تواند باشد. معمولاً والدینی که منتظر به دنیا آمدن چندقلوهای خود هستند می‌فهمند که از می‌توانند از والدینی که تجربه مشابه داشته‌اند کمک زیادی دریافت کنند.
در این مقاله توصیه‌های مفید در مورد استفاده از کمک دیگران، اصول پرورش، مشکلات تربیتی و موارد دیگر می‌پردازد.

یک تغییر چالش ‌انگیز

هر کتابی درمورد تربیت کودکان به شما می‌گوید که بعد از تولد فرزند زندگی شما تا پایان عمر تغییر می‌کند. ازاینرو والدین دوقلوها یا چندقلوها ممکن است احساس کنند که بعد از بیرون آمدن از بیمارستان و وارد شدن به خانه به یک سیاره دیگر قدم گذاشته‌‌اند.
این روزها تولد چندقلوها بخاطر استفاده بیشتر از درمان‌های باروری، متداول‌تر از قدیم شده است. نسبت به دو دهه گذشته تولد دوقلوها و چندقلوها رشد بسیار زیادی داشته است. بین سال‌های 1980 و 2000، تعداد تولد دوقلوها در امریکا تا 74% افزایش داشته و تعداد تولد چندقلوها نیز پنج برابر شده است. امروزه، حدود 3% از بچه‌ها در امریکا دو، سه یا چندقلو به دنیا می‌آیند. اکثر این چندقلوها (حدود 95%) دوقلو هستند.
به دنیا آمدن چندقلو‌ها چالش‌های پزشکی، تدارکاتی، مالی و احساسی زیادی برای والدین ایجاد می‌کند. اما به معنی افزایش منابع برای کمک به این خانواده‌ها نیز می‌تواند باشد. معمولاً والدینی که منتظر به دنیا آمدن چندقلوهای خود هستند می‌فهمند که از می‌توانند از والدینی که تجربه مشابه داشته‌اند کمک زیادی دریافت کنند.

تغییرات همراه تولد چند قلوها

بعضی از تفاوت‌های سبک زندگی که تولد چندقلوها ایجاد می‌کند قابل انتظار هستند. استانداردهای تمیزی خانه باید تا چند سال نادیده گرفته شود، مگراینکه توانایی مالی لازم برای استخدام سرویس نظافت داشته باشید. خوب شما بسیار بسیار کمتر خواهد شد زیرا چندقلوها نیاز به تغذیه و مراقبت مداوم در شب دارند.
تاثیر مالی به دنیا آمدن آنها هم می‌تواند قابل‌توجه باشد. هرگونه هزینه مربوط به تولد چندقلوها—برای پوشک، لباس، غذا و دارو، اسباب‌بازی، صندلی مخصوص، صندلی ماشین و از این قبیل—بسیار بالاتر خواهد بود. حتی هزینه مراقبت بهداشتی برای به دنیا آمدن چندقلوها هم چهار برابر بیشتر است. هزینه افزایش فضای محل سکونت، اتومبیل بزرگتر، و کمک نیمه‌وقت در خانه را هم به آن اضافه کنید. ممکن است یکی از والدین هم مجبور شود دست از حقوق خود بکشد و خانه بماند تا از بچه‌ها پرستاری کند.
همچنین بخاطر احتمال بالای ناتوانی در بچه‌ها، به ویژه آنها که نارس به دنیا می‌آیند، احتمال اینکه مجبور به تقبل هزینه مراقبت از کودک ناتوان جسمی تا آخر عمر شوید هم زیاد است.
بااینکه بعضی فروشگاه‌ها برای خانوده‌هایی که دوقلو یا چندقلو دارند تخفیفات خوبی قائل هستند اما کمتر تولیدکننده وسایلی مثل پوشک و شیرخشک هستند که مثل قدیم تخفیفات خوب به این خانواده‌ها بدهند. همچنین، خانواده و دوستان بچه‌دار و گروه‌های پشتیبان می‌توانند منابع خوبی برای کمک باشند.
بعضی از تغییرات هم غافلگیرکننده اتفاق می‌افتند. داشتن وقت کمتر برای هر بچه ممکن است باعث شود احساس گناه و ناراحتی کنید. این احساسات اگر بچه‌های دیگری هم قبلاً داشته باشید، پیچیده‌تر خواهند شد. هر استرس و خستگی مربوط به مراقبت از بچه‌ها گاهی اوقات بر رابطه شما با همسرتان نیز تاثیر خواهد گذاشت.
بااینحال باوجود همه این چالش‌ها، چندقلوها مزایایی نیز دارند. شما فرصت اینرا دارید که چند بچه را در یک زمان دوست داشته باشید و از رابطه بین آنها متعجب شوید. و داشت چندقلوها جذابیتی همراه خود دارد که قابل انکار نیست.

کمک دیگران

وقتی از چندقلوها مراقبت می‌کنید، خیلی مهم است که بدانید لازم است از دیگران کمک بگیرید. بعضی خانواده‌ها، از کمک اعضای دیگر فامیل، همسایه‌ها یا گروه های پشتیبان برای بزرگ کردن چندقلوها استفاده می‌کنند. قبل از تولد بچه‌ها، باید درمورد سطح‌ها، منابع و انواع کمک که با آن احساس راحتی کنید فکر کنید.
داوطلب‌ها می‌توانند وقتی شما خوابید یا بیرون از خانه هستید، برای فرزندانتان غذا بیاورند، بچه‌ها را حمام کنند، برای آنها خرید کرده و از آنها مراقبت کنند. مسئله‌ای که باید به آن دقت کنید این است که کمک کسی را قبول کنید که با او احساس راحتی کنید.
بااینکه هیچ راه قطعی درستی برای پرورش چندقلوها وجود ندارد اما بد نیست که ببینید بقیه والدین چه کرده‌اند.
وقتی می‌خواهید از کمک دیگران استفاده کنید، همیشه سلامت نوزادانتان را در نظر داشته باشید. نوزادانی که نارس به دنیا می‌آیند بسیار نسبت به ویروس تنفسی که یک بیماری آنفولانزا مانند است و شدیداً مسری می‌باشد و مشکلات جدی برای سلامتی ایجاد می‌کند، آسیب‌پذیر هستند. از کمک‌کننده‌ها بخواهید که قبل از تماس با فرزندانتان حتماً دستان خود را خوب بشویند. همچنین خیلی مهم است که این مراقبین با مشکلات جسمی نوزادتان آشنایی داشته باشند.

اصول پرورش چندقلوها

تغذیه چندقلوها قسمت اعظم روز شما را در بر می‌گیرد. چندقلوها ممکن است از شیر مادر یا شیرخشک تغذیه کنند که هریک طرفداران خاص خود را دارد. شیرمادر فواید غذایی و ایمونولوژیک زیادی دارد و از نظر مالی به‌صرفه‌تر است.
شیر دادن به دو بچه به طور همزمان امکان‌پذیر است اما پیدا کردن مهارت در آن کمی زمان می‌برد. بنابراین اگر تصمیم می‌گیرد که از شیرمادر برای فرزندانتان استفاده کنید، با یک مشاور شیردهی صحبت کنید تا به شما آموزشات لازم برای شیردهی به دو کودک در آنِ واحد را ارائه دهد. گرفتن شیر و ذخیره آن در یخچال نیز می‌تواند کمکتان کند زیرا مراقبین نوزاد می‌توانند بعداً آن را به بچه‌ها بدهند.
استفاده از شیرخشک کمی از خستگی‌های مادر را برطرف می‌کند، مخصوصاً اگر بیشتر از دو نوزاد برای شیر دادن داشته باشید. بعضی از مادران از ترکیبی از شیر خود و شیرخشک برای تغذیه فرزندانشان استفاده می‌کنند. هر راهی که انتخاب می‌کنید، باید برنامه تغذیه بچه‌ها را یکجا یادداشت کنید تا مطمئن شوید که همه بچه‌ها تغذیه کافی داشته باشند.
• حمام کردن چندقلوها واقعاً مشکل بزرگی است. بعضی از والدین بچه‌های خود را جدا جدا حمام می‌کنند تا ایمنی بیشتری داشته باشند. اما بهترین راه این است که برای این کار کمک بگیرید. وقتی بچه‌ها بزرگتر شوند، حمام کردن یک بچه بیشتر در یک زمان آسان‌تر خواهد شد.
• لباس پوشاندن بچه‌ها در چند ماه اول نیاز به تدارکات زیادی ندارد. بعضی از والدین چوب‌رختی‌های بچه‌ها را از رنگ‌های مختلف خریداری می‌کنند تا مشخص شود کدام لباس متعلق به کدام بچه‌ است. البته استفاده اشتراکی از بعضی وسایل از جمله لباس برای چندقلوها کاملاً طبیعی است. با بزرگتر شدن بچه‌ها، بهتر است که هرکدام لباس‌های خاص خودشان را داشته باشند و هویت خاص خود را پیدا کنند.
• خوابیدن برای خفظ سلامتتان الزامی است. از آشنایان کمک بخواهید تا بتوانید کمی استراحت کنید. بااینکه برای خواب فرزندانتان برنامه می‌گذارید اما فقط چند ساعت در روز موفق به خوابیدن خواهید شد و باعث می‌شود انرژی لازم برای مراقبت از فرزندانتان را نداشته باشید.
بسیاری از والدین به صورت نوبتی شب‌ها از چندقلوها نگهداری می‌کنند. همچنین می‌توانید وقتی یکی از شما شب بیدار شد، همه بچه‌ها را شیر داده و بعد بخوابد. این باعث می‌شود برنامه همه بچه‌ها یکسان شود و میزان بیدار ماندن شما هم کم شود.
سعی کنید وقتی چندقلوها خواب هستند شما هم بخوابید. بااینکه ول کردن هزاران کار دیگری که روی سرتان ریخته مشکل به نظر می‌رسد اما یادتان باشد که سلامت خودتان از هر چیزی مهم‌تر است زیرا باید توانایی لازم برای نگهداری از بچه‌ها را داشته باشید.

مشکلات تربیتی چندقلوها

شناختن چندقلوها وقتی تازه آنها را به خانه می‌آورید خیلی سخت است، پس اگر آنها را با هم اشتباه گرفتید اصلاً احساس گناه نکنید. والدین زیادی دستبند بیمارستان بچه‌ها را در نمی‌آورند یا برای آنها دستبندهای مخصوص می‌خرند. بعضی‌ها هم ناخن انگشت بزرگ هرکدام را یک رنگ خاص می‌زنند. وقتی فرزندانتان بزرگتر می‌شوند و شخصیت آنها رشد می‌کند، تشخیص دادن آنها آسان‌تر می‌شود.
والدین معمولاً نگران استقلال شخصیت چندقلوها هستند. در زیر به چند مورد برای حمایت از شخصیت و فردیت چندقلوها اشاره می‌کنیم:
• برای هریک از آنها اسم‌های متفاوت بگذارید.
• آنها را با اسم صدا بزنید، به جای اینکه بگویید، 'دوقلوها' یا 'سه‌قلوها'.
• از یکسان لباس پوشاندن به آنها خودداری کنید.
• لباس‌های آنها را در کمدهای جداگانه بگذارید.
• برای هرکدام اسباب‌بازی‌های جداگانه بخرید.
• در روز تولدشان به آنها هدایای جداگانه بدهید و برایشان کیک‌های جداگانه بخرید.
• وقتی بزرگتر می‌شوند، آنها را تشویق کنید علایق متفاوتی را دنبال کنند.
• برای هرکدام زمان جداگانه اختصاص دهید.
اجتناب از مقایسه کردن چندقلوها با هم کار سختی است، مخصوصاً درمورد معیارهای مهمی مثل راه رفتن، به زبان آوردن اولین کلمات یا یاد گرفتن دستشویی کردن. اگر یکی از بچه‌ها در یکی از مسائل کند است، برای تعیین دامنه سنی استاندارد برای آن مهارت با پزشک او صحبت کنید. اگر این تاخیر در محدوده عادی نبود، سعی نکنید آن بچه را تحت فشار قرار دهید. این احتمال وجود دارد که فرزندتان خودش متوجه تفاوت شده است.
وقتی بچه‌ها بزرگتر می‌شوند، باید به توانایی‌های همه آنها توجه داشته باشید و به آنها کمک کنید در آن مهارت پیدا کنند. همچنین به یاد داشته باشید که بعضی از نوزادان تاخیرهای رشدی طبیعی دارند که نباید نادیده انگاشته شوند.
اگر علاوه بر چندقلوها بچه‌های بزرگتر دیگری هم دارید، خیلی مهم است که به نیازها و مشکلات آنها هم درمورد داشتن خواهر و برادرهایی متفاوت رسیدگی کنید. عجیب نیست که این بچه‌های بزرگتر به توجهی که شما به چندقلوها می‌کنید حسادت کنند و بنابر آن رفتار کنند. درصورت امکان، سعی کنید زمان جداگانه‌ای را به هرکدام از فرزندانتان اختصاص دهید.
فراموش نکنید که خودتان نیز نیاز به مراقبت دارید. احساس استرس و فشار زیاد کاملاً طبیعی است. حتماً زمان کافی برای خواب و استراحت، تنها بودن و دنبال کردن علایق خودتان اختصاص دهید.
مادران چندقلوها بیشتر از بقیه مادرها دچار افسردگی پس از زایمان می‌شوند. این مسئله احساس ناراحتی و نگرانی زیادی در مادران ایجاد می‌کند و ممکن است روزها بعد از زایمان و برای بعضی تا هفته‌ها ادامه یابد.
در افسردگی پس از زایمان، این علائم حدی‌تر و طولانی‌تر هستند. مادر ممکن است احساس ناامیدی کند، توانایی خود برای خوابیدن و غذا خوردن را از دست بدهد و فکر آسیب زدن به خود و فرزندش به او دست دهد. درصورت مشاهده هرکدام از این علائم فوراً به دکتر مراجعه کنید.

حفظ روابط با همسرتان

فشاری که با تولد چندقلوها به والدین وارد می‌شود، بهترین روابط را هم تحت تاثیر قرار می‌دهد. با آن همه انرژی که صرف بچه‌ها می‌کنید، دیگر چیزی برای با هم بودن برایتان نمی‌ماند—درحالیکه این دقیقاً زمانی است که بیشتر از هر چیز به همدیگر نیاز دارید. سعی کنید وقت‌هایی را به هم اختصاص دهید و از هر روز از هم بپرسید که چه چیزهایی نیاز دارید. باید احساساتتان را با هم درمیان بگذارید.
ازآنجا که تنها گذاشتن چندقلوها با پرستار معمولاً سخت است، باید خلاق باشید. بعضی از والدین شام را بسته بندی می‌کنند، بعد بچه‌ها را در صندلی‌های مخصوص در ماشین می‌نشانند و راه می‌روند تا بچه‌ها خوابشان ببرد. بعد فرصت دارند که در کنار هم شامی لذت‌بخش بخورند.
بعضی‌ها هم سعی می‌کنند نصف زمان عادی بیرون بروند تا بتوانند هزینه داشتن دو پرستار را برای نگهداری از بچه‌ها متقبل شوند. بعضی از زوج‌ها هم سعی می‌کنند وقتی بچه‌ها به خواب رفتند اوقات با هم بودن خود را آغاز کنند. راهی را انتخاب کنید که برایتان راحت‌تر باشد اما یادتان باشد که گذراندن وقت با هم بیشتر از هر چیزی برایتان لازم است.

رفتارهای خاص چندقلوها

چندقلوها دیرتر از بچه‌های دیگر به زبان می‌افتند. این می تواند بخاطر نارس بودن آنها، کم وزن بودن یا عوامل دیگر باشد. علاوه بر این، دوقلوها و چندقلوها زمان کمتری را می‌توانند با والدینشان به صورت تکی حرف بزنند. خیلی مهم است که مراقبین این بچه‌ها زمان‌هایی را مستقیماً با هر بچه جداگانه حرف بزند تا آنها را به حرف زدن تشویق کند.
مهارت‌های اجتماعی در این بچه‌ها زودتر اتفاق می‌افتد زیرا همیشه با خواهر و برادرهای خود بوده‌اند اما ممکن است در جمع‌های دیگر چندان موفق نباشند. والدین ممکن است برای تشخیص دادن آنها دچار مشکل شوند ازاینرو خوب است که حتی در سنین پایین هم گاهی آنها را از هم جدا کنید. سعی کنید آدم‌های دیگری را هم وارد آن جمع کنید، مثل بچه‌های دیگر و حتی بزرگترهای دیگر. با وجود همه مشکلات چندقلوها همبازی‌های خوبی برای هم خواهند بود و روابطشان از همان ابتدا بسیار خاص خواهد بود. بزرگ کردن چندقلوها مشکلات خاص خود را به همراه دارد اما مطمئن باشید که پاداش آن هم دو (یا چند) برابر است.
منبع:مردمان


باز منتشر شده توسط hasantaleb در وب سایت تبیان مرکز زنجان
پیگیری نوشته های کاربر مطالب این کاربر را پیگیری کنید (بزودی)



توجه : مدیریت وب سایت در صورت دریافت مجوز قانونی از سوی مراجع ذیصلاح نسبت تغییر در محتوای  ارسالی کاربران و یا مراحل قانونی اعلام شده اقدام خواهد نمود.
تبیان زنجان با تایید نمایش مطالب ارسالی کاربران آنرا تایید محتوایی و قابل استناد نمی کند . مديران محتوا تنها حق اصلاح يا حذف مطالب نامربوط ( دارای مشکل فنی نمایش و ناقض قوانین ارسال مطلب هر بخش ) را دارند.
© 2004- Tebyan. The content is copyrighted to Tebyan Cultural and Information center and may not be reproduced on other websites.